Алашшыл жа с студенттердің әдеби-танымдың журналы



жүктеу 0.81 Mb.

бет4/9
Дата09.01.2017
өлшемі0.81 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

Әсел Сарқытова

эл-Фараби атындагы ҚазҮУЖурналистика 

факультетінің  1-курс  студенті

Өзт жайлы озгеіиелеу бір олең

Мен...

Құмармын

Самал желге жасап жүрер санхат, 

Мен...

Шынармын

Шаршасаң кел,  көлеңкелтен сая тап.

Мен...

Әуелі

Тұнық тамшы мвлдіреген бұлақта, 

Мен...

Әуенмін

Үмытпашы,  бойды алар кіріп құлақтан.

Мен...

Жауынмын

Бұлагына қосылып бір тау асам,

Мен... 

\

Жалынмын



Шуагымнан жылу’ алгын жаура<

Мен...

Көркеммін

Сыр ұгып ем табигаттан еңсечі,

Мен...

Еркеңмін

Қылыгыммен котеретін еңсеңді.

«Тіл білмеуің калай?» деген сүраққа:

-  Атам қазак, анам казақ бірак та 

Тілім баска, дінім бірдсй болғанмен,- 

Күлді інішек,- ...шала қазак болам мен.

Ашу ойнап  кетті сол сәт түлғамда, 

Қазақ болып, туған елде түрғанда. 

Шала қазак дейді нсгс ол өзін 

Ол туғанда шала болып туған ба?

Өз тіліңмен кайрай біл оз рухыңцы,

Оз тіліңде табиғат та сүйкімді.

Анаң сенің бесік жырын айтқанда 

Ана тілдс кеудеңс күмбір күй түнды.

Жүрегіңде от боп жанып жалындар, 

Анац тілін бәрінен асқақ қойыңдар. 

Озіңді өзің сыйласаң сонда ғана 

Сонда ғана олем сені мойындар!

Ана тілің -  елдігіңнің айғағы,

тілің -  көтсргсн көк байрагың!

Нс( тілің күнің болын  нүр шашып, 

ле болып төгіледі айдағы.

Намысыңды әзің болып қамшылап 

Үлес коскын ана тілге тамшылап. 

1

24



поэзия

аш ш ыл жас

2013  № 3-4  (5-6)

Сен азатсың, еркін елдің ұланы, 

іна тіл

Ал ана тіл -  колыңдағы шамшырак!



Сол шырағдан мәңгі жансын қолында, 

Күш-жігерді аямақтөк жолында! 

Қазак тілі -  жүрегің ғой, өйтксні 

Сен қазақсын, қазақ қаны бойыңда!



Тәуепсіздігім — жецісЫ...

Тәуелсіз ел!

Түғыры биік, тұрақты.

Даласы кең!

Атар таңы шуақты.

Менің Қазақстаным!

Еркін ұпан 

Атар таңға сенімді.

Елдік ұран:

«Болашақ- жас білімді»

Менің Ғажапстаным!

Астанам бар 

Асқактаған айбыны,

Халқымыз бар,

Онынан туған ай-күні!

Бастауы болған бэрінің 

Елбасшы -  алтын  көшбасшы! 

Жарылқап, өзің, Тэңірім, 

Халқымды өзің қолдашы!

Қазағым менің!

Жоғалтпаған қазактығын,

Мэңгі болсын

Ата аңсаған азаттығың.

Мэңгі өркендей бер!

Қарыштап бас қадамды!

Тағы  гүлдене бер!

Тамсандыр күллі ғаламды!

Бермеимін сені...

Коңілде күдік, жанымда алаң 

Сыр тұнған жүрск слітпсй мс ексн? 

Өмірдс жүріп жаныңцағы адам

Сыртыңнан күліп  кемітпей  ме екен?!

Сенім дегенің бір самал жел  ме 

Бағытын болжап  біле алмас? 

Кегім бе деймін дүлдамал кейде 

Жарытып жолда жүре алмас.

Бере салғым келеді ерік,

Күдікке кейде санамдағы алып. 

Көре сала кетеді-ау еріп

Үмітке лезде айнала қалып!

м де келмейді 

Оқып агі  кезбен

ын сені, (кслмейді сенгім!) 

Б е р т і де келмейді ол кара көзге! 

(Жат кайғы тегі)

Бермейміщрені!

Мен сенсіз...

Мен сенсіз...

Қараңғы түн екенмін 

Жүлдызсыз жымыңдаған...

М С Н   ССІІСІЗ...КІМ  

скснмін?


Ойға алу қиын маған.

Мен сенсіз...

Түн ғанамын 

Айы жок нұрын төкксн. 

Шсртілмес мұң ғанамын 

Суалған, сыры кеткен.

Мен сенсіз...

От канамын 

Жылытар жалыны жок.

Түйілген бұлт қанамын 

Бір ерген жауыны жоқ.

Мсн сенсіз...

Қыс қаһарлы 

Кеудесін мұз қарыған.

Елсізде бір шаһармын 

Сайрамас  күс бағынан.

Мен сснсіз...

Мұз ғанамын 

Су бетінде сабылатын 

Саи-сары  күз ғанамын 

Көктемді сағынатын.

Мен сенсіз...

Шың ғана ем 

Биігін ел алмаған.

Сыңарсыз бір дара ем 

Ешкімге сене алмаған.

н сенсіз... 

ау арман


катын  кара  гүннен. 

ктанған жанарлардан 

актап кал канатыңмен!


Қуаныш Жазай

Қайнар университеті 

Филология факультетініц 2-курс студеиті

Менде әлі куз...

Сенде көктем шығар, ә-ә-ә?

Менде әлі күз,

Саған шуақ...

Ал маған орнады мүз.

Сенде шаттық...

Менде зар...

Үйлеспейтін,

Екі түрлі кейіпке енді эніміз.

Сенде сәуір...

Менде элі сол қараша,

Мезгіл неге біздерге болды араша? 

Мен қарттарша жұрмін ғой күңіреніп, 

Күліп-ойнап жүрсің бе сен балаша?



Әке...

Жіберетұғын күнде жүз қате,

Бала едік онда жас, бұла. 

Бұзықтық етсек... бізді, эке, 

Алушы ең таяк астына.

Даланы шарлап досымыз-Күнмсн, 

Өспедік каңғып, доп қуып.

Есейіп ерте есіміз кірген,

"Көк-ала койдай" боп жүріп...

Өзінді катал ғанасың дедік,

Ол шындык еді біз ұққан.

Таяк жемейтін баласын көріп, 

Талай экеге кызыққам.

Бекер-ак саған өкпе арткам сонда, 

Мұны да кешір, кеш білгем. 

Таяктан азап коп тартқан соң ба, 

Саналы болып өстім мен...

Бұл күнде мығым олеңім, ісім, 

Ойтпесең, мұндай болмас ем. 

Омірден таяк жемеуім үшін, 

Таяктапсың ғой сонда сен...

Байкайсың ба, эке, шетінен кекті, 

Ойлары қулык, тек нала, 

Бұзыктық жасап, бетімен кетті, 

Таяк жемеген көп бала...

Түземейді олар катесін не ғып, 

(Кеміген бе элде ой, айбын?) 

Таяктамаған экесін коріп, 

Баласын қатты аяймын...

Мендс казір күз...

Сенде казір көктем.

Көңілді еді. шіркін-ай, сазын неткен!

Ьх. мен болсам мұңлымын...

Себебі сол - 

Сені ансаймьш...

Аңсаймын жазымды откен!

Катал тагдыр қоспады бізді, эй, нағып? 

Соны ойласам жүрегім сыздайды анык. 

Мен күч болсам, кетесің көктем болып, 

Кектем болсам, кетесің күзге айналып...

... Сенде коктем шығар, э-э-э?

Менде әлі күз,

Түйіспейді неліктен жолдарымыз?.. 

Бірімізге біріміз қосыла алмай, 

Кетемізбе осылай, беу, сарыкыз?..

Екеумізге бір болуды қимады, э?..

Екеумізге бір болуды кимады, э?.. 

Қайтеменді, мұңаям да конемін.

Сен түсетін өмір атты кинода,

Басты рөлді ойнасам ба депедім.

Тағдыр дейтін режисорға өтініп 

Көріпедім, ашуланып шекті айбат. 

Калдым шетте бармақ тістеп, опыньш, 

Сәл де болса шеберлігім жетпейғап...

Кеіті солай күрт үзіліп күдерім,

Кетті солай маңдайымнан кұлаіі бак.


Мен ойнайтын гашық жанның рөлін, 

Ә.ідебіреу асыр салын жұр ойнап.

Қьпғаныштан касіретке толды ішім,

Сені өзімдік қылу үшін не ете алам? 

Бекежанға ұксагым да келді шын,

Қара бет боп бірақ одаи не табам?..

Есім жиып, айналаға пан қарап,

Өзіңе тек бақыт тілеп, сүйгенім,

Ксттім сосын басқа қызды тандап ап,

Басты ролін ойнап басқа киноның.



Соңгы сөз

Мен де ұмыттым,

Өткен күнді сен де ұмыт,

Енді ол жайлы козғалмасын әңгіме.

Жок әлемнен сені табам деп жүріп,

Мен өзімді жоғалтқанмын мәңгіге.

Мен де ошірдім,

Есімімді сен де ошір,

Жүрегінді қанжылатып тырна да.

Біздер тарткан мол қасірет, мол кесір, 

Соныменен өше қалсын біржола!

Мен де ойламан,

Сен де мені ойлама,

Кетпе бірақ махаббаттан түңіліп.

Енді екеуміз дос болайық жай ғана,

Одан басқа күтпе менен жылылық...

Мен де ұмыттым,

Болған жайды сен де ұмыт,

Неғыламыз көрді қайта қазып біз.

Мендік сезім сені іздеймін дегі жүріи, 

Айдалада канғып өлген... 

жазыксыз...



Ақталу

“Жаксы корем!" деген созім огірік,

Сене көрме!

Ешқашан да сенбегін!

Ойымдағы аруды ойлап отырып,

Айтқан сөзім болатұғын ол менің.

"Мен де!" дедің,

Оқыс шыққан сөзіңе,

Сасканымнан ”рас па?" деппін мен (ес жок). 

"Рас!" дедің...

...Мұнарланьш козіме,

Ойдағы ару тұра калды елестеп.

Күгуменен өтксн еді гұмырым,

Көрістім-ау!

Акыры аңсап көрістім!

Шырынына шөлдеген ем,

Шырынын 

Шырыныммен кұмарлана бөлістім.

Мас қын тастаи сезім деген бал қымыз, 

Баттық, шіркін, белшемізден бакытқа. 

Құмар қанбай, басылмастан маукымыз, 

Қанша отырдык?

Ол тек аян уакытқа.

Сүйдім оны тарқағанша бар шерім,

Ол да сүйді көздерінен жас тама.

Есім жисам онын емес, дэл сенің, 

Құшағыңда отыр екем...

Масқара!..

"Сені сүйем!" дедім сосын...

Отірік!


"Мен де!" дедің екінші рет қайталай. 

Ойымдағы жанға айтам деп отырып, 

Саган айтып қойыппын-ау байкамай...

Сиябақта...

Өткен күндср қайта оралмас... 

өкініп

Еске аламын жүрек сыздап, 



жан мұздап.

Анау шеткі орындықта отырып,

Ә.ті есімде жейтін едік балмұздақ.

Ол ксздс өмір балмұздақтай тотті еді, 

Ол кезде өмір ертегі еді ғажап тым.

Бұл галамда теңдесі жоқ, жоқ теңі, 

Дэурен кеш гік аз-ак ғұмыр, аз-ақ күн.

Сол ғұмырға койды тағдьгр тез нүкте, 

Амалсыздан екі жолды таңдадық. 

Сонда өмірдің суығына төздік те, 

Ыстыгына неге төзе алмадық?..

Сертімізді неге бұздык?..

Бұ қалай?

Бастан кештік аптабы мо.т тамызды, 

Біздің сезім сол аптапқа шыдамай, 

Балмұздақгай еріп кеткен тэрізді...

Ескі бақта қүлазимын жалғыз қап, 

Одан баска амалым жок, этгең, еш... 

...Өткенді еске ап  жеп отырмын 

балмұздақ,

Бірак ол да бұрынғыдай тэтті емес...


аш ш ыл жас

3 № 3-4  (5-6)



поэзия

Әкеіиім...

Жаңбырдан соң жүріп келем жолменен, 

Арт жагыма қарайлаймын  көңілдегі 

ойменен.


Білем бірак алдымда да артымда,

Бағыт сілтер жанның жоғын қолменен.

Тура жүрем алдымдағы түзу жолдын 

бойымен,


Тік караймын, көз алмаймын болашақтың 

өңінен.


Қанша қиын болғанымсн қаймықпастан 

касқая,


Аллам жазса орын алам сол биіктің 

төрінен.


Күзді сүйдім сол бір нөсер жауынмен, 

Түман, бүлтты, боран сокқан дауылмен. 

Сол бір нөсер, сол бір соққан дау 

Жүрсгіме сенім бсрср нық орнықкьн 

энімен.

ілдар


Жаңбыр төккен  күннің маған берері  не 

білмсймін,

Әйтеуір сол алып-үшып, кірпігімді 

ілмеймін.



Қар алдындагы бір ушқын

Караша.  Суык күн. Сүр түман...

Жас акты  эйнектің сыртынан. 

Тірлікті  көндіріп  ырқына,

Аспан тұр шошытып сұрқынан.

Қозғалтып терекгі жел де ескен, 

Сснбсстсн мен тұрмын, жср көшксн. 

Сор кешкен жапырак калтырап, 

Жылауға шамасы  келместен.

Көрінбей сұлбасы шатқалдын,

К ө ні л с із „,ке ш уд е бақтар мұң. 

Бозарып қарайды  бозаң жер, 

С^гендей  жауарын ак қардың.

Сэл


/ К а р

ден  соң  гыншыды  дала да, 

жауды ксрсмст ақ ұлпа. 

Біздерге сол сэтте қол сермеп, 

Қоштасып кеткендей Жер-ана.

Конілімдегі коңыр күз сыр бөліссе мүнайы 

амды ұмытып, ештеңені  кормеймін

Көнілімдеті қоңыр күз, өзіңмен жүрем 



калыктай,

Жан-жағымды ссн арқылы танып білдім 

асыкпай.

Қоңыр күзім, саған ғашык болмай қалсам егер 

дс,

Мына тылсым дүниенің өтер едім қызығына 



канықпай.

Назерке Сейсенбаева

Ілияс Жансүгіров атындагы Жетісу 

мемлекеттік университетінің 

1-курс студенті

Көңілімдегі қоңыр күз

Жаңарып ай,  күн, өтеді  күндер сырғып,

Алға қараймын, күтеді үміт жыр ғып.

Жүрегім алай-дүлей, білмеймін не боларын да, 

Әкешім,  күндер өтті өзіңсіз жылжып.

Ар тұтып арманымды асырауды,

Күйбеңмен әрнеге бір басым ауды.

Сол шакта  өзіңці  еске алып тұрып,

Түсіндім сшқашан басылмауды.


Аялы алаңан

«Қазакстан» телеарнасындағы Бибігүл Дэулетбекқызынын «Өмірдің тэтті дэмін тата 

алмай, тағырдың  терең талқысына түсіп, пэк жүздері ащы жаспен шыланған бүлшіршін 

сэбилерғе  қол  үшын  созамын  деғен  үлкен  жүректі  азаматтардың  назарына!»  -  деп 

басталатын  қоңыр  дауысты  жалынды  сөздер  экран  беттерінде  кайталанған  сайын 

Айсәуленің дс ксудссін бір шым еткізетіні сөзсіз.

Иэ, өмірден орнын таба алмай, тумай жатып қасіретті кақпанға шырмалған эрбір сэби 

тағдырлары шынымен де ащы екен...  Олардың аянышты тағдырларына арашашы болып, 

қол  үшын  берғен  эрбір  жомарт  жүректі  азамат  ағаларды  нағыз  ердің  ері  деп  калайша 

бағаламасқа!

Ксмтар жандардың жаутавдаған жанарларынан «мэні жоқ  мәнсіз омірғс негс кслдім 

сксн»  деген  окінішті  смсс,  «Мсн  омір сүруге тиіспін,  болашақ азамат боламын!» деген 

қайсарлықты  оқыған  Айсэуленің  жанарына  ыстык  жас  келіп,  ыстык  каны  өн  бойына 

шапшитын. Іштей аяушылық сезімге беріле аналық жүрегі езілетін.

Жаратушы мен табиғат ананың берген сыйын ала алмаған осы бір жандардыңтәнімен 

коса жандарын  қиып түскен  кандай бір дсрт скен!..  Олар табиғатты оның ауасын,  суын, 

жсрін,  Отанын  сүюге  бар  болмыстарымсн  қарап,  болашақтарын  төзімділікпсн,  үлксн 

жүректіліктерімен  тосатындай.  Өмірдің  не  екенін  біле  алмаған  тоң  мінезді  түйық 

жандардың  тағдырлары  эр  қилы.  Біреулер  туа  біткен  касіреттен  жапа  шексе,  екінші 

біреулері ойсыз ата-ананың саналарын осыгі өткен кателіктерінің айғағы болған тастанды 

сәбилер.

Қатігез омірдін қүрбанына айналган бүл жандардыц көз жастары көктсмгі жацбыр 

суындай  ен  даланы  су  етіп  жайылса  да,  алдамшы  сезімге  бой  алдырғандар  ескектерін 

сыртқа салып мэңгүрт киіптерде өмір сүруде.

Аждаһа өмірдің қүрбандығына шалынған кемтар балалар да шыңырау күздан қүлап 

қанаты  қайырылған  балапанша  жарыкка  отты  жанарымен  қарап  қинала  талпынады. 

Әрине, олардың да өмірден алар оз орындары, өз сыйлары бар шығар.  Олардың тэні  мен 

жандарыныц дсртінс шипа болар кең псйілді, жүмсак жүректі, аялы алакандар да табылып 

қалары шексіз. Төрт қабырғада қамалып, жансыз терезеден жаутавдаған сэби жанарлары 

еріксіз  осыны  аңғартады.  Кейбір  кемтар  жавдар  ешнәрсеге де  селт  етпей  томаға түйық 

күйде үнсіз отырып, алыстан көрінген бүлдыр сэулеге қадала түседі. Олардың кішкентай 

жүректері  «айналайын»  деген  жылы  сөздерді  күтетіндей,  мейірімді  сөздерді  естігісі 

келстівдсй,  мавдайларынан  опкс  жслден  ананың  ыстық  ыкыласын  іздсйтіндей,  экенің 

қайратты  қүшағын  аңсайтывдай...  Жандарына керектінің бэрі табылғанымен  ананын ақ 

сүтіне  мейірленбеген,  экенің  ыстык  ықьшасына  бөленбеген  сэбилерге  эйтеуір  бірдеме 

жетпейтіндей  саф ауада түншығады. Ауа, су, жер-ана тіршіліктің нэрлі мэңгілік көздері 

болса,  бала  да  адамның  мэңгілік  мың  жасайтын  үрпағы,  өмірінің  жалғасы,  елінің 

түтқасын үстар болашақ азаматы.

Менің де үлым өмірімнің жалғасы, оны менен ешқандай күш ажырата ала алмайды 

деген  кызғаныштан  баласын  бауырына  қыса  түскен  ананы  селк  еткізген  оқыс  дыбыс 

«Ананың аялы алақанын сезбей өскен бүл бүлдіршіндер эрбір тавды күліп қарсы алады» 

деген телеарнадан естілген диктор даусы еді.

Расывда  Асыланға  бүл  ксздеспесе  казіргі  бауырына  басқан  сэбиі  де  солардың 

санатында ананың алақанының жылуына  боленбей ана мейірімінс шөлірксп осер ме сді 

кім  білсін?!  Уілдеп  отырған  кемтар  балаға  кім  қарасын.  Балалар  үйінен  жандарын 

жылытар сәби іздегевдер он екі мүшесі сау,  денсаулықтыры мықты балаларды тавдайды.

Елінің ертеңін жалғастырар-ау деген  үміт арткан  балалар шетел асып, мүхиттың ар 

жағына  да жөнслтіліп жатты.  Осының бэрін көріп куэ болып жүргсн Айсәуле үшін бүл 

таңсык  оқиға  смсс.  Күвдслікті  қайталанып  нсшс  қайтара  күжаттар  толтырылып, 

заңдастырылып  жатқан  «сүйікті»  жүмыстар.  Ол  балалар  шет  елге  не  үшін  қажет 

екевдіктері де сүралмайды. Оған ешкім бас қатырып жатқан жоқ. Есесіне кеткен баланың 

орны  тағы  бір  тастандымен  толтырылып,  келесі  шет  елдік  «қамқоршыларға»  дайын 

отырады.


П Р О З А

Аяғын басып орнынан тұра алмайтын Асланмен ешкімнін істері жоқ. Керек емес заттай өз 

манежіндс отырғаны  күтушініц бсрғен тамағына тояттап. Қол созым жсрдсгі ойыншықтарын 

даалаалмайды...

Осы бір балаға аналық сезімі оянып, аяушылық танытқан Айсоуле күйеуімен келісе отырып, 

жанүяларына мүшеетіп алыптынды.  Бэрі десол сәттен басталған-ды.

Аслан  барғаннан  үйлері  толып,  той-думанға  кенеліп  шаттыққа  бөленді.  Сәби  күткен 

бүлардың қуаныштары үзағынан  болып Асылан  қарындасты да болды.  Ага-ананың мейірімін 

оятқан  ерлі-зайыптылар  үшін  Асылан  ерекше  сүйікті  үл  еді.  Бірінен-бірі  қызғанып  аялап 

осірген  үлдары  ата-ананыц  ыстык  ықыласынан  болар  семіп  калған  аяғына  жан  бітіп,  апыл- 

тапыл  аяғын  басып  жүре  алатын  халге де  жетті.  «Апалап»  алдынан  жүгірген үлы  мен  қызын 

күшағына  алған  келіншек  аналык  махаббаттан  жарыла  жаздап,  жүзі  бал-бүл  жайнап,  «сң 

бақытты сәттерім» деп өз өміріне асыра баға беріп жатса,  «Иә, шынымен үлымыз, қызымыз бар 

біз бакыттымыз!»  деп күйеуі сырттай күлімсіреп түрды.

Дэл осы сәтте аялы алаканнын жылуына бөленген үл д а , қыз да риясыз бақытты еді!

Күні  бойы  кезекте түрып,  өз  кезегі  жеткенде  Әлия  мен  оның туыс  әпкесі  комендант 

есігінен шығып карама-қарсы түрған бөлмеге кіре  берді. Бүл жана ғана жылы шыраймен қарсы 

алып комендант Нүржамал апайдың  белгілеп берген, нүсқап жіберген есігі болатын.  Әлияның 

қасында  қалаға  алғаш  келген  немере  сіңілісін  демеп,  жол  көрсетіп,  жүгін  көтерісіп  жүрген 

араларында екі  жылдай  айырмасы  бар  Бағила болатын.  Ол  бүл қалаға бір  жыл  бүрын  окуға 

түскен. Осы аралықта үлкен  калада көрген-білгенін, Әлия үшін жат қаланың  тыныс-тіршілігін 

сіңілісіне  хабардар  жүрсін  деген  нистпен  айтып  қалады.  Әлия  оны  бөтсн  ортада  жалғыз 

қамқоршы ретінде  көріп, оны бүрынғыдан да катты жақын тартты.

-  


Уф,  -   деп  Бағила  ішкс  кірс  бсре  Әлияның  сөмкссін  сденгс  коя  бсріп,  -   Ой,  Әлия 

бөлменді  де  алдык  қой,  әйтеуір,  -   деп  мауқымын  баса  сөйледі.  Перде  элі  іліне  қоймаған 

терезсден түсксн күн сәулссі 

болмені  жап-жарық кылып, кіре бергенде көзгс шағылысады. 

Торжақта  орындықтатерезеден далаға қарап отқан  қыз  кіріп келгендергежалтқарады.  Әлия 

төсекте жатқан тағы бір қызды байқады, ол бүларға көз қырын салды да өз жайымен жата берді. 

Екеуі  де  үн  қатпады.  Бағила  бірден  сіңілісін  жайғастыруға  кірісіп  кетті.  Мүнда  екі  кыз 

жатқанмен, бөлмеге төрт қыз орналасып қойған екен, Әлия бесіншісі болып жалғыз бос төсекке 

жайғасты, дегенмен  элі  корпе-жапқыштары жоқ  екен.  Бағила шала жайғастырып болған  соң 

кетуге ыңғайланды.  Әлия  оның ертең тағы келерін білсе де кимастықпен шығарып салды.

Күн  батуға таягі  калған  кез.  Жатақхана алдында кезекте  гүрған  қыздар саны  азаяр емес. 

Әлияның бөлмесінде төрт кыз. Жаңағы екі қыздан бөлек тағы бір қыз бар екен, ол бірден жылы 

шырай  танытты.  Бойы  орташа,  коңыркай  түсті,  өзінің 

ерекшс  жымиысы 

сүйкімділігін 

айкындатып  түрғандай.  Бүл Оңтүстік Казақстан облысының Түлкібас ауданынан келген екен

есімі -  Мақпал.  Алғаш келгенде төсскте жаткан қыз скі күндік жол жүріп келіп Батыстан окуға 

түскен  жайы  бар.  Ол  сүңғақ  бойлы,  аққүба,  көздері  ерекше,  қой  көздіге  де,  бота  көздіге  де 

жатқыза алмайсын,  қарасы да баскаша,  өз қатарластарынан  шамалай үлксн көрінеді.  Аты 

Бүлдірген екен, бүл есім Әлияға да, қалған қыздарға да,  бүрын соңды естігенмен,  үйреншікті 

емес көрінді.  Әлия  бөлмесінің бесінші қызын да көруге  асыкты, ол ертең сабакка қаладағы 

туъісының үйінен бірден келетінінесіткен болатын.



Назерке Әбдімәлікова

Қьізылорда қаласы  «Болаиіақ» университетінің

4-курс студенті

Бір бөлменің ңыздары

30


А л а ш ш ы л  

жас


2013  № 3-4  (5-6)

¥зак орі арпалысқа толы күнде қыздардың қарны ашып қалған секілді.  Бүлдірген  дүкеннен 

барып жүрек  жалғар,  жеңіл желпі жейтіндер мен сусын алып келді.  Бір-біріне элі  үйренісе 

алмаған  кыздар  дастархан  үстіндс  ашылып  эңгіме де  айтпады.  Әсіресе, 

алғаш  кслгенде 

терезеге қарап отырған қыз Әлияға  томаға-түйык, сөзгесараңкөрінді.Ол  Бүлдіргенмен  бойы 

шамалас,  бір көз шалганда  адамды өзіне қарататын  жүзіндегі  жарасымды орналасқан мендері 

мсн кекілі  бар,  күріш отаны Қызылорда облысының қызы.  Есімі -  Жаңыл.  Ол бірінші болып 

дастарханнан  түрып,  төсегіне  бірден  жата  кетті.  Ал  Бүлдірген  мен  Мақпал  да  ертең  окудың 

бірінші күні екенін есіне алып, олар да жатуға ыңғайлана бастады.

Әлия жатқанмен көпке дейін көз іле алмады, бөлмеде тынысы тарылып,  әрі-бері аунакши 

берді.  ¥йықтай  алмауының  тағы  бір  себебі,  бөлмені,  төсекті,  тіпті  қабырғаларды  да  катты 

бөтенсіді.  Бүл  оған  бірсудің  үйіне  конақка  келіп,  сртсн  үйгс  қайта  жол  тартатындай  нсмссе 

таңертең өз үйі мен өз төсегінде,  анасының «қызым-ау,  түр, сабақтан қаласың»  деген жүмсақ 

даусынан  оянатындай  көрінді.  Бірақ  бүлай  болмайтынын  ойласа,  іші  алай-дүлей  болмақ. 

Сағыныш  өртсген  Әлияны  бүрын-соцды  басынан  кешірмсгсн  сезімдсрі  шырмады.  Үйгс, 

жанүяға, ауылға, мектепке,  жолдары эр тарапқа бағытталған достарға деген мүндай сағыныш, 

балалық шақтың енді оралып келмейтініне, бір  сыныпта он бір жылдай оқыған жолдастарымен 

қайта оку жылын жалғастыра алмайтынына деген өкініш біраз уақытқа созылары анык...

Ертеңіне  Әлия жэне басқа қыздар Жаңылдын үялы телефонының шылдырынан оянды. 

Оған слец етпей жатқан тек Жаңыл ғана.  Тура қүлақ түбінде түрган шылдыр дауысынан ояна 

коймаған Жаңылға  қыздар таң калысты.  Ол  атын екі-үш рет қайталап,  түрткен кезде ғана 

үйкысынан зорға оянды.  Қыздар таранып, киініп, осы күннен бастап төрт жыл бойы білім алар 

ордасы болатын оқу орнына қарай жол тартты...

Әлия  мен Ақжарқын кітап көтере бөлмеге кірді.  Жүздерінде ойнакы күлкінің белгісі бар.

-   О, кітап алғансыңдар ма, окудың басталғанына бір жеті болып калды, бізге де алу 

керек  ед...-  деп  Жаңыл  ойына  бір  салып  койды.  Ол  бүлардан  сәл  ғана  бүрын  келіп  отырған 

болатын.


Ақжаркын жайлап кітаптарды сөреге орналастыра бастады. Ол ақ-сары, қастары домаланып, 

қалыңдау жайғасқан,  адамды  тартар жылы  жүзді,  мінезі  жайлы 

Жамбыл  облысының қызы 

болатын. Ол Әлияның осы бөлмедегі  жалғыз жерлесі болып шықты. Артынша Бүлдірген мен 

Макпал да кіре келді. 

т •>***' 

*»*  ' 


С 

ё 

а

  Сабақтарын қалай өтті, кыздар? - деп бөлмедегі қыздарды көре Бүлдірген сүраса  ■

 

жөнелді. -  Жаксы, -  деген жауап ала сала, -  Қасқа, Жаңыл сабақган  қалып қоя жаздадың ғой, - 



деп Бүлдірген Жаңылга қарай сөйледі.

-   Бүл  қыздын түруы  киын  ғой,  шіркін,  -  дсп  Ақжаркын  кыздарды  ду күлдіре жөнелді, 

Жаңыл да күлкісін тияр емес: 

^

-   Мен  үйде де сондай едім, қүлақтүбіндегішылдырғадаелен  етпейтінмін, анам



күнде «Жаңыл, калдың сабақтан»  дсп жиі оятушы сді,  ксй ксздс тсз түрсын дсгсн ниетпен бір 

сағат алға жылжытып айтатын, мен  апыл-ғүпыл орнымнан түрып, «мама, неге ерте оятпадың?» 

деп  бұлқан-талкан  болушы  едім,  сонда  жүгіріп  барып  сағаггы  қарағанда  бір-ак  есімді 

жиятынмын.. -дсп, кенет іркіліп,- жаным, анамды сағынып кеттім ғой.... -  деп кыздарды күлдірс 

келіп, артынан күрсінетоқтады. 

/ іш т Л  

т

-   Ештене етпейді, біз бармыз ғой, енді сені біз  оятамыз, - деп Мақпал Жаңылды

өзінс тарта  сөйледі.  Қыздар  «иэ,  эрине» деп  қостай  жөнслді.  Осы  кезде  Әлия  басында  суык 

болған болмеге шуак кіргенін сезгендей болды, қыздар бөлмеге жан бітірді. Олар осы күні түн 

ортасына дейін шер тарқагып,  өздерін жаңа кырларынан танытты. Бір айдың ішінде бір-бірінің 

мінезін,  әдеттерін,  ойларын,  кабілеттерін таныды.  Бөлмеде біреуі  болмаса,  бірдене  жетіспей 

түрғандай  болады.  Олардың  көзкарастары  да,  ойлары  да  бірдей  сиякты. 

Қаланын  эсем 

жсрлерін  көріп  бірге  мэз  болысты.  Жатақханадағы  эр  күн  әзілсіз,  сыңғырлай  сстілетін


іаш ш ы л жас

13  № 3-4  (5-6)



П Р О З А

күлкі дауысынсыз өтпейтін болды.  Олар тек қуанышты ғана  емес,  басына түскен қиындықты да 

бөлісебілді.

Енді Әлия  кешке төсекке жатқанда сағыныштан  озегі  ортеніп  жыламайтын  болды.  Жарқын 

болашағын қиялдап, жаңа армандарға ерік берді.  Өмірдің алтын кезені, ізденіс пен қызыққа бірдей 

толы студенттік ксздін  дэмін  ендітатабастағансияқты....




1   2   3   4   5   6   7   8   9


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал