Республикалық қоғамдық-саяси ақпараттық газет



жүктеу 0.64 Mb.

бет4/6
Дата09.01.2017
өлшемі0.64 Mb.
1   2   3   4   5   6

Фарида ӘБІЛХАЛЫҚОВА,

кедендік кірістер басқармасының бөлім бастығы: 



– Мен бұл қызметте сонау 90-жылдардан бері 

жұмыс істеп келемін. Ол кезде Қазақстанның кеден 

қызметі енді ғана дамып келе жатқан болатын. Ал қазіргі 

күні кеден саласының қызметі өзгерген. Барлық үдерістер 

автоматтандырылып жатыр. Барлық жерде адамдарға 

көмекке компьютерлер келуде. Бүгінгі күні Қазақстанның 

барлық әйелдері үй мен жұмыс тірлігін қатар алып 

келеді. 

Аида СҮЛЕЙМЕНОВА,

ұйымдастырушылық жұмыс және

бақылау бөлімінің маманы:

– Жақында Талдықорған қаласында мемлекеттік 

қызметкерлер арасында өнер сайысы өтті. Оған біздің 

ұжым да қатысты. Өз басым онда би биледім, басқа 

ұжым қызметкерлері ән айтып, күй тартты. Нәтижесінде 

біз үшінші орынды еншіледік.

Нұрмұхаммед МАМЫРБЕКОВ

РЕСПУБЛИКАЛЫҚ ҚОҒАМДЫҚ-САЯСИ АҚПАРАТТЫҚ ГАЗЕТ

№40 (492) 5.03.2011 жыл, сенбі                          



www.alashainasy.kz

5

e-mail: info@alashainasy.kz

ӘЙЕЛ – АНА

   


?

Б I Л Г I М   К Е Л Г Е Н   Б I Р   С Џ Р А Ћ

Б I Л Г I М   К Е Л Г Е Н   Б I Р   С Џ Р А Ћ

Алтын алған аруларымыз қанша?

Футбол ойнайтын арулардың саны 

40 миллионнан асады

ҰЛАҒАТ

Кезінде жалғыз қазақ мектебіне 

ұлттық тәрбиенің рухын еккен жан

дері үлкен-үлкен ақын-жазушы-

ларды мектепке шақырып, 

оқушылармен кездесуді жиі 

ұйым дастыратынын сол кезді 

көзбен көрген ұстаздар да, оқушы-

лардың өздері де айтып отырады. 

Қандай жазушылардың көзін көріп, 

жақсы араластыңыз? 

– Сәбит Мұқановпен бірнеше рет 

кездескенбіз, бірге түскен суреттеріміз де 

бар. Содан соң Мұхтар Омарханұлымен, 

қызы Ләйламен, майдангер-жазушы Мәлік 

Ғабдуллинмен қоян-қолтық араластық.  

Мәлік аға ақкөңіл, жақсы адам еді ғой. 

Бірде мектепке кездесуге шақырып едім, 

келе қалды. Орден, медальдарының бірін 

де тақпаған. Ал мен оқушыларыма жазу-

шы  ның кеудесіндегі медальдарын көрсетіп, 

содан бір тәлім алсын деген оймен шақыр-

ған едім. Сондықтан не де болса: «Аға, ұят 

та болса айтайын, неге жұлдызыңызды 

тағып келмедіңіз,  оқушыларға ке рек қой», 

– дедім. Сөйтіп едім, ол оқушылардың 

біріне қарата: «Әй, балам, мынау менің – 

үйімнің адресі, мынау – үйдің телефоны. 

Апаң бар үйде, соған мына қағазды 

көрсетсең, саған ме нің костюмімді береді. 

Жұлдызы бар кос тюм ді алып кел», – деді. 

Сол ақкөңілділігінің арқасы ғой, әйтпесе 

интернаттың баласына дырдай жазушы 

үйінің адресін бере сала ма? 



– Мұхтар Әуезовпен де 

араластық дедіңіз, біз өзіміз 

көрмеген соң, бізге сондай ұлы 

тұлғаны көзімен көргендердің 

бірауыз сөзі, естелігі қымбат. Сіз 

білетін Мұқаң қандай адам еді? 

– Ой, ол кісінің  керемет әдемі даусы 

әлі күнге құлағымда тұнып тұр. Бапты, 

жайлы сөйлеуші еді ғой. Мұхтар Омар-

ханұлының бәйбішесі ұлты басқа болға-

нымен де, сондай мәдениетті, жақсы адам 

еді ғой. Барғанымызда ылғи да «сен кім-

сің?» деп кісімсімей, керісінше, «Рафика, 

проходите, пожалуйста, садитесь» деп 

иіліп тұратын. Қызы да өзіне тартқан. Есімі 

– Ләйла. Біз оны Лилусә деп еркелететінбіз. 

Менің қайын сіңліммен бірге оқыды, 

сондықтан үйімізге жиі келіп тұратын. Сон-

– Біз көп мехнат көрдік қой... – Күмістей 

шашын жапқан ақ жаулығымен көзін 

сүрткен әжеміз осыдан соң ұзақ кіді ріс 

жасады. Сол сәтте ол көңіл түкпіріндегі 

сонау бір кезеңдерге сапар шегіп кеткендей 

көрінді маған. – Мен өзім Нұртазаның кен-

жесімін. Анамның аты – Зүлбану. Бекен 

де ген – ұлы атамыз. Павлодар Ертістің 

бер гі жағы болса, Ертістің арғы жағын да  

Ақсу деген аудан бар, сол аудандағы 

Алтыншы ауыл біздің қонысымыз  болатын. 

Күзді гүні қалаға келеміз, жаздай  ауылда 

боламыз. Әкем  бір атадан жалғыз болып-

ты. Павлодарда үйдің жанында  әкемнің 

шағын ғана дүкені болатын. Әкем қайтыс 

болған да шешем небары 32 жаста екен. 

Ол үнемі: «16 жасымда тұрмысқа шық тым, 

16 жыл әкелеріңмен тұрдым. Сосын ол 

қайтыс болып кетті, үш бала сыртта, сен 

іште қалдың. «Әй, осы бала бақытсыз 

бола ды-ау, тумай жатып тірі жетім қалды 

ғой» деп ойлаушы едім. Құдайға шүкір, 

тәубе...» деп  маңдайы мнан сипап қоятын. 

Шешем 83 жасқа келіп қолымда қайтыс 

болды. 


– Соғысты көрдіңіздер ғой, ол 

кезде қалай күнелттіңіздер? Сол 

тұста, жалпы, мұғалімдердің 

жағдайы қалай болды, әже? 

– Соғыс тұсында біз Тастақта тұрдық.  

Ол кезде бұл жер қалаға жатпайтын. Қазір 

Алматы ұлғайып, Тастақ қаланың орта-

сында қалды ғой. Сол жерде №75 мектеп-

те сабақ бердім. Содан кейін мектеп 

бөлініп, №62 мектеп атанды. Өзіміздің бел 

балаларымыз сол мектепті бітірді, жаман 

болған жоқ. Бәрі институт бітіріп, кандидат, 

доктор, академик болып жатыр. Оның бәрі 

де ата-әжелерінен көр ген-білген, алған 

тәрбиелері ғой. Атамыз еңбекқор болатын.  

Ол кісі күрек ұстаса, аталары қолдан жасап 

берген кішкентай күректерімен олар да 

өздерінше қар күрегенсиді. 

– Ұстаздық деген не? Осы жолда 

қандай қиындықтармен ұшырасып, 

нендей игілігін көрдіңіз? 

– Менің марқұм қайын атам: «Шыра-

ғым, сен біреуді оқытасың ба, әлде өзің 

оқумен айналысасың ба?» – деуші еді. 

Олай дейтіні, үйіміздегі ең үлкен байлық 

кітап болатын. Кітаптан бас алмаймын. 

Шыны керек, сол кітаптардан ал 

ған 


білімнің арқасында өстік, жетілдік қой. 

Яғни ұстаздық деген – оқыту ғана емес, 

өзің де өмір бойы оқып, ізденісте болу 

деген сөз. Орыс тілінің мұғалімі болсақ та, 

көкейде «қайтсек  қазақтың ауылдан кел-

ген балаларын жеткіземіз» деген жалғыз 

арман болатын. Институттарда сабақтың 

бәрі орысша еді ғой, «осы балалар басқа-

лардан кем қалмай, оқысын» деп соған 

тырыстым. Ал енді сол кездің адамдарының 

кеңдігін айтсам, оқушыларым өз балала-

рым дай,  сынып-сынып болып емін-еркін 

үйге келіп, тіпті кейде өздері самаурын 

қойып, шай іше беретін. Оның бір себебі 

– ол кезде жетім көп болды ғой. Жетім 

балалар келсе, менің анам ыстық тамағын, 

бауырсағын пісіріп береді. Соның өзіне 

әлгі балалар мәз болып кетеді. Жақсылық 

жерде қалмайды, қазіргі жасы ма, қазіргі 

елдің маған құрметпен қарайтын дәрежеге 

жетуім, бәлкім, солардың риза лығы нан да 

шығар. Жақсылық басыма келіп жатыр. 



– Бұрындары мектеп мұғалім-

Футболға қызығамын. Кезінде спорттың осы түрімен айналысқанмын да. 

Бірақ жарақатыма байланысты футболды тастауыма тура келді. Қазір 

қарапайым жанкүйерлердің бірімін. Мені қызықтыратыны, әйелдер футболы 

әлемде қашан пайда болды?

Айсұлу БЕДЕЛБЕКОВА, Алматы қаласы

Негізі, әйелдер футболы ХХ ғасырдың 

басында пайда болған. Алғаш ойнай 

бастағандар ағылшындар екен. Бұл елде 

1920 жылдары әйелдер футболына 50 

мыңнан астам көрермен жиналатын 

болған. Алайда 1921 жылдың 5 желтоқса-

нында Англия футбол қауымдас 

тығы 

дауысқа салу арқылы нәзік жандыларға 



доп тебуге тыйым салған. Сөйтіп, 1970 

жылға дейін әйелдер футболы ресми ста-

тус ала алмай келген. Сол жылдан бастап 

қана әйелдер футболын мойындаушылар-

дың қатары артып, келесі жылы ағылшын-

дар да қыздардың футбол ойнауына 

рұқсат берді. Соңғы кездері әйелдер фут-

бо 


лының қарқын алғаны соншалық, 

мамандар алдағы бір-екі жылда фут-

бол ойнайтын әйелдер мен еркек-

тердің саны теңесетінін болжауда. 

Қазірдің өзінде спорттың бұл түрімен 

40 миллионнан астам қыздар 

айналысады. Қазақстанда әйелдер 

футболынан бірнеше клубтың бар 

екенін де атап өткеніміз жөн.

Ал әйелдер футболынан әлем 

чем 

пионаты 1991 жылдан бері 



өткізіліп келеді. Осы уақытқа дейін 

бес әлем біріншілігі өтіп, оның екеуін 

АҚШ құрамасы жеңіп алса, тағы 

екеуінде немістер теңдессіз атанған. 

Ал біреуінде Норвегия құрамасы 

чемпион атанды. Келесі әлем бірінші-

лігі биылғы жылдың 26 маусымы мен 

17 шілдесі аралығында Германия да 

өтеді.

Көзі тірісінде-ақ адамдар арасында 

аңызға айналып үлгеретін ғажап жандар 

болады. Жиі ұшыраса бермейтін сондай 

аңыз адамдардың бірі – Социалистік Еңбек 

Ері, педагогика ғылымының кандидаты,        

А.Пушкин атындағы және Тәуелсіз «Тарлан» 

сыйлықтарының иегері Рафиқа Нұртазина. 

Ол – өмір жолын қарапайым мұғалімдіктен 

бастап, бір кездегі қаладағы жалғыз қазақ 

мектебіне ұлттық тәрбиенің рухын еккен 

жан. Ұстаздардың ұстазы десек те 

жарасады. Алматыдағы №12 қазақ орта 

мектебінің дәуірлеген тұсы Рафиқа 

Бекенқызының есімімен тығыз байланысты. 

Кезінде ол кісіден тәлім алғандардың 

арасында бүгінде есімі елге танымал 

тұлғаға айналған Шота Уәлиханов, 

Марфуға Айтхожина, Шора Сарыбаевтарды 

атауға болады. Көктемнің күншуақты 

мерекесі қарсаңында дүниеге келген 

ардақты ана, аяулы ұстаздың биыл 90-

ыншы көктемі. Торқалы тойының 

қарсаңында әжемізбен әңгімелесудің сәті 

түсті. 

дай жақсы адамдар еді ғой. Біреуге болса 

екен деп тұратын. Мұқаңның  үйінің 

ауласында бір кішігірім үй болды. Сонда 

жиі кездесулер өткізіп тұратын. Өзіміз 

талай кездесу ге қатыстық. Тағы бір есімде 

қал ғаны, Мұқаңның үйінде бір сандық 

бола тын. Онда елден алған хаттар, неше 

түрлі алғысхаттар сақталатын. Соларды 

бізге Мұқаң ның өзі емес, қызы көрсететін. 

«Папа не разрешает, но я вам покажу» деп, 

бір-екеуін алып көрсеткені есімде. 



– Отағасы, яғни жұбайыңыз 

қандай адам еді? 

– Мамандығы мал дәрігері болды. Ал, 

жалпы, адам ретінде көпшіл, еңбекқор еді, 

бала-шағаны жақсы көретін. Денсаулығы 

нашарлау болып, ауруханада жиі жатса да, 

балаларға көп көңіл бөлетін. Мен жұмысқа 

таңертең ерте кетемін ғой, сонда қызда-

рым ның шашына дейін сол кісінің өзі өріп, 

киімдерін баптап, сабағына жіберетін. 

Шүкір, үш қыз, бір ұлым бар, олардан 

неме релерім бар, әр немереде – бір ұл, бір 

қыз. Яғни шөбере сүю бақытына ие болған 

адаммын. Адамның, негізі, «бақыттымын» 

не «бақытсызбын» деп айтқаны дұрыс 

емес. Бірақ мен өзімді бақытты санаймын: 

осы жасқа келгенше баратын жеріме өз 

аяғым 

мен барамын, тамағым сау, 



балаларым «не ішесің, не жейсің, қайда 

барасың?» деп бәріне даяр тұрады. Ақ 

дегенім – алғыс, одан артық не керек? Мен 

де солар сөйтеді екен деп, әуре ете бергім 

келмейді, өз бе тім мен отырғанды жақсы 

көремін. Осында менің досым десем де, 

сырласым десем де болады, қысқасы, мені 

осы жасымда күтіп-бағып отырған Гүлдана 

деген қызым жүр. Қазір көзім жөнді 

көрмейді, құлағым да баяғыдай емес, 

сонда да ол маған көп кітап, газет-журнал  

оқып береді. Өзімнің өмірлік және ұстаздық 

тәжірибемнің барысында кітаптар да жаз-

дым. «Библиография», «Книга вос поми-

нании» және «Продолжение урока» деген, 

балаларға арналған «Мирастың кітабы», 

«Мен оқимын, ойнаймын», «Ала қай» атты 

кітаптарым бар. 



Әңгімелескен Мәриям ӘБСАТТАР 

ортада болды. Сөз жоқ, үлкен жетістік. 

Биік 

тікке секіру сайысындағы үздігіміз 



Марина Аитова да – жарақатынан айықса, 

абыройымызды асқақтатар аруларымыз-

дың бірі.

Ауыр атлетикадағы толағай қыздары-

мыздың жетістіктері бәрінен жоғары. Бірақ 

әлем чемпионатында топ жарып, XVI жазғы 

Азия ойындарында жеңімпаз атанған 

Светлана Подобедова мен Майя Манеза 

да, сондай-ақ жас талант Зульфия Чиншало 

да – шетелдерден келген спортшыларымыз. 

Бірақ  дүбірлі додаларда Көк  байрағымыз-

ды желбіретіп, ерен жеңістерінің құрметіне 

қазақтың Әнұранын жер-жерде құйқылжы-

тып жүр. Негізі, бұл спорт түрінде болаша-

ғынан үміт күтуге болатын өз қыздарымыз 

да жоқ емес. Бұл орайда былтыр Синга-

пурде тұңғыш рет өткен жасөспірімдер 

арасындағы олимпиада ойындарында саф 

алтынды өңірінде жарқыратқан Жа зира 

Жаппаркүлді мақтанышпен атап өтуге 

болады. Ирина Некрасова, Мария Грабо-

вец кая сынды олимпиада жүлдегерлерін де 

көпшілік біледі.

Үлкен теннисте де осылай. Келісімшарт-

пен біздің елдің атынан сынға түсіп жүрген 

шетелдік тәжірибелі қыздарымыз да бар, 

алдағы күндерінен үміттендіріп отырған өз 

қыздарымыз да бар. Олардың бағы жанып, 

бірте-бірте легионер қыздарды ығыстыра 

бастауы да ғажап емес.  

Дәл осындай жағдай әйелдер арасын-

дағы еркін күресте де бар (әзірше нәзік 

жанды балуандар тек еркін күрес тәсілімен 

белдесіп жүргендіктен, шетелдік мамандар 

мұны қысқартып «әйелдер күресі» деп 

қана атай ды). Бейжің Олим пиадасының 

қола жүлдегері, әлем чемпио наттарында 

екі мәрте күміспен күптелген Елена 



Нұрғазы САСАЕВ

НАМЫС ЖӘНЕ Ж

АРЫС

Алаштың спортшы арулары

Кейінгі жылдары 

халықаралық дүбірлі 

додаларда спортшы 

қыздарымыз тепсе темір 

үзетін жігіттерімізден 

қалыспай, еліміздің абыройын 

асқақтатып, даңқын өсіріп 

келеді.

Бұған дейін  қыздарымыз  жігіттерімізге 

ілесе  алмай жүруші еді, қазір дүбірлі 

додаларға үкілеп қосып жүрген арулары-

мыз да сенім үдесінен шығып жүр. Әрі 

жігіттерімізден асып түспесе, кем түсіп 

жатқан жоқ. Мысалы, жақында ғана аяқ-

тал ған VІІ қысқы Азия ойындарында ел 

қоржынына түскен 70 медальдың 29-ын 

қыздарымыз еншіледі. Оның 12-сі алтын, 

9-ы күміс, 8-і қола. Сол қыздардың ішінде 

төрт алтын алған Ольга Новикова (шаңғы-

мен бағдарлау) сынды саңлағымыз да 

болды. Екі алтынға қол жеткізген Юлия 

Галы шева секілді фристайлшы жас талан-

тымыз да бар. Екі алтын, екі күміс олжала-

ған Елена Коломинадай шаңғымен жары-

сушы қызымызды да атап өтуге тиіспіз. Екі 

алтын, бір күміс еншілеген Елена Хрус та-

левадай төрткүл дүниеге танымал биатлон-

шымызды көпшілік жақсы біледі. Бір 

алтын, екі күміс иеленген бес айлық баласы 

бар Людмила Федотовадай (тау шаңғысы) 

қайсар қызымыз да мақтауға тұрарлық. 

Қазақ қыздары ішінен Ақ Азиада алтын 

медалін алған шаңғымен бағдарлау 

спортындағы қарындасымыз Эльмира 

Молдашева болды. Ал шайбалы хоккейден 

әйелдер арасындағы ұлттық құрамамыз 

– өз алдына бір төбе деуге тұрарлықтай 

жігерлі ұжым. Қысқы Азия ойындарының 

үш дүркін чемпионы атанған мұзайдын- 

 дағы аруларымыз – хоккейші жігіттеріміз 

сияқты ақшаны күреп таппаса да, Көк 

байра ғымыз бен Әнұранымызды қастер-

лей білетін тәрбиесі түзу спортшылар. VІІ 

қысқы Азия ойындарында тағы да басқа 

алтынмен апталған қыздарымыз бар

бірақ олар эстафетада жеңімпаз атан ған-

дықтан, олардың бәрін тізіп шықпай, жаз-

ғы спорт түрлеріне ойыссақ деп едік.

Жазғы спорт түрлерінде ең бірінші 

жеңіл атлет қыздарымызды атап өткен 

ләзім. Бұл орайда үш қарғып секіруші 

саңлағымыз Ольга Рыпакованы ілтипатпен 

атап өткен жөн. Былтыр ол әлем кубогының 

жеңімпазы атанып, «әлемнің ең үздік жеңіл 

атлеті» атағынан үміткерлер тізімінде бел 

Шалыгина ендігі өзімізге сіңіп кетсе, Гюзель 

Манюрова оның жолын қайталауды көз-

дей ді. Айым Әбілдина, Зульфия Яхъярова, 

сын 


ды өз қыздарымыздың да жетер 

жетістіктері мен бағындырар белестері әлі 

алда деп ойлаймыз. 

Мерген қыздарымызды да ұмытуға 

хақымыз жоқ. Рас, былтыр XVI жазғы Азия 

ойындарында жолдары болмады. Десек 

те, Ольга Довгун, Зәуреш Байбосынова 

сынды құралайды көзге атқан қыздарымыз 

әлі талай белесті бағындырар. Осындай 

сыры кетсе де, сыны кетпейтін қас шебер-

лерімізді тек спорттық бабына келтіре 

алсақ болғаны.

Әлия Юсупованың ізін басқан Анна 

Альябева да өз қабілеті мен мүмкіндігін әлі 

толық көрсетіп болған жоқ.

Регбиші қыздарымыз да енді екпін 

алып келеді. XVI жазғы Азия ойындарында 

чемпион атанған Қазақстан құрамасының 

сапындағы бұл қыздарымыздан да жаңа 

жеңістер күтеміз.

Шаршы алаңдағы Марина Вольнова 

мен Саида Хасенова сынды қайсар қыздар 

бастаған боксшы аруларымыз да ел намы-

сын абыроймен қорғауға жарап қалды. 

Кейінгі жылдары шеберліктерін шыңдай 

түсіп, төккен терлерінің жемісін көрсете 

бастады. 

Тізе берсек, халықаралық аренада 

мерейімізді өсіріп жүрген қыздарымыз 

көп-ақ. Мысалы, Әсел Далиева (тоғызқұ-

малақ), Гүлнафиз Айтмұхамбетова (таэк-

вон до), Гүлжан Исанова (дзюдо) және т.б. 

Қай-қайсысы болсын өз өңірінің мақ та-

нышына айналған арулар. Гандболшы 

және волейболшы қыздарымыз да атақ 

пен жеңістен кенде емес.

Осындай жігерлі де жеңімпаз қыздары-

мыздың саны көбейе берсін. Ал біз олар-

дың атын атап, түсін түстеп, түгендей 

алмай, шатасып жатайық. Мерекелері ңіз-

бен, аяулы арулар, сымбатты спортшылар, 

келбетті дүлдүлдер, жанкешті жеңімпаз-

дар! 

Елімізде өткен VII қысқы Азия ойындарында қыздарымыздың 12 алтын, 9 

күміс, 8 қола иеленгенін білеміз. Енді менің сұрайын дегенім, осы дүбірлі додаға 

қанша қаракөз аруымыз қатысып, қаншасы жүлдегерлер қатарынан көрінді?

Даурия НҰРТАЕВА, Алматы қаласы

Жалпы, бұл ойындарда 41 аруымыз 

жүлдегер атаныпты. Ал таза алтын иелен-

ген 13 аруымыз бар. Оған шайбалы хок-

кей де бас жүлдеге қол жеткізген 22 спорт-

шыны қосыңыз. Сонда 35 нәзік жан дымыз 

жеңіс тұғырының ең биік сатысынан көрін-

генін байқауға болады. Оның ішінде төрт 

қаракөз қандасымыздың жүлдегерлер 

қатарынан көрінгені бізді ерекше қуан-

тады. Шаңғымен спорттық бағдарлауда 

Эльмира Молдашева эстафеталық сында 

жеңімпаз атанса, шайбалы хоккейшілеріміз 

Айжан Раушанова мен Ғалия Нұрғалиева 

да VII қысқы Азия ойындарының чемпионы 

атанған. Ал фристайлдың акробатика 

жаттығуында сынға түскен тағы бір қара-

көзіміз Жібек Арапбаева күміс медальға 

қол жеткізді. Сондай-ақ Арапбаеваның 

осы дүбірлі додада қазақ спортшыларының 

арасында алғаш болып жүлдеге іліккенін 

де айта кеткеніміз жөн. Ал, жалпы, VII 

қысқы Азия ойындарына қатысқан қазақ 

аруларының саны төртеу. Олар – жоғары-

дағы үшеуінен бөлек, фристайл 

дың 


акробатика жаттығуында сынға түскен 

Ақмаржан Қалмұрзаева. Оңтүстік Қазақ-

стан облысының түлегі дүбірлі додада 

4-орыннан көрінді. Негізі, бастапқы 

тізімде Ақ Азия ойындарына қатысатын 

аруларымыздың саны алтау болатын. 

Бірақ бапкерлер тағы бір акробатымыз 

Гүлмира Дәлмұхан мен шаңғымен 

бағдарлаушымыз Меруерт Имашеваны 

жарысқа қатыстырмауды жөн көріпті.

Болашақта ел намысын халықаралық 

аренада абыроймен қорғайтын қаракөз 

қыздарымыздың саны еселеп артатынына 

сеніміміз мол.

СУРЕТТЕ КІМ?

Талантты жазбай 

таныңыз

«Талантты жазбай таныңыз» 

айдарының мерекелік санында 

VII қысқы Азия ойындарында 

көрер мен көзайымына айнал ған 

аруы мыз  ды  беріп  отырмыз.  Рас, 

елі міз де  өткен  дүбірлі  додада 

бұл арудан басқа  54 спорт шы-

мыз бақ сынап, өз өнерлерін 

көрсетті. Дегенмен нәзік жанды-

лардың ішінде осы спортшының 

ғана көпшіліктің жадында 

жақ сы  жатталып  қалғаны 

жасы рын емес. Тұрмыс құрған, 

екі жасар баласы бар. Бүгінде 

ұлттық құрамамыздың белді 

ойыншысы. Ардагер спорт-

шыла рымыз команданы алға 

сүйрей алмаған сәттерде бас 

бапкер осы аруымызға сенім 

арта алады. Сонымен  23 жас-

тағы бұл аруымыздың аты-жөні 

кім?

А) Ғалия НҰРҒАЛИЕВА

Ә) Зарина ТУХТИЕВА

Б) Жібек АРАПБАЕВА 

В) Ольга ШИШИГИНА 

Өткен жолы VIІ қысқы Азия ойын-

дарын 

да жай оғындай жарқылдаған 



жарық жұлдызымыз, допты хоккейшіміз 

Рауан Исалиевтің суретін берген бола-

тынбыз. 22 жасар қаракөз қандасымыз 

Рауан елімізде өткен дүбірлі доданың үш 

ойынында 23 гол соғып, үздік ойыншы 

атанған. Жабылу салтанатында еліміздің 

көк байрағын ұстап шыққан.

Көпке дейін осы спорт түрінен әйелдер 

арасындағы сайыстар өткізілмей келіп еді. 

Нақтырақ айтқанда, қысқы Олимпиада 

ойындары бағдарламасына тек шаңғымен 

тұғырдан секіру мен қоссайыстан ғана 

(мұн дағы екі сайыстың бірі – шаңғымен 

тұғырдан секіру) қыз-келіншектер бәсекесі 

өтпейтін. Алайда дәл қазір шаңғы спорты 

түрлерінен Норвегияда өтіп жатқан әлем 

чемпионатында әйелдер де шаңғымен тұ-

ғырдан секіруде. Төрткіл дүниенің 43 таң-

даулы спортшысы HS106 тұғырынан секіріп, 

әлем чемпионы деген атақты сарапқа сал-

ды. Австрия қызы Даниэло Ирашко әлем 

чемпионы атанса, Елена Рунгалдир (Италия) 

күміспен күптеліп, Колин Маттель (Фран-

ция) қола жүлдеге ие болды.

Ол – ол ма, енді әйелдер олимпиада 

ойындарында да тұғырдан секіруге қол 

жет кізбек. Бұл мәселені Халықаралық оли м-

 пиада комитетінің атқару комитетіне мүше 

болып табылатын Герхард Хайберг (Нор-

вегия) қолдауда. Тіпті Сочи Олимпиа дасы-

ның бағдарламасына енуі де ғажап емес. 

Сочи Олимпиадасына жаңа спорт түрлері 

мен додаларын енгізу мәселесі алды мыз-

дағы сәуір айында қаралып, бекітілмек. 

Жал пы, Сочи Олимпиадасының бағдарла-

масына енуден үміткер спорт түрлерінің 

(жарыстарының) тізімі төмендегідей: шаң-

ғымен тұғырдан секіру (әйелдер), слоупс-

тайл (сноубордтан және шаңғыдан), хаф-

пайп (шаңғыдан), биатлоннан әйелдер мен 

ерлер аралас эстафета, мәнерлеп сыр ға-

нау дан командалық сын және шана спор-

тынан командалық жарыс.



1   2   3   4   5   6


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал