Көркемөнерден білім беру



жүктеу 1.07 Mb.

бет4/10
Дата31.05.2017
өлшемі1.07 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

НАЦИОНАЛЬНЫЕ КУЛЬТУРНЫЕ ТРАДИЦИИ, ФОЛЬКЛОР  

В ИСТОРИИ РАЗВИТИЯ АНИМАЦИИ В КАЗАХСТАНЕ 

 

А.А. Байрамгулова - 

старший преподаватель кафедры графики и дизайна КазНПУ им.Абая 

 

Официальной  датой  рождения  казахской  мультипликации  считается 

август 1967 года,  когда  на  всесоюзный  экран  вышел  первый 

мультипликационный  фильм  «Почему  у  ласточки  хвост  рожками?» 

режиссера  Амена  Хайдарова. 3 июня  этому  признанному  мастеру, 

вошедшего  в  число  50-и  лучших  аниматоров  мира,  исполняется 85. 

Казахстанский зритель с огромной радостью воспринял в те годы появление 

на  экране  первой  мультипликационной  сказки,  созданной  руками 

отечественных художников. Стремительная культурная жизнь Казахстана на 

тот  период  не  переставала  удивлять  появлением  новых  имен,  тенденций  и 

событий  всесоюзного  масштаба  в  области  культуры,  науки.  Это  во  многом 

повлияло на появление нового искусства, синтезирующего графику, музыку 

и выразительное движение. Рождение казахской анимации произвело фурор 

в области культуры Казахстана, было воспринято народом, как возрождение 

истинного  интереса  к  духовным  ценностям  национальной  культуры. 

Появилась  возможность  при  помощи  синтетического  искусства  и  новых 

технологии  того  времени  донести  до  подрастающего  поколения 

сокровищницу  казахского  национального  эпоса,  фольклора,  обычаев  и 

истории.  

К  моменту  запуска  анимационной  ленты  в 1966 году,  киностудия 

«Казахфильм» имела достаточный опыт по производству документального и 

художественного  кино,  но  с  технологией  мультипликации  столкнулась 

впервые.  Были  отобраны  лучшие    выпускники  Алма-атинского 


 

 

31



художественного  училища,  это  были  Галина  Дусенко,  Эрнст  Бейсеитов, 

Борис Калистратов, Флобер Муканов. Молодые художники, конечно, имели 

представление  об  искусстве  анимации,  но  с  производством  фильма 

столкнулись  впервые.  Им  пришлось,  помимо  знакомых  средств 

изобразительного 

искусства, 

осваивать 

непривычные 

для 

них 


кинематографические средства, такие как время, темпоритм, звук и монтаж. 

И делали они это с удовольствием и большим энтузиазмом.  

Амен  Хайдаров  привлек  для  работы  своих  единомышленников, 

творческих людей с похожими эстетическими привязанностями. Музыка для 

первых мультфильмов «Почему у ласточки хвост рожками» и «Аксак-кулан» 

была 


написана 

выдающимся 

казахским 

композитором 

Нургисой 

Тлендиевым, творчество которого основано на истинно народном казахском 

музыкальном  наследии.  Его  музыка  настолько  гармонично  переплеталась  с 

изобразительным  решением,  настолько  эмоционально  воздействовала  на 

зрителя,  что  невозможно  было  понять,  что  же  первично  сам  сюжет  или 

музыка,  написанная  к  фильму.  Анимационный  фильм  «Почему  у  ласточки 

хвост  рожками»  сначала  был  задуман  без  реплик,  и  основным 

выразительным  средством  должна  была  быть  пластика  движения.  Но  когда 

фильм  был  почти  готов,  то  и  режиссер  и  художественный  совет  пришли  к 

выводу,  что  только  пластического  ряда  (актерской  игры)  и  музыки  недо-

статочно  для  художественной  завершенности  фильма.  На  помощь  пришла 

художник- мультипликатор Галина Дусенко. Оказывается, к этому сценарию 

она написала великолепные стихи. Теперь невозможно представить себе этот 

фильм без ее стихов. Это яркий пример коллективного творчества, духовного 

единства  команды,  которая  окружала  режиссера,  яркий  пример 

синтетического искусства, вобравшего в себя изображение, пластику, музыку 

и поэзию. Фильм был куплен 48 странами, то есть можно сказать – это было 

не только творческим достижением, но и коммерческим успехом.  

Драматургической  основой  для  следующего  сюжета  послужило 

музыкальное произведение - народный кюй (мелодия) «Аксак кулан», и это 

было  не  случайно.  У  Амена  Хайдарова,  тогда  еще  единственного  местного  

режиссера-мультипликатора,  была  определенная  концепция,  которой  верен 

до  сегодняшнего  дня: «В  фольклоре  есть  все - и  история,  и  менталитет,  и 

культура,  и  философия,  и  быт,  и  традиции.  Фольклор - это  богатейший 

материал для творчества. Огромная наша казахская земля богата фольклором 

так  же,  как  всеми  элементами  таблицы  Менделеева».  Итак,  второй 

рисованный мультипликационный фильм «Аксак кулан» вышел на экраны в 

1968  году.  Теперь  уже  можно  было  смело  говорить,  что  у  казахской 

мультипликации появилось свое лицо.  

С  появлением  новых  членов  коллектива  возник  интерес  к  освоению 

других  уже  существующих  в  то  время  мультипликационных  технологий. 

Режиссер  Гани  Кистауов  решил  попробовать  свои  силы  в  кукольной 

мультипликации.  Принципиально  важным  было  то,  что  сценарий, 


 

 

32



написанный  Эрнстом  Бейсеитовым    был  адресован  самым  маленьким 

зрителям.  Видимо,  именно  этот  момент  определил  выбор  технологии  для 

изобразительного  решения:  куклы  были  чисто  психологически  ближе 

маленьким детям. Легкая история, созданная по мотивам казахских народных 

сказок,  учила  простым  и  вечным  истинам  о  торжестве  добра  над  злом. 

Следующим  этапным  фильмом  казахской  мультипликации  можно  назвать 

фильм,  созданный  в  технологии  перекладки,  того  же  режиссера  Гани 

Кистауова  «Клад»,  который  вышел  на  экран  в 1970 году.  Технология 

перекладки была очень интересна, она привлекала своими изобразительными 

возможностями  и  в  то  же  время  мобильностью.  Конечно  же,  наши 

художники,  владеющие  искусством  живописи  и  графики,  не  могли  пройти 

мимо  ее  освоения.  Перекладка  давала  возможность  в  изобразительном 

решении  фильма  дойти  практически  до  совершенства.  Сценарная  основа 

фильма  «Клад»  опять-таки  базировалась  на  традиционной  казахской 

народной сказке. «Не посвящайте жизнь поискам богатства, настоящий клад 

- это человеческое общение», - именно эта народная мудрость рассказывается 

с экрана детям и взрослым.  

Обращение  к  фольклору,  в  принципе,  формировало  общую 

художественную  программу  развития  мультипликации  в  Казахстане. 

Особенностью  данного  фильма  был  творческий  вклад  художника-

постановщика  Арсена  Бейсембинова,  молодого,  но  уже  состоявшегося 

зрелого  графика,  который  привнес  в  изобразительную  структуру  фильма 

высокий  профессионализм  и  оригинальность  пластического  решения 

образов.  Привлечение  профессиональных  графиков  и  живописцев 

впоследствии стало визитной карточкой казахстанской мультипликации. В те 

годы,  помимо  обращения  к  жемчужинам  фольклора,  так  же    делались 

попытки  расширить  тематический  диапазон  выпускаемых  фильмов.  В 

качестве  примера  можно  назвать  фильм  «Солнечный  зайчик»  Амена 

Хайдарова.  Трогательный  персонаж  художника-постановщика  Малика 

Мухамедкаримова  Солнечный  Зайчик  пытается  решить  экологическую 

проблему.  Этот  фильм  был  выпущен  на  экраны  в 1975 году,  когда  об 

экологии говорили не так уж часто.  

Или,  например,  кукольные  фильмы  Гани  Кистауова  «Мальчик  и 

Джинн»  и  «Космические  приключения  Джинна»,  снятые  по  сценариям 

Серика Райбаева, внесли в тематическую палитру фантастические мотивы, и 

эта  тема  была  очень  близка  жителям  космической  колыбели.  Фильм 

Аманжола  Абилкасимова  «Как  считает  машина»,  снятый  в 1976 году, 

выполнен в познавательной, научно-популярной форме, маленьким зрителям 

разъяснялся  принцип  действия  компьютера.  Дебюты  не  переставали 

удивлять  своей  смелостью  и  индивидуальностью.  На  начальном  этапе 

развития  казахской  мультипликации  фильм  молодого  режиссера  Жакена 

Даненова  «Волшебная  свирель»  стал  эталоном  изобразительной  эстетики. 

Утонченность  в  выборе  стилистики  фресок  древнего  Педжикента  была 


 

 

33



удивительно 

созвучной 

с 

притчевой 



сценарной 

основой 


Розы 

Хуснутдиновой.  И  драматургию,  и  изображение  пронизывала    поэтическая 

мелодия  философского  осмысления  взаимосвязи  времен.  Казахская 

мультипликация  пополнялась  все  новыми  и  новыми  кадрами.  Большинство 

из  них  были  выпускниками  Алма-Атинского  художественного  училища, 

Всесоюзного государственного института кинематографии, художественно - 

графических факультетов педагогических вузов и архитектурного института. 

Со временем заинтересовались анимацией люди смежных с кинематографом 

профессий, например, театральные деятели.  

В 1977 году  удачно  дебютировал  как  режиссер  молодой  театральный 

актер  Джумахан  Кусаинов  в  кукольном  фильме  «Белый  Верблюжонок»  по 

оригинальному  сценарию  Ирка  Молдабекова.  В  продолжение  темы  о 

заинтересованности  театральных  деятелей  мультипликацией  следует 

отметить  работы  театрального  режиссера  Тамары  Мендошевой,  которая 

настолько 

была 


потрясена 

спецификой 

нового 

искусства, 



его 

неограниченными  выразительными  возможностями,  что  решила  посвятить 

свою  творческую  жизнь  мультипликации.  Она  дебютировала  кукольным 

фильмом  «Шелковая  Кисточка»,  снятым  по  мотивам  алтайской  народной 

сказки.  Воспитанная  на  древних  традициях  своего  народа,  глубоко 

впитавшая в себя его философию, режиссер Тамара Мендошева будет верна 

и в последующих работах этой теме. Практически, алтайская тематика станет 

ее творческим кредо.  

Я  рассказала  только  о  начальном  периоде  становления  казахстанской 

мультипликации,  затем  последовали  еще  почти  двадцать  лет  плодотворной 

творческой деятельности, поисков и находок. Люди жили и творили, зрители 

с  нетерпением  ждали  появления  новых  фильмов.  Анимация  стала  

удивительным и неповторимым  явлением в культуре  Казахстана.  Но теперь 

вызывает сожаление и негодование у всех создателей фильмов, что более 130 

фильмов,  созданных  за  этот  период,  пылятся  на  полках  киноархивов  и  не 

выполняют  своей  изначальной  роли  пропаганды  культурных  и  духовных 

ценностей в деле воспитания подрастающего поколения.   

Ф.С.Хитрук  в  своей  статье  «Мультипликация  в  контексте  культуры» 

писал: «Когда  мы  показывали  в  студии  Диснея  первый  казахский  фильм 

«Почему у ласточки хвост рожками», - с каким интересом его смотрели эти 

мультипликационные  асы!  Для  них  это  была  какая-то  иная  струя  воздуха, 

пахнущая  совершенно  незнакомыми  травами.  Ведь  они  не  знали,  что  в 

Казахстане  есть  своя  мультипликация,  и  большинство  из  них  вообще  не 

знало,  что  существует  Казахстан.  Современная  мультипликация  это  гораздо 

больше, чем средство для удивления, развлечения, воспитания, информации. 

Это  уже  средство  познания.  Познания  Вселенной  и  общества,  научного 

прогресса и психологии личности» /1/. 

 

 



 

 

34



Түйін 

Қазақстанда  анимацияның  тарихы  туралы  көрсетілген.  Бұл  жерде 

алғашқы  анимациялық  фильмдері  жасауға  үлес  қосқан  режиссерлер, 

суретшілер, сазгерлер, ақындар туралы айтылады. 

 

Summary 


The summary In clause is done the review on history of origin of animation 

in Kazakhstan. It is told about directors, artists, composers, the poets who are taken 

part creation of the first animation tapes. 

 

 



 

 

СТУДЕНТТЕРДІҢ  МАЙЛЫ БОЯУ ТЕХНИКАСЫМЕН ПОРТРЕТ 



САЛУ БАРЫСЫНДАҒЫ БЕЙІМДІЛІК ШЕБЕРЛІГІН ӨСІРУДІ 

ОҚЫТУ  ҮРДІСІН ЖЕТІЛДІРУ 

 

А.К. Тлеужанов - 

Абай атындағы Қазақ ұлттық педагогикалық университеті 

Академиялық сурет кафедрасының аға оқытушысы 

 

Француздардың  portrait (портрет)  деген    сөзі  бейнелеу  өнеріндегі 

адамның  сырт  келбетін  бейнелейтін  жанрдың  баламасы  болып  кетті. 

Дегенмен  сырт  келбетінің  ұқсастығы    портреттің  ең  басты  шарты  емес. 

Модельдің  сырт  келбетін  ғана  ұқсатып  қоймай,  оның  ішкі    жəне    жан 

дүниесін, мінез-құлық қасиетін де ашып көрсете білу нағыз портрет салушы 

суретшінің  шеберлігі  болуы  керек.  Портреттен  белгілі  бір  қоғам  немесе 

мəдениет ағымының  типтік образын айқындайтын қасиет байқалса, онда ол 

портрет  мейлінше  құнды  жұмыс  болып  саналады.  Портреттік  жанр 

табиғатының  проблемаларына    өнер  зерттеушілерінің  өте  көп  еңбектері 

арналған.  

Сол  еңбектерді  қорытындылай  келе,  жұмыстың  өзекті  мағынасы, 

портрет  салушы  мен  моделдің  бір-бірімен  өзара  қатынасына  байланысты 

екендігін айқындауға болады. Мысалы, ежелгі Мысыр мен ежелгі Вавилонда 

белгілі  бір  адамдардың  портреттерін  салса  да,  олардың  сырт  келбет 

ұқсастығын  салыстыру  қиындыққа  əкеліп  соғады.  Ал,  кейбір  халықтар  мен 

мəдениеттерде  портрет  өнері  мүлдем  болмаған,  тіпті  жеке  тұлға  деген 

түсініктің  өзі  де  дамымаған.  Бул  орайда,  портрет  өнері  европада  дамуына 

қолайлы  жағдай  туындап,  бұл  жанрда  өте  үлкен  жетістіктерге  жеткен  ұлы 

суретшілер  болды.  Антикалық  дəуірде,  атап  айтқанда  ежелгі  Римде,  жеке 

адамға  жəне жан дүниесі үлкен тұлғаға деген ерекше ықыластың арқасында 

портрет  өнері  дамуының  алтын  ғасыры  қалыптасты.  Зерттеушілер  бұл 

өнердің  жақсы  дамуына  ата-баба  қадірін  қасиеттеу  мен  өлген  адамдардың 


 

 

35



маскасын қалыптау игі əсерін тигізді деп есептейді. Алайда, ежелгі Римдегі 

халықтық  республикалық  қоғамындағы  император  билігінің  нығаюының 

нəтижесінде,  сол  билікке  құлшылық  ұрып,  ғаріптеуі  салдарынан    жеке 

тұлғаға деген ықылас əлсірей бастады.  

Соның  əсерінен,  бастапқы  кездегі  мейлінше  дəл  де  өте  əсерлі 

портреттердің  орнына  тұлғаны  жалпылай  белгілі  бір  көзқарасқа 

сəйкестендірілген  бейнелер  күнделікті  өмірге  ене  бастады.  Сол  кездерде 

христиан  дінінің  жеңуінің  салдарынан,  барлық  образдарды  құдаймен 

ұқсастыра  бастауына  байланысты  жеке  тұлғаға  деген  ықылас  мүлдем 

жоғалуға айналды. Ежелгі христиан діндарлық өнерінде, тіпті императорлар 

мен  олардың  жұбайлары  да  табиғи  нақты  ұқсастықтың  орнына  суреттің 

негізгі 


идеясына 

бағындырыла 

жалпылай 

салынған 

бейнелеріне 

қанағаттанумен  шектелген.  Алайда,  өмір  сұранысынан  туған  Ренессанс 

ағымы  өзінің  жеке  тұлға  дамуымен  ежелгі  Рим  өнеріне  деген    ықыласының 

өсуі  салдарынан  портрет  өнерін  өте  жоғарғы  деңгейге  көтерілуіне  себепші 

болды.  Реализм  түсінігін  тудырған  портрет  өнерінің  кемелденген  шағы 

болып Х1Х ғасыр саналады.  

Суретшінің  өмір  шындығының  алдында  бас  июінің  нəтижесінде, 

моделдің  жеке  тұлғалық  бейнесіне,  ішкі  жəне  жан  дүниесіне  ерекше  назар 

аударуына тура келді. Тура осы кездерде, суретшінің қыл қаламынан шыққан 

туынды,  портреттің өте шебер салынуына байланысты  өз бетінше өмір сүріп 

кетті деген түсінік қалыптасты. Дəл осы кездерде фотография өнері де дамып 

жетіле  бастады,  аппаратта  портрет  бес  минутта  дайын  болса  да,  суретші 

өнеріне  деген  ықылас  пен  сұраныс  барған  сайын  өсе  түсуде.  Осы  орайда 

портрет  өнерінің  құрып  кету  қаупі  бұған  байланысты  емес  екендігі 

айқындалады.  Модерндік  портреттің  пайда  болуына  Ван  Гог  секілді 

суретшінің  əсері  көп  деп  есептелінеді.  Модельдің  ұқсастығының  орнына 

суретші өз жан тебіренісін, өз көңіл күйін, өз сезімін жеткізуді мақсат еткен. 

Соның  нəтижесінде,  қандай  да  болмасын,  кез  келген  портрет  суретшінің 

өзіне ұқсап кете берген. Ақыр соңында портреттің өзі емес, оның баламасы 

ғана,  яғни    «Ван  Гогтың  үстелі», «Гогеннің  орындығы»  секілді  жұмыстар 

пайда бола бастады. Осылайша кез келген зат, пейзаж, натюрморт, интерьер 

холстқа  түссе  болды,  портрет  деп  саналуға  айналды.  ХХ  ғасыр  өнерімен 

Пикассоның творчествосымен тығыз байланысты деп есептесек, модернизмді 

жеке  тұлғаға  табындыруының  ең  шеткі  қосындысы  екенін  көреміз.  Пикассо 

модельдің ұқсастығынан көрі өз жан дүниесінің күйзелісін, өзінің қоршаған 

ортаны  көруімен    ішкі  сезім  астарын  ғана  бейнелеуді  дұрыс  деп  есептеген. 

Сондықтан да, əлемнің ондаған музейлерінде бір бейненің бірнеше келбетте 

салынған,  біреуінде  екі  көзбен,  екіншісінде  төрт  көзді  портреттері  пайда 

болды.  

Нəтижесінде  портрет  өнеріндегі  ұқсастықтың  жоғалғандығы  соншама, 

кімнің жəне ненің бейнесі салынғанын айыру мүмкін болмай кетті. Дегенмен 

қазіргі  өмір  талаптарынан  көріп  отырғанымыздай,  реализм  бағытындағы 



 

 

36



портрет  өнерінің    даму  барысы  ойдағыдай  дəрежеге  көтерілуде.  Сондықтан 

да  портрет  өнерін  салуды  игеруді  оқыту  үрдісін,  майлы  бояу  техникасын  

меңгеру  үрдісі    негіздерінде    жургізу  барысында,  студенттер  мынадай 

міндеттерді  орындауы  қажет.  Портретті  салуды  бастамас  бұрын,  салынатын 

адам бейнесіне ұзақ қарап, портреттің ұқсастығын мейлінше терең беру үшін 

көріністің  ең  тиімді    тұсын  таңдау  керек.  Портретті  салушының  көз 

деңгейінен  модельдің  басын  жоғары  орналастыру  дұрыс.  Басқа  түскен 

сəуленің  көлеңке  мен  жарықтың  айқын    ара  қатынасын  қамтамасыз  еткені 

жөн.  

Суреттің  фонындағы  матаның  түсі  бастың  жарық  жерінен  қоюы, 



қараңғы  жерінен  ашық  болғаны  абзал.  Бұл  мата  бояуының  қанықтығы  бет 

бояуының  түсін  дұрыс  анықтауға  көмектеседі.  Көлеңке  жақтарын  жалпақ 

жəне  сұйық  қылып  жазып  алғаннан  кейін  беттің  формасын  жарықтан 

көлеңкеге қарай сомдай бастау керек. Жұмыс істеу барысында анатомиялық 

жəне перспективалық құрылымды ойластыру, бейнеге жарық пен көлеңкенің 

дұрыс  жəне  барлық  портреттік  ұқсастықты  дəл  ашуға  керек  қатынасты 

есептеу  қажет.  Бет  бөлшектерін  бастың  үлкен  формасына  бағындырып 

орналастыру  дұрыс  болады.  Құрылымдық  орналастыру  мен  форманың 

жалпы  бейнесінің  реңдік  қатынасын  анықтауды  үйрену  үшін    кішірек 

форматқа этюд жазу ұсынылады.  

Натураға  түсіп  тұрған  жарықтың  əр  тапсырмада  əр  түрлі  жағдайда 

болғаны, студенттердің өзіндік үй жұмыстарының басты шарты болса, холст 

жазықтығына құрылымдық  шешімді дұрыс қарым-қатынастық сəйкестікпен 

орналастырса,  қойылған  мақсатқа  жетуге  өте  үлкен  əсерін  тигізеді.  Жұмыс 

барысында,  этюдтің  жарық  жері  мен  қараңғы  тұсын  үнемі  салыстырып, 

реңнің тереңдігін үнемі айқындап отырса ғана портреттің анық та қанық бояу 

реңін  табуға  болады.  Бастың  иық  белдеуімен  салынған  портретін  жасауды 

игеру барысында мойынның жəне бастың анатомиялық құрылымына, кеуде-

омырау  бұлшық  еттеріне  өте  маңызды  назар  аудару  керек.  Этюдте  бас  пен 

дененің өзара байланысын айқындай холст бетіне орналастыру өте орынды. 

Бұл  қойылымды  терең  фонда,  яғни  шеберхана  қабырғасынан  алыс  жерге 

отырғызып,  арқалығын  қою  түсті  матамен  қабаттаған    абзал.  Бұл  жерде, 

фонның  тереңдігі  мен  ауа  кеңістігінің  əсері  жəне  натураның    реңдік 

қатынасының дұрыс құрылуына баса назар аудару өте маңызды. Майлы бояу 

техникасын  игеру  мен  қатар  кішірек  размердегі  этюдтарды  акварель 

бояуымен  де  сала  беру  студенттердің  шеберлігінің  өсуіне  үлкен  əсерін 

тигізеді.  

Этюд  жазу  үстінде  реңнің  жарықтығы  ұқсас  жерлерін  жұмсақ  бояп, 

көлеңке жерлерін айқын қанық бояумен бояу қажет. Бұл ретте қайта түскен 

жарыққа баса назар аударған өте маңызды міндет болып табылады. Портретті 

əр  түрлі  размерлі  қылқаламмен  жазу  керек  жəне  де  бейнені  бүтіндей  көріп 

қабылдауға  кедергі  келтіретін  артық  кейбір  бөлшектерді  құрылымды 

құрастыру  кезінде  алып  тастау  қажет.  Сонымен  қатар  салынған  портреттің 


 

 

37



сырт  келбетінің  ұқсастығы  ғана  емес,  оның  психологиялық    тұрпаты,  жан 

дүниесі  мен  ішкі  болмысының  ашыла  жазылуы  үнемі  есте  ұсталғаны  абзал. 

Этюдтердің  барлығы  бір  деңгейде  аяқталуы  керек,  себебі  кей  жердің  өте 

детальді  жазылуы,  ал  кей  жердің  көмескі  берілуі  жұмысты  тұтастай 

қабылдауға кері əсерін тигізеді. Жалпы майлы бояу техникасын игеру үрдісін 

меңгеруді  оқыту  кезінде  теориялық  білім  берумен  қатар  тəжірибелік 

жұмыстың  маңызы  өте  зор  екендігі  белгілі.  Сондықтан  да  живопись 

сабағында форманы сомдау мен бірге реңдік қатынастың дəл табылуына ғана 

назар аудармай, этюдті дұрыс реттілік жазу тəртібімен қатар жұмысты аяқтау 

барысында дер кезінде тоқтай білу де маңызды шарт болып табылады.     

 

1.

 

Семенова 

М.А. 

Развитие 

художественно-творческих 

способностей 

студентов 

художественно-графических 

факультетов 

педагогических вузов в процессе занятий акварельной живописи на пленэре: 

Автореф. ... к.п.н. - Омск: ОмГПУ, 2006. – 16 с. 

2.

 

Смирнов Г.Б. Живопись. Оқулық. - Тарту, 1975.-136 бет. 

 

Резюме 



В  данной  статье  рассматривается  процесс  совершенствования 

подготовки  специалистов  художественно-графических  факультетов  при 

изучении академической живописи, в частности техники живописи. 

 

Summary 



In given clause process of perfection of preparation of experts of is art-

graphic faculties is considered at studying the academic painting, in particular 

techniques of painting. 

 

 



 

ОФОРТ ТЕХНИКАСЫНДАҒЫ АКВАТИНТА МƏНЕРІН 

ҮЙРЕНУ ЖОЛДАРЫ 



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал