Мен беделді мекемедегі беделді кабинеттің алдын



жүктеу 16.86 Kb.

Дата09.03.2017
өлшемі16.86 Kb.

Мен беделді мекемедегі 

беделді кабинеттің алдын-

да отырмын. Сыртын жал-

тырата бояған есіктің маң-

д а й ш а с ы н а алтындап жа-

з ы л ғ а н  л а у а з ы м  и е с і н і ң 

а т ы - ж ө н і : - «мені  т а н ы п 

қой» дейті н  с и я қ т ы , ты м 

айбынды. 

Қ а б ы л д а у  б ө л м е д е г і 

қасын  қиып, көзін сүрмеле-

ген  к ө р і к т і  б и к е ш т і ң 

өкшесін жерге тигізбеуіне 

қ арағанда , б ұ л  б ө л м е д е г і 

ш ы б ы н ғ а  д а  ы з ы ң д а у ғ а 

ерік берілмесе керек. 

Аз ғана  б а қ ы р  ш а р у а м 

бар еді.  Т о с қ а н ы м а  д а , 

міне, екі-үш сағаттан асып 

барады. Бір-екі рет әлгі дәу 

е с і к т і ң  а р  ж а ғ ы н а  ө т у г е 

ә р е к е т етіп  к ө р і п  е д і м : 

« қ а з і р бос  е м е с . Кіруге 

б о л м а й д ы » , -  д е п  қ ы з 

жібермей отырғызған. 

Кенет есік шалқалай ашы-

лып, талтаңдай басқан ірі 

денелі кісі ілгерілей берді. 

Оның басы есіктен  қылт ете 

қ а л ғ а н д а - а қ 

қ а б ы л д а у 

бөлмедегі  қыз да орнынан 

атып тұрды. Мұндай үлкен 

қ ы з м е т  и е с і н і ң  а л д ы н д а 

б ұ р ы н  б о л ы п  к ө р м е -

гендігім бе,  ә л д е ана  қыз 

атып тұрған соң, «басқалар 

да сөйтетін болар» деген ой 

ма, әйтеуір, мен де орным-

нан 


ұ ш ы п  т ұ р ы п п ы н . 

Тұсымнан ілгері өте берген 

әлгі  қарынды кісі  қабағын 

түксите маған бір  қарады 

да: 

- Әй, сен кімге келдің? 



Сенің-ақ  қолың тие береді 

екен. Мен саған соңғы рет 

ескертемін. Абайла! - деп 

қатуланып өте берді. 

-Мен сізге... 

- У а қ ы т ы м жоқ, сендей-

лермен отыратын. - деді. 

-Бастық екесі, кешіріңіз, 

мен  п ә т е р жайында келіп 

едім. Он балам бар, үйсіз 

тұрғаныма бес жыл, - деп 

асығыс ойымдағымды жет-

кізген болып жатырмын. 

-Пәтер?! - Оның дауысы 

әнтек күшейіп кетті. - Мен-

нен  п ә т е р сұраушының 

саны жүздеп саналады. Ең 

соңғы кезек сенікі. Оған сен! 

Бара бер! - деді қарқылдап 

күліп, қолын сермеген ол. 

Аң-таң болған мен орным-

нан қозғалмай тұрып 

қ а л ы п п ы н . Жауырын 

қақпақтай адам көз алдым-

нан ұзай берді. «Үйге не ай-

т ы п барамын?» деген ой 

билеген мен дағдарып 

қ абылда у бөлмесіне қайта 

келіппін. Сасқаным ба, ра-

сында да дағдарғаным ба, 

сонау есік маңдайшасында 

жазылған оның аты-жөнін 

осынша уақыт ішінде жат-

тап алатындай болсам да, 

қабылдау бөлмедегі қыздан 

қайта сұраппын. Сонда да: 

"біреу-міреу естіп қоя ма" 

деген адамша, жан-жағына 

жалт-жалт қарап құлағыма 

сыбырлап  қана: 

- Б ю р о к р а т ұ л ы Мансап 

деген кісі осы, - деді. 

Айтуға басқа сөз таппа-

ған мен лажсыз басымды 

изедім. Расында да "Бюрок-

р а т ұ л ы Мансап» дегенді 

бірінші көргендігім болуы 

керек, қатты таңдандым. 



Жезказганская газета. - 2003. - 5 июля (№77). - 2 б. 

Апбаз ҚАРАЖІГІТҰЛЫ 

БЮРОКРАТҰЛЫ 

МАНСАП 

(Сықақ әңгіме) 




©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал