Газета казахского национального технического университета им. К. И. Сатпаева 2000 жылдың қазан айынан шығады


Выпускники металлургического факультета



жүктеу 0.55 Mb.
Pdf просмотр
бет2/6
Дата01.05.2017
өлшемі0.55 Mb.
1   2   3   4   5   6

Выпускники металлургического факультета 

КазНТУ, кандидаты технических наук

НИЦЕНКО Алина и  БУРАБАЕВА Нурила

ТЯГА К ЗНАНИЯМ

  

В предверии 

В предверии 80-летия КазНТУ

             



«Мудрые  мысли  к  мудрому  сердцу  народа 

всегда путь-дорогу найдут».

По  такой  теме  накануне  Дня  Первого  Президен-

та  страны  Н.А.Назарбаева  был  проведен  традицион-

ный  «круглый  стол»  с  участием  академика  НАН  РК, 

доктора  философских  наук, 

профессора  Кшибекова  Д.К. 

В его заседании, организован-

ном 


эстетико-познаватель-

ным  клубом  «Гибрат»,  при-

няли  участие  представители 

института  Базового  образо-

вания  им.  Акжана  Машани 

К.Нургалым,  сопредседатели 

клуба «Гибрат» доцент А.Ни-

гай  ,  старший  преподаватель 

К.Нургалиев.

Со вступительным словом 

перед  студентами    выступил 

академик Кшибеков Д. К.: «Уважаемые студенты! Вы 

собрались сегодня, накануне Дня Первого Президента 

Республики Казахстан, что бы поговорить об этом Ве-

ликом человеке, о его добрых делах и о «Стратегии Ка-

захстана  – 2050».  Все это естественно и закономерно. 

Ровно  полвека  назад  молодые  казахи-студенты  МГУ 

им.М.В.Ломоносова  создали  кружок  «Жас  тулпар» 

(молодой скакун), целью которого было поговорить о 

творческом порыве молодежи в условиях догматизма в 

учебном процессе и застое общества и т.д.

Конечно, тогда они не думали о перестройке обще-

ства, но хотели высказать свои мысли по злободнев-

ным вопросам, подискутировать, но структура власти 

осудила их начинание, считая, что жизнь идет своим 

чередом,  что  студентам  ничего  не  нужно.  Так,  дело, 

начатое студентами, заглохло. Но проблемы их оста-

лись. Зов времени все равно давал о себе знать. Неслу-

чайно, «Жас тулпар» как потребность времени появил-

ся среди молодых людей, рабочих города Темир-Тау, 

на металлургическом комбинате. Он оказался именно 

там, где в нем особо нуждалась сама жизнь. Молодой, 

умный, талантливый, энергичный, общительный рабо-

чий, владевший свободно как казахским, так и русским 

языками, очень понравился коллективу. Сама история 

подняла его на своей волне вверх. Народ поверил ему, 

отдав свою судьбу в его руки. И не ошибся. Он вывел 

страну из тупика на широкую дорогу мировой цивили-

зации. Он стал лидером нации, нашего общества. Это 

Первый Президент Республики Казахстан, верный сын 

своего народа Нурсултан Абишевич Назарбаев». 

Затем Досмухамед Кшибекович предоставил  сло-

во студентам.

Надо отметить, что студенческая молодежь очень 

серьезно  отнеслась  к  под-

готовке  «круглого  стола». 

Выступило  одиннадцать  че-

ловек, все они в разных вари-

антах говорили о том, какую 

титаническую работу прихо-

дится проводить Нурсултану 

Абишевичу  для  того,  чтобы 

Казахстан  был  узнаваем  во 

всех уголках планеты Земля. 

А Дария, Ерасыл, Ануар, 

Томирис,  Анастасия,  Ернар, 

Алина,  Катя  в  своих  высту-

плениях  отметили,  что  еще 

два десятилетия назад мировые умы доказывали, что 

«независимое развитие нам не светит.» Этот прогноз 

не  сработал,  потому  что  логические  умы  «не  учли 

главного  –  человеческий  потенциал  нации  и  полити-

ческую волю ее лидера. Волей своей Нурсултан Аби-

шевич выстроил другую логику, а именно, в своей ра-

боте, руководстве страной, народом, опирался на семь 

«столбов»: «сила – в ответственности», «единство – в 

многообразии», «свобода – в согласии», «достоинство 

–  в  благополучии»,  «безопасность  –  в  открытости», 

«независимость – в партнерстве», «будущее – в насто-

ящем». Эти семь опор не только «устояли, но и стали 

еще крепче». Это подчеркнули и студенты говоря о на-

шем состоявшемся государстве.

В заключение выступили зам.директора института 

Базового образования им.Акжана Машани Кадыр Са-

лыкович  Нургалым,  Досмухамед  Кшибекович,  кото-

рые поблагодарили студентов за их глубокие, содержа-

тельные выступления, понимание и добросовестность. 

Академик Кшибеков Д.К. особенно тепло обратился к 

ребятам: «Ваш ум, ваша энергия, ваши сердца способ-

ны улавливать все новое и вести начатое дело вперед. 

Вы  будете  участвовать  в  реализации  «Стратегии  Ка-

захстана – 2050» в жизнь. Успехов вам на этом пути».



А.НИГАЙ, 

К. НУРГАЛИЕВ, 

сопредседатели клуба «Гибрат»  

ЛИДЕР НАЦИИ – ЛИДЕР СТРАНЫ

Университетімізде  “Ұлағат”,  “Мұрагер”  клубтарының 

және  Ғылыми  кітапхананың  ұйымдастыруымен Тұңғыш  Пре-

зидент  күніне  және  Тәуелсіздік  мерекесіне  орайластырылған 

“Желтоқсан  бастауы”  деген  тақырыпта  Ақпараттық  техноло-

гиялар және телекоммуникациялар институтының 1-курс сту-

денттерімен кездесу кеші болып өтті. 

Кештің  қонақтары  Қазақстан  тарихы  және  гуманитарлық 

пәндер кафедрасының аға оқытушылары, желтоқсан оқиғасына 

қатысушылар  Шаяхмет  Әбуханов  пен  Ермахан  Қалмырзаев 

болды. Олар желтоқсан оқиғасына байланысты көрген-білген-

дерін айтып, студенттерді өз елінің патриоты болуға шақырды.

Кездесу  кешін  Қазақстан  тарихы  бөлімінің  меңгерушісі 

Досалы  Салқынбек  ашып,  осындай  кештердің  студенттерге 

патриоттық  тәрбие  беруде  үлкен  орын    алатынын  атап  өтті. 

Кездесу  кешінде    Экономика  және  бизнес  институтының  1-

курс студенті Ақтоты Шапиғұлаева “Қазақ осы” термесін, Нұр-

дәулет Момынов “Көңіл толқыны” күйін орындаса, Ақпараттық 

технологиялар  және  телекоммуникациялар  институтының 

1-курс студенті Әсел Уахитова “Осылай сөйлер талғамды ер” 

өлеңін мәнерлеп оқыды. Ал, Маржан Мақсұтова “Туған жер”  

әнін нақышына келтіре, тамылжыта шырқады.

Кездесу  барысында  студенттер  Тәуелсіздік  күніне, 

Желтоқсан оқиғасына байланысты жан-жақты сұрақтар қойып, 

нақтылы жауап алды. Кездесуді Базалық білім беру институты 

директорының орынбасары  Қадыр Салықұлы қорытындылап, 

жиналғандарға алғыс айтып, ризалығын білдірді.

 

 

 



 

Айдар ТЕМІРЛАН,

 

Ақпараттық технологиялар және

 телекоммуникациялар институтының

 1-курс студенті

ЌОС МЕРЕКЕЛІК КЕШ



Ол жан дїниесі таза əрі керемет психолог болатын... 

Ол жан дїниесі таза əрі керемет психолог болатын... 

4

Жуырда Алматыда бокстан 17-ші әлем чемпионаты 



болып өткені белгілі. Бұл додаға Қазақстаннан 10 бок-

сшы қатысып, осыған дейін болмаған үлкен жетістікке 

қол жеткізді.   Біздің   спортшыларымыз   4 алтын, 2 

күміс, 


2 қола медалға ие болып, жалпы командалық есепте 1-ші 

орын алды. Осылайша көк байрағымызды көкте желбі-

ретіп, жанкүйерлерін бір қуантып тастады. Бұл сайысқа 

спортшылармен  қатар,  волонтерлер  де  қатысып,  өз 

тарапынан түрлі қолғабыс, көмек көрсетті. Солардың 

ішінде Қ.И.Сәтбаев атындағы ҚазҰТУ-дың Қ.Тұрысов 

атындағы Геология және мұнай-газ ісі институтының 

1-курс студенті  А.М. Бақытов та бар. Ол қазақ, орыс 

және ағылшын тілдерін жақсы меңгерген әріптесіміз. 

Сондықтан  жанкүйерлер  мен  спортшылардың,  спорт 

ұйымдары  жетекшілерінің  өзара  әңгімелесуі  кезінде 

аудармашылық қызмет атқарып, айтулы доданың сәтті 

өтуіне өзіндік үлесін қосты.  

Индира АМАНКЕЛДІ,

Қ.Тұрысов атындағы Геология және мұнай-газ

ісі институтының 1-курс студенті

СТУДЕНТІМІЗ ВОЛОНТЕР БОЛДЫ



Бүкіл  саналы  ғұмырын  болашақ  ұрпаққа  тәрбие 

беру  жолына  сарп  еткен  Таңдай  Қанапияұлын  еске 

алғанда, көз алдымызға тек оның жақсылықты жар 

салатын ақпейіл мінезі мен ағалық қамқорлығы келе-

ді.  Кезінде  ҚазҰТУ-дың  проректоры,  осындағы  Бас-

па  орталығының  директоры  болған.  Білікті  ғалым, 

ұстаз, сатирик-жазушы, халықаралық «Алаш» әдеби 

ұстаз, сатирик-жазушы, халықаралық «Алаш» әдеби 

сыйлығының иегері Таңдай Кенеевтің көңілімізді  жа-

дыратып, күлкі шақыратын астарлы әзіл-қалжыңға 

толы  сықақ  әңгімелері  мен  уытты  сатирала-

ры,  повестері,  деректі  шығармалары  көзіқарақты 

ры,  повестері,  деректі  шығармалары  көзіқарақты 

оқырманның көңілінде. Өз оқырманынан көзі тірісінде 

оларға лайықты бағасын да алған болатын. 

Аса  жоғары  мәдениетті,  жұмсақ  та  сабырлы  мінез-

ді,  рухы  биік  ұстаздың  бақилыққа  аттанғанына  да  бес 

жылға  жуықтап  қалыпты.  Жүздеген  шәкірт  дайындап, 

«Өлді  деуге  бола  ма    айтыңдаршы,  Өлмейтұғын  ар-

тында сөз қалдырған», – деп Абай дана айтқандай, ке-

лер  ұрпаққа  азбайтын  асыл  сөздерін  мұра  еткен  адал 

азаматтың сұңғақ бойы мен қашан көрсең де күлімдеп 

жүретін  қағілез  бейнесі  оны  білетіндердің  жүрегінде 

мәңгі сақталары даусыз. 

Таңдай  ағамыз  «Әр  іске  кіріспес  бұрын  алдымен 

ойланып алған дұрыс, сонда адам жақсы мен жаманның 

парқын  айыра  біледі»,  –  деп  бізге  үнемі  ақыл-кеңесін 

парқын  айыра  біледі»,  –  деп  бізге  үнемі  ақыл-кеңесін 

айтып  отыратын,  адам  жанының  керемет  психологы 

еді. Жан дүниесінің тазалығы қашанда аялы көздерінен 

төгіліп  тұратын.  Нұрлы  жүзінен  рухани  әлемінің 

байлығы сыртқа теуіп тұратын.  Қамқоршы жан ағамыз  

2008 жылдың 21 қарашасында дүниеден өтті.  Сол үлкен 

жүректің тоқтағанына да бес жыл уақыт болыпты. Жыл-

дар жылжып, уақыт сырғып өткенімен, оны танитындар 

мен жақындарына ағамыздың бейнесі алыстаған сайын 

Алатаудай асқақтай түсуде. Ол кісіні еске алған сайын 

бойындағы кісілігінен кішілігі басым ағамыздың жалған 

өмірде  бардың  емес,  ардың  құлы  болып  өмір  кешкені 

еске  түседі.  Кеудемізді  сағыныш  сазы  еріксіз  сыздата-

ды.

Денсаулығы сыр берсе де, ешқашан қолынан қаламын 



тастамады. Ылғи ой үстінде, шығармашылық ізденісте-

гі қалпын көретінбіз. Баспасөз беттерінде жарық көрген 

әрбір дүниесі үшін балаша қуанып, мәз-мейрам болып 

отыратын.  Сатирик  ретінде  тілі  уытты,  сөзі  қанжардай 

өткір  еді.  «Дарабоз»  бәйгесіне  қатысып,  ұсынған 

шығармасы  жүлде  алды.  Сонда  қандай  бақытты  күйді 

кешті десеңізші?! Ұрпаққа аманаттар әрбір сөзін, әдеби 

мұрасын көздің қарашығындай күтіп ұстайтын. «Бомж» 

атты  сатиралық  повесі  арқылы  халықаралық  «Алаш» 

сыйлығын  алды.  Әрбір  сатираға  толы    шығармасы 

күлдіріп отырып жылатады, жылатып отырып ойланта-

ды...


Ағамыз жайында көз көрген замандастарының есте-

ліктері  ара-тұра  жарияланып  жатады.  Қ.И.Сәтбаев 

атындағы Қазақ Ұлттық техникалық университетінің 70 

жылдығына арнайы шығарылған “РАС” газетінің нөмірін 

оқып отырсақ, Таңдай сол кездегі «Дос-Мұқасан» ансам-

блінде сиқыршы да болыпты. Негізгі мамандығы авто-

матик,  қорғаған  ғылыми  жұмысы  тау-кен  саласы  бой-

ынша. Өзі жақсы шахматшы. Керемет аспаз. Даусының 

қырылдағаны болмаса, ән де салып кетер ме еді, қайдам. 

Әңгіме айтқанда суреттеп, әсерлі айтатынын тағы біле-

міз. Отырған жері күлкі-қалжың. Сондықтан да сатираға 

сырлас. Тілінің уыты бар, сөзінің кекесіні басым, әзілінің 

сылап-сипайтын  жеңіл  юморы  көп.  «Сықақшы  баса-

көктеп  төпеп  жазбайды,  оты,  шоғы  күйдіріп-жандыра-

көктеп  төпеп  жазбайды,  оты,  шоғы  күйдіріп-жандыра-

тын тұстарды көсеумен көсеп, қалақпен қопарып жаза-

ды» депті жазушы-журналист Жақыпжан Нұрғожаев өз 

естелігінде. Расында да, ағамыз сегіз қырлы, бір сырлы 

азамат еді.

Жаратылыстың  құпиясын  біліп  болған  кім  бар 

дейсің?!  Таңдай  аға  талқанының  таусылар,  жарық 

дүниемен  қоштасар  сәтінің  тақағанын  іштей  сезіп, 

оны  қайсарлықпен  мойындап  жүрді.  Ажалға  да  кір-

пік  қақпай  тік  қарайтын  өжет  мінездің  адамы  еді. 

Бірде  үйіне  шақырып:  «Бұрын-соңды  жарық  көрген  

шығармаларымның басын құрап, қайта сүзгіден өткізіп, 

«Сіз  туралы,  Біз  туралы»  –  деген  атпен  кітап  етіп 

шығармақпын.  Соның  техникалық  жағына  өзің  жауап-

ты боларсың» – деген еді. Тәкең сырқаты дендеп, басқа 

жұмыспен айналыса алмай қалған кезде  тапжылмай оты-

рып осы «Сіз туралы, Біз туралы» атты кітабын өзі аяқтап 

үлгерді. Қосатынын қосып, алатынын алып, ретке келті-

ріп,  жүйелеп,  баспаға  да  өзі  ұсынғысы  келді.  Әттеген-

айы,  өзі  бұл  жинағын  көре  алмады.  Соңғы  нүктесін, 

өмірінің  соңғы  күндерінде  қойып,  бар  шаруаны  бітір-

гендей көңілі жайланып сәл тыныққандай болған. Бірақ 

көзге солай көрінгенмен, көп уақытын, көп күш-қуатын 

жұмсап, шаршап та қалған екен. Ол кісінің өмірге деген 

көзсіз  құштарлығы,  өзінің  шығармашылығына  ерекше 

берілгендігі кім-кімді де таңғалдыратын.

  Тағы  бірде:  «Сен  менің  жұмыстағы  заттарымның 

қайда  тұрғанын  білесің,  барлығын  реттеп,  қажет 

деп  тапқаныңды  Баршын  тәтеңмен  ақылдасып, 

университеттің  кітапханасына  өткізерсің»,  –  деп  тап-

сырма берді. «Жайшылық па, не болып қалды?» – деген 

сауалыма: «Е, қалқам! Өмір деген осы, біреуге ерте, бі-

реуге  кеш  дегендей,  халімді  білесің  ғой.  Жаратқанның 

бұйрығымен келісуің керек...» – деп сабырлы да мұңлы 

қалыппен  шыжығы  итжығыс  түсіп  жатқан  өткен 

өмірінен әңгіме айтып, біраз естеліктің тығынын ағытып 

еді. Сөйтсек, бұл аяулы ағаның бізбен қоштасқаны екен 

ғой, қазір ойласам... 



Қарындасы 

 Ақмарал БЕЙСЕБАЕВА, 

ҚазҰТУ

ТАЅ НЎРЫНДАЙ  ТАЅДАЙ АЄА ЕДІ...



  Еске алу

Еске алу

                  



Еске алу

Еске алу

СОҚЫР ТИЫН

Басқарма бастығы Бәдірен кеңсесіне кешікпей күндегі 

уақытында  келді.  Кең  кабинетіне  керіле  кіріп,  жұмсақ 

креслосына жайғасып, жамбасы енді тие беріп еді, есігі 

еріне ашылды. Соңынан ілесе кірген қарамағында істей-

тін қызметкері Қыздыгүл екен.

– Иә, қандай шаруамен? – деді Бәдірен күрік болған 

тауықтай креслосында қозғала түсіп. Бұл жақтырмаған 

пішіні еді.

–  Сәлеметсіз  бе,  Бәдірен  Бермесович.  Балам 

сырқаттанып қалғаны. Күндіз қарайтын қасында ешкім 

жоқ,  – деді Қыздыгүл қысыла сөйлеп.

– Е, жұмысқа ертіп кел. Қасыңда отырсын.

– Ауру баланы, қинап қалай сүйреймін, Бәдірен Бер-

месович.

– Енді маған не қыл дейсің, қарағым, – деді Бәдірен 

әңгімесінің басын шыбыш құйрықтай шолтитып.

–  Екі-үш  күн  қасында  отырып,  дәрі-дәрмегін 

дұрыстап берсем деген ғой. Бюллетенім бар еді...

Басқармадағы  істейтін  әйелдер  «баламыз  ауырды, 

бюллетініміз  бар»  десе  болды  Бәдіреннің  бас  құйқасы 

тыртысып, қан қысымы көтеріледі. Ондай кезде Бәдірен 

өзге тұрсын өзін де танымайтын адамдай, тіліне тиек қоя 

алмай,  дірілдеп  сөйлеп  кетеді.  Әншейінде  алдына  кел-

гендерді  майда сөйлеп, мәймөңкелеп шығарып  салатын 

Бәдіреннің бұл жолы  аузындағы сөздері балалап, онсыз 

да  қылмысты  адамдай  қысылып  тұрған  Қыздыгүлдің 

қойны-қоншын толтыратын болды.

– Шырағым-ау, сенің осы басқармада атың бар да, ісің 

жоқ, оны білемісің? Бір жұма жұмыста боласың, бір жұма 

бюллетень  бүркеніп,  үңгіріне  жасырынған  жапалақтай 

үйіңде  отырасың.  Балаларың  ауыруды  қоймайды,  сен 

түсіндің бе?

Бәдіреннің сөзін бөліп алдындағы  ақ телефон шыл-

дыр еткенде Қыздыгүл қуанып кетті:

–Тыңдап тұрмын,  – деді Бәдірен трубканы құлағына 

жабыстырып.  –  Не  дейсің?..  Түсіндім...  Қазір,  қазір. 

«Бастықтардың  біреуі  болар  шамасы,  безек  қаққанын 

қарашы» деп түйді Қыздыгүл.

Осы  кезде  Бәдірен  бір  қолы  трубканы  көтерген 

қалпы,  Қыздыкүлге  «бара  бер»  дегендей  екінші  қолын 

ербеңдетті. Қыздыгүл үн-түнсіз шығып жүре берді. Есік 

жабылған соң, Бәдірен телефонның номерін терді.

–Сәке, сәлеметсіз бе? Иә, мен ғой.Үй-іші, жеңгемнің 

көңіл-күйі  қалай?  Аман-есенбіз.  Ой,  Сәке-ай,  сол 

күшіктерді  қойыңызшы.  Кішкене  суық  тығылғандай 

қақалып-шашалады. Содан соң көздері алайып, көгеріп-

сазарып, талып қалады. Бүгін де сырқаттанып қалғаны. 

Менің  айтайын  дегенім:  әлгі  біздің  үйдегі  келініңіз 

қызметке бара алатын емес. Дәрігер келіпті, бюллетень 

беріпті. Не дейсіз,Сәке?... Иә, бүгіннен бастап. Жоқ, жоқ, 

басқа бұйымтай жоқ. Рахмет, Сәке, – деді де Бәдірен ой-

ланып отырып қалды.

ӘЙ, ЖҮГЕРМЕК-АЙ!...

–Мама,  не  істеп  отырсың?  –  деді  Бәдік  шешесіне. 

Баласының көмекейіндегі көмескісін болжайтын шешесі 

ләм-им тіл қатпады.

–Мама? Мама деймін...

–Қақсап  болмадың  ғой,  жүгермек.  Көзің  жоқ  па? 

Көйлек тігіп отырмын.

–Маған ба, мама? –деп Бәдік қуанып кетті.

–Жоқ. Өзіме.

–Мама деймін, қайдан алдың, ә?

–Өй, көк мылжың екенсің ғой. Сол саған неге керек? 

Танысым тауып берді. Ұқтың ба?

–Мама, таныс деген кім. Тігінші ме?

–Жоқ, жүгермек! Таныс деген таныс.

–Ол қайда тұрады? Алыста ма?

–Қой дедім ғой мешәйт етпей. Көзің көріп, қолыңмен 

ұстамасаң  болмай  ма,  жүгермек-ау.  Осы  сені  ойнап 

жүрген жеріңнен кім шақырып келді өзі?

–Мама, деймін...

Бәдігүл керең адамдай естімеген боп, машинасын ай-

налдырып безек қақтырды.

–Мама, таныс деген адамның аты ма?

–Ту,  жүгермек-ай,  тігісімді  шатастырдың-ау!  –деп 

Бәдігүл  долданып,  қолындағы  көйлегін  лақтырып  жі-

берді.

–Әй! –деді сосын, –әкеңнің костюмін әкел. Қолтығы 



сөгіліп кетіп еді, тігіп тастайын.

Баласы костюмді сүйретіп әкеліп, шешесінің алдына 

тастай салды.

–Ойбай-ау, мынауың не, көк шешек? Жеті жүз сомды 

жерге сүйреткенің не-ей? Мына менің былғары костю-

мімді неге әкелдің? – деп Бәдігүл баласын бас салды.

–Өзің әкел дедің ғой. Папамдікі емес пе?

–Көк ми-ау, әкеңде мұндай костюм болып па еді? Әлі 

күнге дейін соны білмейсің бе? Әкеңнің костюмі жыртық 

емес пе, әкел соны тігіп берейін. Әй, айтпақшы, шалба-

рын да ұмытпа. Әкең менен жырымдап ұры қалтасына 

бір-екі сом жасыратынын байқадым. Жамбас қалта, жан 

қалта аздық ете ме әдіреқалғыр. Әкел бері, ұры қалтасын 

тігіп тастайын.

–Мама «ұры қалта» деген балағында бола ма?

–Әй, кетші әрі, миымды қатырмай...



Ќыздар педагогикалыќ университетінен келген хат

Ќыздар педагогикалыќ университетінен келген хат

5

Университетімізде  «Шеврон»  компаниясының 



2013-2014  оқу  жылындағы  университеттің  тех-

никалық  мамандықтарына  арналған  Стипендиялық 

бағдарламасының жеңімпаздарын салтанатты түрде ма-

раппатау рәсімі болып өтті. 

Онда  ҚазҰТУ-дың  Халықаралық  байланыс 

және  оқу-әдістемелік  жұмыс  жөніндегі  проректоры 

Сәрсенбек  Жүсіпбеков  «Шеврон»  компаниясына  өз 

ризашылығын  білдіре  отырып,  бүгінгі  шәкіртақы  ие-

герлерін  құттықтап,  олардың  болашағына  табыс  пен 

жетістіктер тіледі.

Рәсім  барысында  «Шеврон»  компаниясы  Еура-

зия  бөлімшесі  Басқарушы  директорының  орынбасары 

Имир Боннер «Шевронның» университеттермен серік-

тестік  құру  бағдарламасының  Қазақстандағы  жүзеге 

асуы  және  компанияның  осы  елдегі  қызметі  тура-

лы  жиналғандарға  кеңінен  әңгімеледі.  Соның  ішінде 

ҚазҰТУ-дың  2007 жылдан бері «Шеврон» компания-

сымен  ынтымақтастық  орнатып  келе  жатқандығын 

айтып  өтті.  Биыл  бұл  компания  ең  үздік  92  студентті 

таңдап, оларға 31 толық және 61 жартылай шәкіртақы 

тағайындаған.

«Жас мамандар мен болашақ инженерлердің әлеуе-

тін  толыққанды  жүзеге  асыруларына  жағдай  жасауға 

біздің компаниямыздың білім беру бағдарламаларында 

ерекше мән берілген»,– деп атап өтті Имир Боннер өз 

сөзінде.       

Компания  әлемнің  түрлі  елдеріндегі  ең  үздік 

оқу    орындарымен,  соның  ішінде  АҚШ-тың  жетек-

ші  техникалық  университеттерімен  тығыз  байланыс-

та  жұмыс  істейді.  Бағдарлама  аясында  «Шеврон» 

университеттерге  жаңа  оқу  бағдарламаларын  енгі-

зуге,  материалдық-техникалық  базаны  жақсартуға 

көмектеседі.  Сондай-ақ,  үздік  студенттерге  гранттар 

мен стипендиялар бөледі. Мәселен, соңғы жеті жылдың 

ішінде  ҚазҰТУ-дың  ең  үздік  деген  358  студентіне 

шәкіртақы беріліп отыр. 



Жұлдыз БАҒАШАРОВА

«ШЕВРОН» КОМПАНИЯСЫ ШƏКІРТАЌЫ ИЕЛЕРІН МАРАПАТТАДЫ

Бүгін 

16-жел-


тоқсан. Ерте ояндым. 

Далаға шықсам, күн 

ұясынан 

қызарып 


атқан  таңды  көрдім. 

Ұзақ  қарадым.  Не 

деген  ғажайып  тыл-

сым  дүние  десеңші! 

Ағарып атқан таң есі-

ме  тәуелсіздікдікті, 

бостандықты түсірді. 

Иә, бүгін – Тәуелсіздік күні, Қазақстанның 

ең үлкен мейрамы.           

Тәуелсіздік  –  тәңірден  келген  тәтті 

сый.  Ол  талайға  арман  болған  татулық, 

бақыт,  ынтымақ.  Біз  қазіргі  таңда  осы 

ұлы  мерекемізді    қалай  тойлап  жүрміз? 

Бүгінгінің  жастары  тәуелсіздіктің  қалай 

келгенін  ұмытқан  секілді.  Тәуелсіздік 

күнін  «Жаңа  жылға»  ұқсатып  тойлай-

тын  болды.  Тіпті,  Тәуелсіздік  күнін 

мемлекеттің  беретін  демалыс  күндері 

үшін  ғана  ұмытпай  жүрген  секілді.  Иә, 

Тәуелсіздік – мереке. Біздің көптен күткен 

асыл арманымыз. Бірақ, осы тәуелсіздіктің 

туы қалай тігіліп еді?! Соны ұмытпайық. 

Ызғары  мен  қасіреті  мол  Желтоқсан 

оқиғасы  тәуелсіздік  алуымыздың  бірден-

бір  айғағы.  Желтоқсандағы  жастардың 

жаңғырығы  мен  жарқылдаған  жалыны 

бодандықтың  тоқтауы,  бостандықтың 

бастауы  болды.  Сол  қиын  күндердің 

жеңісі  –  бүгінгі  тәуелсіз  Қазақстан. 

Тәуелсіздіктің  жемісі  тәтті,  бірақ  бейне-

ті  қатты.  Мен  тәуелсіздіктің  тал  бесігін-

де  тербеліп  өстім.  Жалынды  жастары-

мыз  бой  көтерген  Желтоқсан  оқиғасына 

куә  болмасам  да,  азаттығымыздың  оңай 

орнамағанын  аға-әпкелерімнен  есітіп 

өстім.  Замандастарымның  тәуелсіздік 

таңының  қалай  атқанын  түйсініп, 

көңілдеріне  түйгендерін  қалаймын.  Еге-

мен  елімнің  жалынды  жасы  ретінде  

Желтоқсанның  жазықсыз  құрбандарын 

көзіне жас алып еске алатын жастарымыз 

көбейсе деп тілеймін.

Замандастарым,  құрдастарым,  қандас 

бауырларым! Арайлы, ашық аспан астын-

да өмір кешіп жатқанымызға тәубе етейік! 

16  –  желтоқсан  күні  көше-көшені  аралап 

босқа сенделмей, Желтоқсан құрбандарын 

еске алу монументіне бір шоқ гүл қоюды 

ұмытпасақ екен деймін.



жүктеу 0.55 Mb.

Поделитесь с Вашими друзьями:
1   2   3   4   5   6




©emirb.org 2020
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет