С. А. Жиренов Бас редактордың орынбасары



жүктеу 5.01 Kb.

бет7/14
Дата09.01.2017
өлшемі5.01 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   14

с.133]. Автор и повествователь могут сливаться или четко разделяться. У. Бут 
предложил  выделять  персонифицированных  и  неперсонифицированных 
повествователей. 
Существует  тенденция  различать  реального,  имплицитного  и 
эксплицитного  автора.  Эксплицитный  автор  –  вымышленный  персонаж, 
сходный  с  героями,  хотя  и  находящийся  на  несколько  ином  уровне,  ему 
доверено  повествование.  По  Р.  Рикеру,  отличие  реального  и  эксплицитного 
автора  в  различии  достоверности  нарратива.  Реальный  автор  разрушает 
иллюзию реальности, эксплицитный – усиливает [3]. Однако и эксплицитный 
автор  может  создавать  и  может  разрушать  или  быть  нейтральным  по 
отношению к достоверности повествуемого.  
Имплицитный автор – повествовательная инстанция, не воплощенная в 
художественном  тексте  в  виде  персонажа-рассказчика,  воссоздаваемая 
читателем как подразумеваемый «образ автора». У Равиля Айткалиева в его 
романе мы обнаруживаем смешение эксплицитного и имплицитного автора, 
поскольку в реальности, действительно, Айткалиев в течение месяца работал 
в  Америке  по  программе  USIS  «Этнического  многообразие  США»  (1998). 
Налицо  и  наличие  имплицитного  автора,  иначе  бы  не  было  обращения  к 
читателю.    Причем,  в  игровой  форме,  что  объясняется  тем,  что  ученые 
называют  ощущением  угрозы  коммуникативного  провала.  Это  связано  с 
развитием  аудиовизуальной  культуры  и  СМИ,  изменением  читательских 
вкусов,  усилением  различий  между  высокой  и  массовой  культурой. 
Современный  писатель  или  поэт  теперь  стремится  разными  способами 
заинтересовать читателя.  
В  романе  «Там,  где  нас  нет»  есть  главный  герой  –  «Я»,  которое  там 
постоянно  присутствует.  «Я»  –  художественный  ракурс,  способ  построения 
текста. Автор утверждает, что книга не изоморфна событиям, имевшим место 
в  реальности.  Все  детали  взяты  из  реальности  и  перемонтированы  в 
художественный  текст.  Книга,  как  мы  писали  выше,  состоит  из  трех 
неравных  частей.  Если  в  первой  части  еще  можно  проследить  какую-то 
хронологию,  то  вторая  часть  –  художественная  реконструкция.  Не  говоря 
уже о третьей части, которая полностью фиктивный нарратив. 
Главный герой надевает маску беспечного путешественника, которого 
не  печалят  не  очень  радостные  открытия.  Он  поет  песни,  дурачится, 
заигрывает с женщинами, вспоминает свою на родной земле, рассуждает про 
себя и вслух. И возвращается, как Одиссей.  
Заткни уши воском, иноземный матрос! 

 
62 
Поднять паруса! 
Вперед к Пенелопе! 
Назад на Итаку! [1, с.233] 
И  автор  приводит  финальную  главу  «Остров»  второго  тома, 
квинтэссенцию странствия. Это морская песня: 
Я долго плыл.  
Меня носило равнодушное море.  
Иногда чайки кричали мне что-то. 
Но я не понял.  
Я видел разные страны и народы. 
Я ел их пищу. 
Я пил их воду. 
Они говорили мне что-то. 
Но я не понял.  
Я возвращался домой
сидел на своем пороге
она рассказывала мне что-то. 
Но я не понял. 
И вот я наткнулся на остров
на котором – никто не живет, 
на котором – нет даже крабов. 
И никто мне ничего не сказал. 
Теперь понятно [1, с.233]
Роман «Там, где нас нет» композиционно представляет собой травелог 
(возможен  вариант  произношения  как  трэвелог)  –  от  английского 
«travelogue»  –  о  путешествии  (журнал,  диалог,  дневник,  в  современном 
понимании  еще  и  блог,  посвященный  описанию  странствий).  Жанр  в 
настоящее время очень популярный, но потому и размытый.  
В традиционном виде травелог  – не только документальный рассказ о 
поездке,  экспедиции,  исследовании,  но  повествование,  подкрепленное 
историческими  свидетельствами  (зарисовками,  картами),  не  чуждое 
сопоставительного анализа (что было на территории в прошлом, что теперь) 
и  рефлексии  пишущего  (ожидания  и  увиденная  реальность).  Помимо 
физического  перемещения  тела  в  пространстве,  этот  жанр  предполагает  и 
метафизическое  путешествие,  в  финале  которого  происходит  если  не 
взросление, то как минимум умудрение (как повествователя, так и читателя).   
          Классический  вариант  травелога  –  «Дневники»  Мериуэзера  Льюиса  и 
Уильяма  Кларка,  двух  знаменитых  капитанов,  отправившихся  в  первую 
сухопутную  экспедицию  от  атлантического  к  тихоокеанскому  побережью 
через  Америку  (1803–1806).  Если  говорить  о  первых  травелогах  в 
Центральной  Азии,  мы  предполагаем,  что  работы  ученого,  историка, 
путешественника  Шокана  Валиханова  являются  ярким  примером  данного 
жанра. Известно, что Валиханов совершил поездки в Семиречье, Кокандское 
ханство, Каркару, Кашгарию, Кульджу, и подробно описал каждую из них. 

 
63 
Есть  мнение,  что  сегодня  травелога  в чистом  виде быть не  может  [4]
Мир изменился до неузнаваемости. Сегодня почти каждый может позволить 
себе  путешествие  если  не  в  Турцию,  то  в  соседний  город.  Современный 
травелог  более  не  стремится  поведать  своему  читателю  о  неизведанном, 
скорее наоборот, предлагает взглянуть на знакомые вещи с другой стороны. 
Это и делает Равиль Айткалиев в «Там, где нас нет», пытаясь показать мечты 
американцев,  их  быт  и  стиль  жизни  не  просто  взглядом наивного  человека, 
но  проникая  в  самую  суть,  будь  то  права  человека,  вредные  привычки  или 
музыкальные предпочтения.  
Семантика  и  функции  языковой  игры  в  романе  Р.  Айткалиева 
показывают,  как  автор,  используя  игровые  стратегии,  установку  на  игру 
добиваются не столько комического эффекта, а сколько результата создания 
новых  смыслов,  значений,  введения  новых  мифов,  возвращения  жанра. 
Языковая игра вносит в повествование оттенок условности, ассоциативности, 
вторичности,  псевдодокументальности.  Приемы  языковой  игры  перестали 
выполнять  исключительно  эстетическую  функцию  и  стали  выступать  в 
качестве  языкового  воплощения  комплекса  коммуникативных  стратегий  и 
тактик.  
 
Список использованной литературы: 
1. Айткалиев Р. Там, где нас нет // Amanat, 2006, №5. с. 195-236. 
2.  Бут  У.К.  Риторика  художественной  прозы  //  Вестник  Моск.ун-та,  сер. 
Филология, 1996, №3, с. 133. 
3. Рикер П. Время и рассказ. М.-СПб.: Унив.кн., 2000. – 217 с. 
4. Бондарева А. Литература скитаний // Октябрь, 2012, №7 (режим доступа - 
http://magazines.russ.ru/october/2012/7/bo18.html).  
Аңдатпа 
Осы  мақалада  біз  Равиль  Айтқалиевтің  романындағы  тіл  ойынының 
әдістерін  қарастырдық,  кім,  біздің  ойымызша,  Қазақстан  қарасөзіне 
травелог саласын қазіргі әдеби процессінде өзекті етіп қайтарады. 
Жазушы  ойынның  призмасы  арқылы  жаңа  мағыналы  шынайылықты 
тудырады,  істің  мәнін  ұғуға  және  жаңа,  күтпеген  жақтарын  көруге 
мүмкіндік  береді.  Жазушы  мен  кейіпкеркердің  араласуы  қатысушылық  пен 
шынайыдан  метафизикалыққа  айналатын  саяхатта  күйзелісу  сезімін 
тудырады. Соңында бой жету болмаса да, ең кемі даналық пайда болады. 
Сонымен  қатар,  Равиль  Айтқалиевтің  ерекше,  ақиқатқа  қалыпсыз 
көзқарасы бар, мінез құлық үлгісін көзге айқын түсіру талпынысы берілген. 
Ойын  ақиқатты  меңгеру  тәсілі  ретінде  -  маңызды  жазушы  мәтінінің 
жолдамасы болып табылады. 
Кілт сөздер: тіл ойын, тіл, пародия, мәтін, коммуникация, семантика и 
т.б. 
Abstract 
In this article we have considered the language game approach in the novel 
of  Ravil  Aitkaliyev,  who,  in  our  opinion,  returns  back  travelogue  style  to  Kazakh 
prose, by making it more actual in modern literary process. The author via game’s 

 
64 
prism creates new semantic reality, allows to come to the point and to see it from 
new, unexpected side. The mixing of author and hero positions makes sensation of 
participation  and  emotional  experience  of  journey,  that  from  real  turns  into 
metaphysical one. At  the  final  of  which in  the  case if  maturation does  not, but at 
least wisdom occurs. 
Also  attempt  to  mark  out  the  behavioral  model  of  nonstandard  attitude  to 
reality of Ravil Aitkaliyev was given. The game as the way of reality understanding 
is the important premise of author’s text.  
Key  words:    language  game,  language,  burlesque,  text,  communication, 
semantic, etc. 
 
УДК 349.2.331 
 
ЕҢБЕК ҚҰҚЫҒЫНЫҢ СУБЪЕКТІЛЕРІ АРАСЫНДАҒЫ ҚАРЫМ-
ҚАТЫНАСТАРДЫ РЕТТЕУ  МӘСЕЛЕЛЕРІ 
 
Абдыкалыкова  Акмарал  Ерлікқызы –  
Әл Фараби атындағы ҚазҰУ,  Заң факультеті, Азаматтық құқық және   
азаматтық іс жүргізу, еңбек құқығы кафедрасының 2 курс магистранты.
 
(Қазақстан Республикасы, Алматы қаласы). 
akmha88@mail.ru
 
                 
 
Аңдатпа
 
Қазіргі  даму  мен  еңбек  қатынасының  заманында  еңбек  құқығы  –  ең 
көкейкесті  мәселелердің  бірі  екенін  айқын  айтуға  болады.  Еңбек 
қатынасының даму динамикасын ескере отырып, кейбір мәселелердің еңбек 
қатынастарының  регламентімен  пайда  болуы,  сонымен  қатар  еңбек 
заңнамасындағы  ара  қашықтық  толығымен  негізделген  болып  табылады. 
Және  аталмыш  сұрақтың  шешіміне  қолданыстағы  нормативті-құқықтық 
актілерге  өзгеріс  енуіне  қызмет  етуіне  болады.  Сонымен  қатар,  ҚР 
Президенті Н.А. Назарбаевтың бастамасымен «Әлеуметтік модернизация: 
Қоғам  мен  жалпы  қоғамдық  еңбекке  жиырма  қадам»  сияқты  еңбек 
қатынасының  құқықтық  тұрақталуының  жақсаруына  бағытталған 
мемлекеттік  және  халықаралық  бағдарламалардың  рөлін  атап  айту 
маңызды.  Еңбек  пен  әлеуметтік  қамтамасыз  етудің  шеңберінде  тиімді 
құқықтық тұрақтылық пен адекваттық құқықтық қолданыстық тәжірибе 
аталмыш  саяси  бағдарламада  стратегиялық  мағынаға  ие  болады. 
Теориялық  және  практикалық  яғни  заң  жағынан  қарастырылатын  барлық 
мәселе  тек  қана  жағымды  нәтиже  беруі  мүмкін  және  ол  қазіргі  жүйедегі 
арақашықтықты  шығаруға  көмектеседі.  Қазіргі  кезде  еңбек  құқығының 
қатысушылары  –  субъектілерінің  арасында пайда болатын  қатынастарды 
реттеу    өзекті  мәселе  болып  отыр.  Қазақстан  Республикасы  еңбек 
заңнамасының  мақсаты  еңбек қатынастарын және  еңбек  қатынастарына 
тікелей  байланысты  өзге  де  қатынастарды  еңбек  қатынастары 
тараптарының  құқықтары  мен  мүдделерін  қорғауға,  еңбек  саласындағы 

 
65 
құқықтар  мен  бостандықтардың  ең  төмен  кепілдіктерін  белгілеуге 
бағытталған құқықтық реттеу болып табылады. 
Түйінді    сөздер:  еңбек  құқығы,  еңбек  құқығының  субъектілері,  еңбек 
қатынастары. 
 
     Қазақстан  Республикасының  Президенті  Н.Ә.Назарбаевтың  Қазақстан 
халқына үстіміздегі жылдың қаңтар айындағы кезекті дәстүрлі Жолдауында:  
«Қазақстан  -  2050»  стратегиясы  –  барлық  саланы  қамтитын  және  үздіксіз 
өсуді  қамтамасыз  ететін  жаңғыру  жолы.    Ол  –  елдігіміз  бен  бірлігіміз, 
ерлігіміз бен еңбегіміз сыналатын, сынала жүріп шыңдалатын үлкен емтихан. 
Стратегияны  мүлтіксіз  орындап,  емтиханнан  мүдірмей  өту  –  ортақ  парыз, 
абыройлы міндет!» [1]  екендігін тағы да баса көрсетті. Қазақстандықтардың 
басты жолы, басты бағыты -   “Қазақстан жолы – 2050: Бір мақсат, бір мүдде, 
бір  болашақ”  [1,1]  деп  атай  отырып,  мемлекетімізді  ХХІ  ғасырда  әлемдегі 
алдыңғы  отыз  мемлекеттің  қатарына  қосудың  жолдарының  бірі  ретінде 
Жалпыға  ортақ  еңбек  қоғамының  берік  экономикалық  негізі  болып 
табылатын шағын және орта бизнесті дамыту үшін жеке меншік институтын 
заңнамалық  тұрғыда  нығайтатын  кешенді  шешімдер  қажеттігін,  бизнесті 
дамытуға  кедергі  келтіретін  барлық  енжар  құқықтық  нормалардың  күшін 
жою керектігін атап өтті [1, 5].   
Қазіргі кезде еңбек құқығының аясында туындайтын қатынастар, яғни, 
олардың  қатысушылары  –  субъектілерінің  арасында  пайда  болатын 
қатынастарды реттеу  өзекті мәселе болып отыр [2]. Бұл мәселені теориялық 
және  заңнамалық  тұрғыдан  жан-жақты  қарас  тыру  маңызды.  Теориялық 
тұрғыдан  алғанда,  еңбек  құқығының  субъектілері  -  қолданыстағы 
заңнаманың  негізінде  еңбек  үрдісін  қолдану  мен  ұйымдастыруға  еңбек 
заңнамасын 
сақтай 
отырып 
катысатын 
еңбек 
қатынастарының 
катысушылары  танылады  [3].  Ал,  заңнамалық  тұрғыдан  қарастырсақ,  еңбек 
құқығы  қатынастарына  субъектілер  ретінде  еңбекке  қабілетті  азаматтар 
(қызметкерлер),  ұйымдар  (жұмыс  беруші,  яғни,  кез  келген  меншік 
нысанындағы жеке және заңды тұлғалар), еңбек ұжымдары, кәсіптік одақтар 
және  мемлекеттік  органдар  қатысады.  Қазақстан  Республикасының 
заңнамасы  бойынша,  еңбек  қатынастарын  реттеуші  негізгі  құжат  2007 
жылдың  15  мамырында  қабылданған  Еңбек  Кодексі    болып  табылады. 
Аталмыш  құжаттың  3-ші  бабында  белгіленгендей,  Қазақстан  Республикасы 
еңбек  заңнамасының  мақсаты  еңбек  қатынастарын  және  еңбек 
қатынастарына тікелей байланысты өзге де қатынастарды еңбек қатынастары 
тараптарының  құқықтары  мен  мүдделерін  қорғауға,  еңбек  саласындағы 
құқықтар  мен  бостандықтардың  ең  төмен  кепілдіктерін  белгілеуге 
бағытталған  құқықтық  реттеу  болып  табылады  [4].  Яғни,  еңбек 
қатынастарының субъектілерінің құқықтары мен бостандықтары мемлекеттің 
қорғауында екендігіне көз жеткіземіз.  
Алайда, кейбір жағдайларда Республикамыздың әртүрлі облыстарында 
еңбек  заңнамасының  бұзылуы  орын  алып  отырады.  Мысалы,  2012  жылғы 
көрсеткішке  сәйкес,  Ақтөбе  облысында  1  жыл  ішінде  бақылау  және 

 
66 
әлеуметтік  қорғау  департаменті  аймақтағы  900-ден  аса  барлық  меншік 
түрлерінің  субъектілерін  тексеріп,  оларда  2,5  мыңнан  аса  еңбек 
заңнамасының  бұзылу  жағдайын  анықтады,  оның  ішінде  еңбекақыны 
уақытында  төлемеу  оқиғалары  да  кездеседі  [5].  Қазіргі  кезде  осындай 
заңбұзушылықтарды  алдын  алу  бойынша  ұсыныстар  жасалынып,  шаралар 
қолдануда.  Оның  ішінде,  Қазақстан  Республикасының  еңбек  заңнамасының 
олқылықтарын  толықтыру  мақсатымен  жекелеген  нормативті-құқықтық 
актілерге өзгерістер мен толықтырулар енгізу жұмыстары жүргізілуде. 
Қазақстан  Республикасы  еңбек  заңнамасының  міндеттері  еңбек 
қатынастары  тараптары  мүдделерінің  теңгеріміне,  экономикалық  өсуге  қол 
жеткізуге,  өндіріс  тиімділігі  мен  адамдардың  әл-ауқатын  арттыруға 
бағытталған  қажетті  құқықтық  жағдайлар  жасау  болып  табылғандықтан, 
еңбек  заңнамасын  жетілдіру  маңызды  болып  табылады.  Қазақстан  халқына 
Жолдауында  Президентіміз  Нұрсұлтан  Назарбаев:  «Мемлекеттің  басты 
құндылығы  –  адам,  оның  құқықтары,  еңбек  етуі,  рухани  және  материалдық 
игіліктері» екендігіне назар аударды [6]. Бұл зайырлы мемлекетіміздің әрбір 
азаматын  өзінің  азаматтық  жауаптылығын  сезініп,  сөзімен  де,  ісімен  де 
Жолдауға  үн  қосуға,  жаңа  гүлденуші  мемлекет  құрылысына  қатысуға 
міндеттейді.  
Қазақстан  Республикасының  жергілікті    бақылау  және  әлеуметтік 
қорғау  департаменттерінің  еңбек  бойынша    мемлекеттік  органдарының 
өкілетті  бөлімшелері  өз  құзыреттері  шегінде  Елбасының  «Қазақстанның 
әлеуметтік жаңғыртылуы: Жалпыға Ортақ  Еңбек Қоғамына қарай 20 қадам»  
тұжырымдамасында  айтылған  тапсырмаларды  орындауда  [7].  Халықаралық 
еңбек  ұйымының  бағалауы  елімізде  Қазақстан  Республикасының  Еңбек 
кодексінің  негізі  қаланған  еңбек  қатынастарының  қолайлы  жүйесі 
құрылғандығын  көрсетіп  отыр.  Мемлекеттік  бақылаудың  тиімдігін  арттыру 
үшін  жұмыс  берушілерге  қатысты  әкімшілік  қысымдарды  төмендетуге 
бағытталған  жаңа қадамдар  жасалуда. 
Қазақстан 
Республикасының 
қалыптасу, 
елде 
экономикалық 
реформаларды  жүзеге  асыру  және  нарықтық  қатынастарға  өту  кезеңінде 
құқықтың мән-маңызы айрықша күшейеді. Тауарлық-ақшалық және басқару 
қарым-қатынастарын  құқықтық  тұрғыдан  реттеуде  заңдар  мен  басқа  да 
нормативтік  актілердің  маңызы  одан  әрі  нығая  түспек.  Сондықтан  да 
Қазақстан  Республикасының  еңбек  заңнамасын,  оның  жаңа  қырлары  мен 
ерекшеліктері  және  басқа  да  заңдардың  жоғары  принциптерін,  олардың 
мағынасы мен мазмұнын қайтадан бағалау Еліміздің еңбек жүйесін күшейту 
мен жетілдіруге ынталандыруы тиіс.  
  
Еңбек  құқығының  субъектілерінің  теориялық  және  заңнамалық 
мәселелері  олардың  доктрина  және  заң  бойынша  белгілерін,  түрлерін, 
құқықтық  мәртебесін,  жауапкершілікке  тартылу  жағдайларын  және  тағы 
басқаларды қамтиды. Мәселен, еңбек құқығының субъектісі болу үшін еңбек 
құқығының  аталған  барлық  субъектілері  заңға  сәйкес  арнайы  қасиетке  - 
құқықтық  мәртебеге  ие  болуы  тиіс.  Бұл  мәртебе  оларға  қоғамдық  еңбекпен 
байланысты  нақты  құқықтық  қатынастарға  қатысу  құқығын  береді.  Еңбек 

 
67 
құқығы  субъектісінің  құқықтық  мәртебесі  ретінде  қолданыстағы  заңнамаға 
сәйкес  оның  еңбек  саласындағы  негізгі  құқықтық  жағдайы  аталады. 
Теориялық  түрғыдан  алсақ,  еңбек  құқығы  субъектісінің  құқықтық 
мәртебесінің  мазмұны  келесі  негізгі  элементтерден  тұрады:  еңбек  құқық 
қабілеттігі  (құқық  реликт  қабілеттігі),  негізгі  (статустық)  еңбек  құқықтары 
және міндеттері, осы құқықтар мен міндеттердің заңды жалпы және арнайы 
кепілдіктері [8].  
       Сонымен,  қорыта  айтқанда  еңбек  құқығының  субъектілері  арасындағы 
қарым-қатынастарды  реттеу    мәселелерінің  мәселенің  шешімін  іздестіруде 
теориялық    негіздерін  айқындай  келе,  заңнамалық  тұрғыдан  да  жан-жақты 
қарастырған  жағдайда  ғана  артықшылығы  мен  кемшілігін,  ерекшелігі  мен 
олқылықтарын  анықтауға  болады.  Мұндай  тұжырымдар  еңбек  құқығы 
субъектілерінің 
арасындағы 
қарым-қатынастарын 
реттеудің 
негізгі 
құралдарын, әдістерін қарастыруға, анықтауға және шешімін іздестіруге жол 
ашатынын дәлелдей түседі. 
 
Пайдаланылған әдебиеттер тізімі: 
 1.  Жолдау-2014.  Н.Ә.  Назарбаев.  17  Қаңтар  2014  -      “Қазақстан  жолы  2050: 
Бір мақсат, бір мүдде, бір болашақ”, Астана, Ақорда, 2014ж

 2. Орловский Ю.П., Нуртдинова А.Ф.  - Трудовое право. 3-е изд. - М.: 2010. 
— 648 б.
 
 3. Anne C. L. Davies - Perspectives on Labour Law, Cambridge University Press, 
2004. 
 4.  Қазақстан  Республикасының  Еңбек  Кодексі  .    2007  ж.  15  мамырда 
қабылданған. www.zakon.online.kz. 
 5.   Электронды ресурс: 
http://ortalyk-kaz.kz
.
 
 6.  Қазақстан  Республикасының  Президенті  –  Елбасы  Н.Ә.Назарбаевтың 
Қазақстан  халқына  Жолдауы.    «Қазақстан-2050»  Стратегиясы  қалыптасқан 
мемлекеттің жаңа саяси бағыты». Астана, Ақорда, 2012ж.- 130 б. 
 7.  «Қазақстанның  әлеуметтік  жаңғыртылуы:  Жалпыға  Ортақ    Еңбек 
Қоғамына қарай 20 қадам»  тұжырымдамасы, "Егемен Қазақстан", 2012 ж. 10 
шілде. 
  8. Жампейісов Д.  - Еңбек құқығы және әлеуметтік қамсыздандыру құқығы. 
Оқулық. 2-басылым, Алматы, 2011ж. - 664 б. 
 
Аннотация: 
Регулирование отношений, возникаюшие между субъектами трудового 
права,    является    самой  актуальной  проблемой    в  развитии    современного  
общества.  Цель  трудового  законодательства  Республики  Казахстан  – 
защита  прав  и  интересов  сторон  трудовых  правоотношений,  обеспечение 
минимальной гарантии на права и свободы в сфере трудового права. В эпоху 
развития  и  разветвления  трудовых  отношений  можно  с  уверенностью 
утверждать,  что  трудовое  право  -  одно  из  актуальнейших  направлений. 
Учитывая  динамику  развития  трудовых  отношений,  появление  некоторых 
проблем  связаных  с  регламентацией  трудовых  отношений,  а  также, 

 
68 
пробелов  в  законодательстве  труда  является  вполне  обоснованной.  И 
решением  данного  вопроса  может  послужить  внесение  изменений  в 
действующие нормативно-правовые акты. Вместе с тем, важно отметить 
роль  государственных  и  международных  программ,  направленных  на 
улучшение  правового  регулирования  трудовых  отношенийтаких  как, 
инициатива 
Президента 
Республики 
Казахстан 
Н.А. 
Назарбаева «Социальная  модернизация:  Двадцать  шагов  к  Обществу 
Всеобщего  Труда».  В  свете  данной  политической  программы  эффективное 
правовое  регулирование  и  адекватная  правоприменительная  практика  в 
сфере  труда  и  социального  обеспечения  приобретают  стратегическое 
значение. Только расммотрение существующей проблемы с разных сторон: с 
теоретической  и  практической,  то  есть,  с  точки  зрения  применения 
законодательства  могут  дать  положительный  результат  и  помочь 
вывести пробелы в существующей системе. 
Ключевые слова: трудовое право, субъекты трудового права, трудовые 
правоотношения. 
 
                                                          Abstract: 
In an era of labor relations and the ramifications can say with confidence 
that the labor law - one of the hottest destinations. Given the dynamics of labor 
relations, the emergence of some of the problems associated to the regulation of 
labor relations, as well as gaps in the law of labor is quite reasonable. And the 
solution  of  this  issue  can  serve  as  amendments  to  the  existing  regulations. 
However, it is important to note the role of national and international programs 
aimed at improving the legal regulation of the employment relationship such as 
the  initiative  of  the  President  of  the  Republic  of  Kazakhstan  N.A.  Nazarbayev 
«
Social modernization: Twenty Steps to Universal Society of Labour
»
. In light 
of  this  political  program  effective  legal  regulation  and  adequate  law 
enforcement in the field of labor and social welfare gain strategic importance. 
Only consideration existing problem from different angles: from theoretical and 
practical,  that  is,  from  the  point  of  view  of  the  legislation  may  have  positive 
results and help to bring the gaps in the existing system.
 
In present time regulation of the relations that arisen between subjects of the 
labor  law  is  very  actual  problem.  The  purpose  of  the  labor  legislation  of  the 
Republic  of  Kazakhstan  is  protection  of  the  rights  and  interests  of  the  parties  of 
labor  legal  relationship,  providing  the  minimum  guarantee  to  the  rights  and 
freedoms in the sphere of the labor law. 
Keywords: labor law, subjects of the labor law, labor legal relationship. 
 
 
 
 
ӘОЖ 741.02 

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   14


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал