Туған жер тұлғалары Аманжол Күзембайұлы



жүктеу 0.63 Mb.

бет4/7
Дата09.01.2017
өлшемі0.63 Mb.
1   2   3   4   5   6   7

б а ғ д а р л а м а с ы н а 

қатысушылардың  Қостанай 

мемлекеттік  педагогикалық 

институтында өткен слетінде 

жастар  осындай  тұжырымға 

келді

  «Гүлденсе  ауыл  –гүлденеміз 

бәріміз!»  деген  Би-ағаның 

қанатты  сөзі  мәнін  жойған 

жоқ.  Қайта  бүгінгі  күні  оның 

маңыздылығы  арта  түсетін 

секілді.    Қалада  білім  алып, 

мамандық  игеріп  жатқан  жа-

стар  ауылға  барғанда  ғана 

туған  өлкенің  шырайы  кіріп 

сала  береді.  Өйткені  Елбасы 

ауыл  шаруашылығын  еліміз 

экономикасының  іргесі  деп 

атаған  болатын.  Екіншіден, 

халқымыз  үшін  ауыл  –  түп-

тамырымыз,  киелі  мекен  емес 

пе? Дәстүр-салтымыз, мінезіміз, 

тіліміздің  түбі  –  ауыл.  Ауыл 

азса  халқымыздың бүкіл рухани 

дүниесі арзандағандай болады. 

Сондықтан  ауылды  жастардың 

жастық  оты  мен  жігері  ғана 

сақтап қалады.

  Ауылға  алдымен  керегі  – 

мұғалім!    Қостанай  педаго-

гика  институтының  Геогра-

фия    факультетін  2012  жылы 

бітірген  Бекжан  Ешматов  көп 

ойланған  жоқ,  Денисов  ауда-

ны  орталығындағы  №3  қазақ 

орта  мектебіне  жолдама  алды. 

Алдымен  Бекжан  мемлекеттік 

бағдарламаның ұсынған барлық 

жеңілдігін  пайдаланды.  Баспа-

налы  болды,  көтерме  көмегін 

алды. 


– Осылай өзімнің  тұрмысымды 

түзеген соң, ауылдың бұрымды 

сұлуына  үйленіп  алдым.  Қазір 

үйім  де,  отбасым  да,  сүйікті 

жұмысым да бар. Өз қолым өз 

аузыма жеткен соң бауырлары-

ма көмектесе бастадым. Ал ауыл 

– менің өмірім. Ауыл балалары-

на сапалы білім беру жолында 

барлық  күш-жігерімді,  білімім 

мен  білігімді  аянып  жатқаным 

жоқ. «Жастар үшін ауыл көңілсіз, 

іш пыстырады» дегендерді мен 

жалқаулар  қатарына  қосамын. 

Олар еңбек еткісі келмейді. Қазір 

қай  ауылда  да  бағдаршамнан 

басқаның  барлығы  бар.  Клуб 

дейсің  бе,  шатхана  дейсің  бе 

–  жастар  баратын  жер  жетеді. 

Ауылдағы жылы қарым-қатынас, 

достықтың  өзі  өзгеше,  –  деп 

шешіле  сөйледі  «Дипломмен 

–  ауылға!»  бағдарламасына 

қатысушы  Бек-

жан Ешматов. 

Оның Қостанай 

ауданының  За-

р е ч н ы й   а у ы -

л ы н а н   к е л -

г ен   ә р і п т е с і , 

ағылшын  тілінің 

маманы  Жанар 

Хабибулла ауыл-

да  еңбек  ету  әр 

жас  үшін  өмірлік 

тәжірибе  екенін 

айтты. 

–  Мен  де  осы 



б і л і м   о р д а -

сын  2011  жылы 

бітірген  едім. 

М і н е ,   с о д а н 

б е р і   а у ы л д а -

мын.  Ешқандай 

нәрседен мұқтаж 

Дипломмен—ауылға!

«Біз ауылды гүлдендіреміз»

10

C



M

Y

K



Мектеп  бітіріп,  бала  күнімізден  бері  армандаған 

мамандығымызға  түсіп,  әдебиеттану  саласына  табан 

тіресек,  оның  өзі  –  Арқалық  шаһарынан  басталған  еді... 

Міне, содан бері зулап күндер, сырғанап айлар өте шықты. 

Біз, есейдік. Енді қоштасудың сәл-ақ алдында тұрмыз. Осы 

Торғай  өлкесіне  келгеннен  бері  не  істедік?  Қандай  игілікті 

іс атқардық? Азаматтық қандай көмек көрсеттік? Арқалық 

бізге не берді?  Осы иірілген сұрақтарға жауап іздеп көрейік...

Біріншіден,  біз,  қатардағы  студент  болмадық.  1  курсқа 

қабылданғаннан-ақ,  Айбек  Қалиев  жетекшілік  ететін 

Міржақып  Дулатұлы  атындағы  әдеби-мәдени  бірлестікке 

мүше  болып,  араға  екі  ай  салып,    «Қаламгер-Азамат» 

жас  тілшілер  клубының  жетекшісі  болсам,  2-  семес-

трде  басшылық  құрамның  жауапты  хатшысы  қызметіне 

кірістім.  Қазақстан Студенттер Альянсының белсендісі де, 

көшбасшысы да болғанбыз. «Ақиқат» пікірталас  үйірмесінің 

спикері де болып көрдім. 

2- курсқа келгелі көптеген қызықтарды бастан өткердік. Бұл 

жыл – біздің жұлдызды жылымыз  еді... Институт президенті, 

Міржақып  Дулатұлы  атындағы  бірлестіктің  төрағасы 

секілді  жоғары  лауазымды  қызметтерге  тағайындалдық. 

Тележурналистика  саласына  келдік.    «Парасат»  ток-

шоуын  ашып,  қаланың  өзекті  мәселелерін  көтеріп,  кейбір 

түйткіл дүниелерді шешуге тырысыппыз. (Мысалы, «Омка» 

базарының  атауы,  көшедегі  жаңадан  орнатылған  жарық 

бағандары мен орындықтар, жаңа ғимараттардың көрінісі) 

Ал, «Ұлағат» танымдық телебағдарламасынан ұлт жанашыр-

ларын сөйлеттік. (Айбек Қалиев, Шөптібай Байділдиндермен 

болған  сұхбаттар  өте  тартымды  шықты).  Әттең,  барлық 

телебағдарламаларымыздың ғұмыры қысқа болды. 

«Шамшырақ»  атты  студент  жастар  басылымының 

қайта  шығуына  атсалысып,  мұрындық  болдық.  Сол 

басылымға  жетекшілік  еттік.  Өзімізден  кіші  студенттердің 

шығармашылығын  насихаттауға,  оларға  ағалық  көмек 

көрсетуге  тартынбай,  журналистік  һәм  жазушылық  жол-

да  өз  сүрлеулерін  табуға  бағыт  берген  едік...  Кітапсүйер, 

әдебиетсүйер  жастардың  басын  қосып,  «Жансуар» 

оқырмандар  клубын  құрып,  антикафе  аясында  шай  іше 

отырып, кітап оқып, кітаппен жанымызды суардық.  Бұның 

бәрі – әдебиетке, руханиятқа деген адалдық еді...

Екіншіден,  2-курс  студенті  кезімізде,  сол  кездегі  шаһар 

басшысы  болған  шын  мәніндегі  ұлт  жанашыры,  тіл  жа-

нашыры,  ұлтжанды  азамат  Берік  Әбдіғалиұлының  зиялы 

азаматтармен  кездесуіне  қатысқан  ең  жас  кішісі  де  біз 

едік. Сол кездесу барысында  Өзбекәлі Жәнібеков, Сейіт 

Кенжеахметұлы,  Төкен  Елтебаев  секілді  Торғай  өңірінің 

мақтанышына  айналған  тұлғалар  тұрған  үйге  ескерткіш 

тақта орнату жөнінде қала әкіміне ұсыныс айтқан едік, сол 

мінезін,  сәбидің    суретінен  періште  күлкісін, 

көбелектің  қанатынан  нәзіктікті  көргендей 

болдық.  Жас  талаптарға    риза  болған 

Қостанайдың  белгілі  суретшілері    Николай 

Торшев пен Светлана Шелунова өнер өрісінде 

сәтті қадам тіледі. 

–  Наурызға  арнаған    көрме  –  өнердегі 

алғашқы  қадамдарың.  Наурыз,  көктем 

суретші  үшін  таусылмайтын  тақырып,  бо-

яулар  гаммасы,  бояу  тіліндегі  философия. 

Суретшілік  өнердің  еңбектен  тұратынын 

ұмытпаңдар. Еңбек ғана шабыт шақырады. 

Көктемдерің  құтты  болсын!  –  деді  суретші 

Николай Торшев.  

Көрмеге  студенттердің  кескіндеме  және 

графика жанрындағы 54 жұмысы  ілінді. Әр 

сурет көрерменге көктем лебіндей жылылық 

сыйлады. 



Айханым АМАНГЕЛДІ

Арқалық – мақтаныш, 

АРҚМПИ – жұбаныш

Әр ЖОО өз алдына биік...

27

Білім ордаларында



C

M

Y



K

C

M



Y

K

Талаптың мініп тұлпарын



«Көктемгі вернисаж» бұлақтары көзін ашады

Табиғат  бусанып  жатыр. 

Терістіктен алтын күрек жел есті. 

Ақпанның қаһарлы аязын жеңген 

көктемнің желі зәһәрсіз,  жүзіңді  

жібек  орамал  сипап  өткендей 

болады.  Қар  көбесі  сөгіліп,  

«жылғалардан су ақты, қаңқыл-

қаңқыл  қаз  келді».  Ағаш  діңіне 

нәр  жүгірді.  Ұзақ  қарға  талдың 

басына  былтыр  салған  ұясын  

адаспай  тапқан  секілді.  Жаңа 

тірлік  бастауға  бәтуаласқандай, 

ұя салған ағаштың үстімен тобы-

мен  ұшып-қонады.      Сайрауық  

сары  шымшық    ағаштың  ұшар 

басына  шығып  сайрағанда 

төңіректі  жаңғыртады.  Табиғат 

ана  көктемнің    келгеніне  ха-

баршы  шапқызғандай,  бір  уыс 

құстың  дауысы,  жердің  үстін 

сергітіп,  зеңгір  көк  аспанға  сіңіп 

жатқандай.  Көктен  күн  нұрын 

төгіп,  Самарқанның  көк  тасы 

еріген Наурыздың осындай суреті 

әр  жанарда  тұрып  қалғандай, 

жанның бәрі сергек. 

Қ о с т а н а й   м е м ле к е т т і к 

педагогикалық  институтының 

студенттері  –  жас  суретшілер 

Қостанай  көркемсурет  галере-

ясы  ұйымдастырған  өздерінің 

«Көктемгі  вернисаж»  атты 

тырнақалды  көрмесін  Наурызға 

арнады.  Білім  ордасының  Та-

рих  және  өнер  факультеті  Өнер 

кафедрасының  аға  оқытушысы,  

Қазақстан суретшілер одағының 

мүшесі Әнуар Сәпиев  көрменің 

ашылу салтанатында қылқалам 

ұстаған  әр  талап  көктемді  өз 

көзімен  көретінін  айтты.  Ұстаз 

пікірін  шәкірттері  де  де  ұштай 

түсті.


–  Көктем  бар  тіршіліктің 

дүр  етіп  оянатын    кезі.  Қайың 

бүршігінен,  сылдырап  аққан  қар 

суынан,  жыл  құсының  сайрау-

ынан  табиғаттың  үр  тазалығын 

сезінеміз.  Жүректе  оянған 

мейірім-шапағат,  таза  сезім, 

иман  да  адам  жанының  көктемі 

тәрізді.  Салған  шығармадан 

сондай  бір  шынайылық  сезіліп 

тұрса,  суретшінің  жеңісі  де 

сол  емес  пе?!  Әр  қылқалам 

көктемін  іздейді,  –  дейді  сту-

дент  Сәния  Мұсабекова.  Сту-

дент суретшілер өз тырнақалды 

шығармаларында  осыған  тал-

пыныпты.  Көрмедегі  құрбының 

портретінен  бойжеткеннің  әдемі 

26

C

M



Y

K

емеспін.  Баспаналы  болу  әр 



жас  үшін  өте  маңызды.  Ау-

ылдан  ешқайда  да  барғым 

келмейді,  – деді Жанар. Слетке 

қатысушы студенттер қазірден 

бастап, ауылға баратындарын 

мәлімдеді. Соның бірі  Жәнібек 

Жәкенов  институтқа  облыс 

орталығынан шалғайда жатқан 

Қамысты  ауданынан  келіп 

түскен болатын. 

–  Мен  Қамысты  ауданы-

на  қайта  барамын.  Туған 

ауылымды  жақсы  көремін. 

Ауылға  барса  адасатындай 

көрінетіндерге менің жауабым 

даяр. Барлығымыз да ауылдан 

шықтық.  Мен  ауыл  мектебін 

бітіріп келіп, институтттың  шет 

тілдері факультетіне түскенмін. 

Ешкімнен кейін қалғаным жоқ, 

сапалы білім алдым. Елбасы-

мыз  үш  тұғырлы  тілді  білуді 

міндеттеп  отыр.  Еліміздің 

дамуы  үшін    болашақ  ма-

мандар    қазақ,  орыс  тілімен 

қатар ағылшын тілін меңгеруі 

қажеттігін    айтып  келеді.  Мен 

Елбасының осы саясатына өз 

ісіммен үлес қосатын боламын. 

Ауыл балаларын көп тіл білетін, 

толерантты,  зиялы,  бәсекеге 

қабілетті  етіп  тәрбиелеуді  

мақсат тұтып отырмын, – деді 

институтты биыл бітіретін сту-

дент Жәнібек Жәкенов. 

Слетке  келгендер    «Ди-

п л о м м е н   –   а у ы л ғ а ! » 

бағдарламасын  мемлекеттің 

жастарға  үлкен  қамқорлығы, 

ж а с т а р   с а я с а т ы н ы ң 

дұрыстығының  нәтижесі 

екенін тілге тиек етті. Қостанай 

мемлекеттік  педагогикалық 

институт  жыл  сайын  ауылға 

жүздеген  түлектерді  шығарып 

салады.  

–  Қазір  ауыл  көптеген 

мамандықтарға мұқтаж екені 

белгілі.  Солардың  ең  басты-

сы  –  мұғалім.  «Дипломмен 

– ауылға!» бағдарламасы ба-

стау алғалы институттан талай 

түлек  жұмыс  орнын  ауылдан 

тапты.  Қай  мамандықта  да 

білімді  алдымен  мұғалімнен 

алады.  Ауылдың  зиялысы 

да,  тірегі  де  мұғалімдер. 

Бұл  бағдарламаның  маңызы 

өте  үлкен,  –  деді  Қостанай 

мемлекеттік    педагогикалық 

и н с т и т у т ы     ә леу м е т т і к 

т ә р б и е   б а с қ а р м а с ы н ы ң 

бастығы  Салтанат  Жақаева. 

С л е т к е   қ а т ы с у ш ы л а р 

барлық  түлектерге  үндеу 

қ а б ы л д а ды .   О н д а :   « Б і з 

Тәуелсіз  Қазақстанда  туып, 

ер  жетіп,  білім  алғанымыз 

үшін  бақыттымыз. Біз кемел 

саясаты  дүниежүзінде  мой-

ындалып отырған Елбасымыз 

бар  еліміз  үшін  мақтанамыз! 

Н ұ р с ұ л т а н   Н а з а р б а е в 

Қазақстанды  дамыған  отыз 

елдің  қатарына    жеткізу 

жөнінде жоғары мақсат қойып 

отыр.  Ол  үшін  біз,  жастар 

экономиканың    салаларын-

да,  ғылым  мен  білімде  зор 

табыстарға  жетуге  талпына-

мыз.  Бұл  еліміздің  гүлденуі 

мен  игілігінің  кепілі  болады» 

делінген.

Жастар – еліміздің болашағы, 

Елбасы жастарға үлкен үміт ар-

тады.  «Диломмен  –  ауылға!» 

бағдарламасына қатысушылар 

да  сол  үміт  үдесінен  шығуды 

мақсат тұтады.

Айым АМАНГЕЛДІ

11


C

M

Y



K

C

M



Y

K

«Қазақта екінің бірі ақын» – деген 



сөз  бар.  «Өнер  алды  қызыл  тіл» 

–  деген  халқымыздың  ақындығы, 

өлең-сөзге  жақындығы  ежелден 

дәлелденген.  «Жүзден  –  жүйрік, 

мыңнан  –  тұлпар»  –  деген  де  сол 

халқымыз. Ақынның да ақыны бар. 

Әсіресе тойы да, думаны да көбейіп, 

ақындар  айтысының  өрісі  кеңейіп 

отырған  тұста  екі  ауыз  сөздің  ба-

сын  құрайтын  өлеңші  мен  нағыз 

ақынның  айырмашылығын  айыра 

біліп, қас талантты жете тануымыз 

қажет.  Қостанайлық  халық  ақыны 

Әсия Беркенова болса, осы атаққа 

әбден  лайықты  ақын,  шынында 

да халық ортасынан шыққан тума 

талант.

Ә с и я н ы ң   а қ ы н д ы қ   ж о л ы , 



шығармашылық  өмірбаяны  менің 

көз  алдымда  өтті.  Әулиекөл 

мектебінде  оқып,  орта  мектепті 

бітірерде  Құлагерге  арналған 

шығармасын  түгелдей  өлеңмен 

жазып шыққанда да Әсия ақындық 

ауылына  ат  басын  байлармын 

деп  ойламаған  болу  керек.  Бірақ, 

біраз уақыт кенжелеп қалған айтыс 

өнері күрт дамып, әсіресе Қостанай 

секілді орысы көп, қазағы аз жерде 

айтыс  өнерін  өркендетуге  ерекше 

ықылас  танытқан  уақытта  На-

уырзым  ауданының  Соснов  орта 

мектебінде орыс тілінен сабак беріп 

жүрген  Әсияның  жылдар  бойы 

қоламта астында жатқан жыр шоғы 

тұтанып,  бірте-бірте  лапылдап, 

маздаған  жалынға  айналды  деп 

айтуға толық негіз бар секілді.

Айтыс  ақынына  қажетті  ең  ба-

сты  үш  қасиет  –  суырыпсалма 

ақындық,  әншілік  қабілет  және 

орындау    шеберлігі  бір  арнада 

тоғысқан  Әсияның  әні,  сөзінің 

мәні,  айтысының  сәні  көпшілікті 

тез  арада-ақ  баурап  алды.    Әсия  

айтыстарының  бұл  күнде  ұзын 

саны  жүзден  асып  кеткен    шығар. 

Осы  айтыстардың  бірде-бірінде 

ол  намысты  қолдан  берген  емес. 

Қарсыласынан  үнемі  басым  бо-

лып отырса да асып-тасқан емес, 

сөздері  қатар  өріліп,  итжығыс  бо-

лып жатса да, сасқан емес, өзін-өзі 

марапаттап, қарсы ақынға орынсыз 

тиісіп,  көрермен  көңілін  басқан  

емес.  Айтыс  мәдениеті  дегенде, 

көбінесе  Әсия  айтыстарын  үлгі 

қылуға,  оның  өлеңдерін  мысалға 

келтіруге  болар  еді.  Сондыктан 

да  оны  өз  жерлестері:  «өзіміздің 

Әсия» – деп мақтан етсе, халық жа-

зушысы Мәриям апа Хакімжанова 

«Қостанайдың көкжал қызы» – деп, 

көп  жерде  тасынбайтын,  бірақ, 

ерегессе,  басынан  сөз  асырмай-

тын  ақынға  лайықты  баға  берген  

болатын. 

Ақын  болу  үшін  ең  алдымен 

ақындық  жүрек,  ақындық  тіл 

қажет  десек,  міне,  осылардың 

бәрі Әсияның бойынан табылады. 

Ең  алдымен  ел  десе  елжірейтін 

ет-жүрегі,  халқымыздың  қасиеті 

мен  қасіретін  ашып  айта  алатын 

алмастай өткір тілі бар ақын айта-

тын  жерде  тартынбайды,  шабыт 

пырағына бір мініп алса, айтары да 

сарқылмайды.  Жаңалықтың  жар-

шысы,  жақсылықтың  хабаршысы, 

игіліктің жанашыры болады.

Қостанай өңірінде халқымыздың 

аяулы  перзенттері  Ыбырай  Ал-

тынсарин, Спандияр Көбеев, Ілияс 

Омаровтың  құрметіне  ақындар 

айтысы  ұйымдастырылса,  осы 

айтыстардың  жоғары  дәрежеде 

өтуіне  Әсияның  да  қосқан  үлесі 

қомақты.  Соңғы  уақытта  облы-

сымызда  мектеп  оқушыларының 

арасында айтыс өнері жандана ба-

стады. Жас талапкерлерді ынталан-

дыру мақсатында Әсия Беркенова 

атындағы  жүлде  тағайындалды. 

Күні  ертең  Қостанайдың  кұнарлы 

топырағында Нұржан мен Омардың 

інілері,  Ақсұлу  мен  Әсияның 

сіңілілері  қаулап  шықпасына  кім 

кепіл?!


Әсия  десе,  газет  оқитын  көзі 

қарақты  қария  да,  теледидар  ал-

дында  отырған  ақ  жаулықты  ана 

да ішкен асын жерге қойып, айты-

сты  тамашалауға  асығады.  Бес 

жасар  бала  да  қолына  домбыра 

ұстап,  Әсияның  әуеніне  салады. 

Ақын  бақыты  дегеніміз  осы.  Ақын 

мәртебесі дегеніміз осы.

Әсия үш бала тәрбиелеп өсірген 

ардақты  ана.  Балаларының 

барлығы да  жоғарғы оқу орында-

рында  білім  алып  шықты.  Өмірлік 

жан  жолдасы  Табылды  екеуінің 

отбасындағы  да,  мектептегі  де 

ұстаздық  жолы,  ата-аналық  үлгі-

өнегесі бір төбе. 

Әсияның тапқырлықпен айтылған 

езу тартқызар сөздері де аз емес. 

Бірде  таныстарының  бірі  одан: 

«осы  сіздің  күйеуіңіз  кім  болып 

қызмет  істейді?»  –  деп  сұраса 

керек.  Табылды  болса  сол  тұста 

жұмыс таппай үйде отырған. Әсия 

бөгелместен:  «Күйеуім  Әсияның 

күйеуі болып  жұмыс істейді» – деп 

жауап беріпті. 

Еркін  ел  атанып,  ел  тізгінін  өз 

қолымызға  алған  уақытта  ақынға 

артатын  міндет  те  үлкен.  Халық 

мұңы  ақын  жыры  болып  өрілетін 

заманда айтыс ақыны да көкейден 

суырылып шығар сөзін семсердей 

ұстауы шарт десек, Әсия осындай 

заман  талабына  жауап  береді, 

алдағы  уақытта  да  биіктерден 

көріне біледі деген ойдамын.

Ақылбек ШАЯХМЕТ

Жүзден жүйрік  шыққан



Бүгінде  халқымыздың  әбден  толысқан, 

биік  деңгейге  көтерілген  хас  өнері  айтысты 

айтсақ,  ауызға  Әсия  Беркенованың  ілінетіні 

заңды. Ақын Сараның ізін жалғастырған Әсия 

қазақтың  өшіп  бара  жатқан  асыл  мұрасын 

өткен  ғасырдың  70-80-жылдарынан  бастап, 

қайта  жандандыруға,  дамытуға    үлкен  үлес 

қосқан  топтың  өкілі.  Өлеңіне  мақамы,    дауы-

сына  домбырасы  сай  ақын  қыздың  алмастай 

кесіп  түсетін  сөзі  тыңдаушысының  айы-

зын  қандырып,  оны  топтың  ішінде  даралай 

түсетін. Әсия Әйіпқызы бүгінде А.Байтұрсынов 

атындағы  білім  ордасында  жастарды  өнерге 

баулиды.  Ол  басқаратын  «Өнер»  студиясы  

университет қабырғасындағы кішігірім филор-

мония  тәрізді.  Университеттен  білім  нәріне 

сусындап,  білдей  бір  мамандықтың  иесі  ата-

натын түлектер Әсия Әйіпқызы басқаратын 

«Өнер»  студиясынан  бойындағы  талантын 

ұштап,  рухани  байып  ұшады.  Журнал  ұжымы 

халық ақыны Әсия Беркенованы туған күнімен 

құттықтап,  зор  денсаулық,  бақыт  тілейді. 

Ақынның  мерейжас  қуанышына  ортақтаса 

отырып, ол туралы ақын Ақылбек Шаяхметтің 

мақаласы мен Әсия Әйіпқызы қаламынан туған 

жыр жолдарын оқырман назарына ұсынамыз.

Құттықтаймыз!

12

C



M

Y

K



Кез  келген  мемлекеттің  болашағы 

–  білімді  жастар.  Көзі  ашық,  көкірегі 

ояу    білімді  ұрпақ  өз  Отанының  даму 

жолында аянбай тер төгеді. Қазіргі бой 

жарыстыратын емес, ой жарыстыратын 

заманда жалын мен жігерді, ізденіс пен 

талпынысты талап ететін жастық шақта 

ел  болашағы  үшін  еңбек  ету  әркімнің 

міндеті. 

Наурыз  айының  17-ші  жұлдызында 

гуманитарлық –   әлеуметтік факультетінің,  

әдістемелік  –  инновациялық    айлығы 

шеңберінде  журналистика  мамандығы 

студенттері  “Білімділер  алаңы”  атты 

зияткерлік ойынын өткізді.    

  Зияткерлік  ойынның  мақсаты: 

С т у д ен т т е р д і ң   б і л і м г е   д е г ен 

құштарлығын  арттыру,  қызықтыру 

арқылы  білімін  тереңдету,  зияткерлік 

қабілетін дамыту. Сөздік қорларын бай-

ыту болып табылады. 

Журналистика  мамандығының  1-2-3 

курс  студенттерінің  арасынан    «Тату», 

«Руханият» және  «Шексіздік» атты үш топ 

құрылды. Ойын әр топ өз қатысушыларын 

таныстыру мақсатында  түсірілген қызықты  

бейнероликтерімен бастау алды.  

О й ы н н ы ң   4   к е з е ң і н д е   а л т ы 

қатысушыдан  құралған  әр  коман-

да  берілген  сұрақтарға  тура  жауап 

қайтарып,  ұпай  қорын  молайту  үшін 

берер  жауаптарын  топтап,  тиянақты 

талқылап, ой-елегінен өткізуге тырысып 

бақты. Журналистика саласына қатысты 

түрлі  сұрақтармен  қатар  логикалық, 

ситуациялық  сұрақтардан  шығу  жол-

дарын  қарастырып,  қызу  талқылады. 

Тартысты өткен бәсекенің қорытындысы 

бойынша  «Шексіздік»  командасы  топ 

жарып,  бірінші  орынды  иеленді.  Екінші 

орынды сәл төмен ұпай санымен артта 

қалған «Руханият» тобы еншіледі.  Ал, 

үшінші  орынды  «Тату»  тобы  қанағат 

тұтты.


Көрермен  ретінде  журналистика 

кафедрасының  оқытушылары  мен 

студенттері  қатысты.  Ойын  соңында 

медиа-студия меңгерушісі А.Мейрамұлы 

сөз  сөйлеп:  «Бұл  бастама  болашақта 

өз жалғасын табатынына сенімдімін», – 

деп  ұйымдастырушыларға  өз  алғысын 

білдірді. 



Алғырлар алаңы

Ақбота 

ҚАЛДЫБЕК,

ҚМУ ГӘФ 

журналистика 

мамандығының 

3 курс студенті 

Дода

25


C

M

Y



K

C

M



Y

K

Әсия БЕРКЕНОВА 

Қос  кемпір

Биіктетіп әр пенденің тұлғасын,

Қайтара ма өмір сірә сыйға – сый.

Ауылымда тұрып еді қос ана-

Абысындар Шәрипа  мен Күлғаси.

Балауса едік, бәйшешектей өскен кіл,

Сол бір кезең кетпейді  әлі естен бір.

Екі ана –бір шаңырақ иесі,

Ауылдастар атап кеткен  «қос кемпір».

Жас кезінде болған олар тал мүсін,

Қос тағдырға қанды соғыс салды ізін.

Босағаны қапты екеуі күзетіп,

Қан майданға аттандырып жалғызын.

Бақыт емес баста жастық жайлылық.

Соғыс бітіп, жапырағын жайды үміт.

Жолын тосып ортақ ұлдың қос ана

Күрсінетін, хабар күтіп, қайғырып.

Күтуменен айлар өтіп, жыл үдеп,

Үміт  жібін жалғап олар жүріп ед.

Қос анада, қос жүректе –бір тілек,

Сұрамаймыз қайсысының ұлы деп.

Біз еркелеп бара қалсақ үйіне,

Қалған емес қабақтары түйіле.

Сары қағазға орап –буып жиналған

Бумалар –тын үйдегі бар дүние.

Естелік боп құйылатын жыр да ағын.

Сарқағаздың білмеуші едік сырларын.

Шешсе екен деп ойлайтынбыз барғанда,

Білгіміз кеп бумалардың «жұмбағын».

Келеді деп тосуменен құлынын,

Ұмытыпты санын өткен жылының.

Кейін білдік: буып-түйіп жиналған

Киімдері екен жалғыз ұлының.

Қос анада жоқ ед қабақ түйіспек.

(Тек мінезбен қойған Тәңір сый істеп.)

Ұзақ түндер жатады екен қос ана,

Жалғыз ұлдың жейделерін  иіскеп.

Жалғызына садақа деп жанын мың,

Өртегенмен оты қайғы-жалынның,

Боздағының киімдерін қағатын,

Мерекесі жақындаса мамырдың.

Қайғы –мұңға жүргенімен төзіп –ақ,

Қонбай қойды іздеп келіп өзі бақ.

Бәсіресі дейтін еді жалғыздың,

Малы төлдеп, өссе бұзау, қозы-лақ.

Жеке бағып семіртетін тоймалды,

Іріктейтін  ірі семіз қойларды.

Сүйіншілеп бірақ ешкім келмеді

Жеңіс күні қаншама жыл тойланды!

Өзгерді өмір, ауылда көп «келімсек»,

Мазақтайтын көздеріне көрінсек.

Жалғыз ұлдың құрдастары әке боп,

Інілері әкеп жатты келіншек.

Пенде жүрер тағдыр тосқан ізбенен

Жандарына жалғыз медет іздеген,

Дүниеден өтті солай «қос  кемпір»

Ұлы күннен үміттерін үзбеген.

                 

P. S.

Бейбіт күнмен арайланды таң нұры,



Ұрпақтардың ұлағат боп ән- жыры.

Келмесін  тек  еш ананың  басына 

«Қос кемпірдің»  -қос ананың тағдыры.

Сыған  тағдыр

Әбду ата текті туған нәсілі,

Тек еңбекпен келген терген нәсібі.

Батыс жақтан келе жақтан поезды

Қарсы алу –күнделікті кәсібі.

Соқсадағы алмай бір сәт жел тыным,

Орны сірә толар –ау деп  олқының,

Бүгін тағы стансаға келді қарт,

Арбасына отырғызып кемпірін.

Болмаса да үйі құраң-қараңсыз,

Күн кешпеген Әбду ата алаңсыз.

Әскер –міндет сұм  соғысқа ұласып,

Тұнғыш ұлы Сатхан кеткен хабарсыз.

...Ыңғайлысы-стансаның жақыны.

Селт еткізген қартты дауыс жат үні.

«Кел, қария, бал ашайын,»-деді кеп,

Көзі-көмір бір сығанның қатыны.

Қасында тұр балауса қыз тұлымды.

Абдыраған Әбду ата бұрылды.

«Көрсетіп тұр алақаның мінеки,

Күтіп жүрсің алыстағы ұлыңды.

Үйіңе бар, тойға сояр қой ізден,

Санаң, қария, адаспаған ой-ізден.

Міне, ұлың келгелі тұр үйіңе,

Келіп қалар, нәті, ертеңгі поезбен».

Аямай- ақ қарттың сақал, ақ шәшін,

Қағып алды барлы –жоқты ақшасын.

Қуаныштан екі қолы дірілдеп,

Әбду әке сипай берді шақшасын.

...Жүйрік ойлар бір-бірімен жарысқан.

Қуанышқа не жетеді табысқан.

Поезд келді дүрсілдеген кеудесі,

Көз салып тұр Әбду әке алыстан.

Қарай –қарай сол поезға көз талды.

Үкі –үміт барлық ойдан озған –ды.

Біреу түсіп, бәз біреулер отырып,

Қара жорға поезд тағы қозғалды.

Ойшыл жанның ұзақ болар түні тым.

Қайтармайды тәтті ұйқыны ұры түн.

Мұңға батып оралса да вокзалдан,

Ереңіне жалғайтын қарт үмітін.

Ұзақ жылдар күтіп атар ақ таңын,

Көкірегін зілдей басқан шақта мұң,

Өзін-озі жұбататын күбірлеп,

«Нәті ертең келеді,»-деп Сатханын.

Ырым  қылып жақсы сөздің жүйесін,

Үміт қиял торлайтынды жиі есін.

Жиырма төрт жыл кеп жүріпті поезға

Әбду әке жегіп алып түйесін.

Жұбатса да дос-жараны, жақыны

Тірліктің де қалмаған еш татымы,

Көз жұмғанша Әбду қартты алдады

Тайқы тағдыр... бейне сыған қатыны...

13

C

M



Y

K



1   2   3   4   5   6   7


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал