МАҒарижун нүБҮууа мұхаммедтің пайғамбарлық ДƏлелдері



жүктеу 3.01 Kb.

бет16/20
Дата08.06.2017
өлшемі3.01 Kb.
1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20

БЕШИНЧИ МУНОЖАТ
Сохих  Бухорида  уа  Муслимда  бу  хадис  шариф  Анас  бин 
Молик  розийоллоһу  анһудин  маруидурки  қола:  Кана  аксаруд–
дуъаи  Росулуллоһи  соллолоһи  алайһи  уасаллама  «Оллоһумма 
атина  фид–дунйа  хасанатан  уа  фил–ахироти  хасанатан  уа  қина 
азабан–нар»  йаъни  Əзіреті  фахр  коинотнинг  аксар  дуоси  бул 
ийрди: «Оллоһумма атина фид–дунйа хасанатан уа фил–ахироти 
хасанатан  уа  қина  азабан–нар»  йаъни  «йо,  Олло,  бизга  дунйо 
уа  охиратда  хасана  бир  уа  бизни  охиратда  нордин  хифз  айла», 
бас муьминки лозимдурки һар дуо ийтди уа кича бу дуони тақи 
айлийа. 
Муножот:  Ой  қулуба  нур  биргучи  уа  каруби  кашф  итучи, 
дəлаил рижа бірла құллариниң сұдурини баст уа сатун кибрияси 
бірла  əруах  аламияни  қабз  итар.  Жамиъ  ұламаниң  ұлуми  бахр 
ілмиңга нисбат бір қатрадай имас уа жүмла аламниң атаяси даряи 
лүтфиңдін бір қатрадай имас. Əнуарүл–уаһиятиң мазаһир мүлк уа 
малакутта азһар итдиң, астар насутиң жамал ла һут уа жабарутдін 

191
кашф итдиң, ай карим Патша, нə бір илм уа амаліміз барки кібір уа 
риядін бари бүлуб Жанаб кібіряга лайық бүла. Уə нə бір каламіміз 
барки,  Хазратиңга  сазауар  бүла.  умримизни  йолга  бирдинг, 
қолбимизда нор хасратдин узга нарса йуқ, син ул каримсанки би 
собиқа, биза ихсон ийдуб имон нурин боғишладинг, қодирсанки 
би саъи абро карамингдин бизга борон рохмат йоғдурарсан. 
Нақл улунурки: Шибли рохматуллоһи алайһи хауонким олам 
фонидин охиратға йуз тутди уа рихлат ийтди бир азиз дофаъада 
курди уа холин сурди Шибли айтди «чунки рихлат ийтдим мани 
мууаффақ хисобига куторуб қулума дафтори аъмолимни сундилар 
уа нидои иззат йитуштики куз йоши бирла номаингни уқу уа йана 
лайиқ  ийканингни  маълум  айла,  дафтор  аъмолимда  куб  гуноһ 
курдум, айтдим: «йо, Робб, номамни уқумға хижоб ийторман Хақ 
Тағала  хазратлари  буйурди  «албатта  уқумоқ  лозимдур»  айтдим 
«йо, Робб, мани расуо ийтмамак шарти бирла нидо килдики «Үл 
кунки  гуноһ  ийтдинг,  сани  расуо  ийтмадим,  бу  кун  тақи  расуо 
ийтмасман». Йа Робб, бизни тақи Шибли хурматина расуо ийтма. 
Риуоят  улунурки:  Ул  күнки  Иброһим  алайһис  саломни  утға 
отдилар Жаброил алайһис салам биһиштдин бир сароһи китурди 
уа  кидурди  онинг  биргани  бирла  утдин  салим  булди  ул  саро-
һин  Əзіреті  Йақуб  алайһис  саломға  уосил  булди  уа  они  Йусуф 
алайһис  саломға  кидурмиш  ийди  ул  кунки  биродарлари  бирла 
сахроға китди риуойатдурки биъайни ул қаумлик ийдики Йаъқуб 
алайһис  саломға  ирсол  ийдуб  муборак  йузина  уозиъа  ийтди 
зоъфаи басардин холас булди, илоһи ул сароһи сабаби бирлаки, 
биһиштдин килди. Хазрат Ибраһим алайһис саламға йонмоқдин 
уа  Йақуб  алайһис  салам  фироқдин  халосға  сабаб  булди.  Біх 
фүқарани тақи йо рабб холаъат имон сабаби бирла либос тақуи 
дійуб  от  бирдиң  уа  бізга  арзони  қилдиң  икки  хауфдинки  біри 
хауф азааб уа біри хауф фүрқат хижабдур халас айла. 
ОЛТІНЧИ МҮНАЖАТ
«Сахих  Мүслим»  кітабінда  Ибн  Масъуд  разиАллаү  анһүдін 
маруидур: «Аннан–наби соллаллоһу алайһи уасаллам кана йақулу 
Аллаумма  инни  асалукал–һади  уат–тақо  уал–ифақ  уал–ғина» 
яғни  «Хазрат  Сұлтан  анбия  алайһи  салауату  уассалам  доиман 
айдарлар: «Йə,  Алла  Сандін  тұғри  йулға  далалат  истармин  уа 

192
хауф уа иффат уа ғанайат тиларман». Имди бу біза таълимдурки 
аксар холда буни Хақ Тағаладін истарміз, Хақ Тағала тұғри йулда 
собіт қадам айлайа уа үзудін хауф уа үмір дүнйада иффат ғони 
қилиб мүйассар ида.  
Мінажат:  «Йə  мифтахул–қулуб,  йə  кашшафул–куруб,  əй 
ғашиқларниң  күзларин  саниң  ануар  гүлі  рушан  уа  арифларниң 
қалблари  асрар  гүлі  гүлшан,  əй  зот  қадимаң  жамиъ  оламдін 
мүстағни  уа  əй  сипат  азалийа  фано  уа  зауолдин  ғани  илаһи  ға-
шиқларниң батинлари ануар хұрматіна уа мүштақларниң хауоті-
ри иззатина динімізни басирот нури бірла раушан айла, хадоиқ 
құлубимизни  хақоиқ  бірла  гүлшан  айла.  Үл  нарсаки  хазратиңа 
лайиқдур  собіт  идуб  саңа  йаромийан  үмури  қалбіміздин  ихраж 
идан  гүнаһимизни  «калимаи  таухид»  хұрматіна  афу  идуб  бу 
калима иззатіна бізни род айлама.  
Нақл  улунурки,  бір  күн  бір  ғулами  сотмаға  китурдилар,  бір 
мүштари килуб назар ийтди, ахуал уа аъраж уа бадани аъуаж уа 
қули тутмас, жамиъ айуб мунда маужуд. Забониндин сауол ийтди 
тили  фасхдур  дійуб  жауоб  бирдилар.  Муштари  айтди:  ман  бу 
фасохат лисондин утари қабул ийтдим, Илаһи ул замоники йаум 
арозодур агар жамиъ аъзоимиз исйон бирла майуб иса тилимиз 
«ла илаһа иллало» димакда фасихдур, уйубимиз бирла син қабул 
айла. «Задүл–маъад» ном китобда риуойат улунурки бир подшоһ 
одил бор ийди мунинг бир золим уазири бор ийди риойа подшоһа 
уазирдин  шикойат  айтдилар  бир  нича  кун  подшоһ  илтифот 
ийтмойуб бір кун айтди: ман тақи билурманки золимдур аммо азали 
мумкин имосдур бир кун баъз хослар йонинда ийди бу уазирнинг 
йонимда хақ собит булмишдур салтанатимдин аууал минга Ироқ, 
Шомға  фирор  ийтмак  иқтизо  ийтди,  Шомда  бир  баққол  бор 
ирди, гоһида дафаъа милал учун анинг дуканинда ултурар ирди 
уа  бир  кун  мани  ғойат  қасоуатда  курди  холимдин  сауол  ийтди 
баъз ахуолимни хобар уирдим уа дар дийоримиздиндур уа ақрабо 
таълиқотимиздин маһжур булғонимиздин шикойат ийтдим манга 
айтди:  имди  дийорнингга  кирмакка  мониъ  надур,  айтдим:  агар 
силахим  уа  бандам  булса  китмак  мумкин  ийди»,  иккинчи  кун 
курдум  ул  кимса  дуканин  уа  мол–мүлкин  сотуб  манга  таслим 
ийтди,  чунким  мақарраба  килдим  Хақ  Тағала  минга  салтанат 
масир ийтди, мурод ийтдимки ул кимсага мукофот айлайим, сауол 
ийтдим охиратға интиқол итмиш, ул кимсанинг сироти уа суроти 
хайолимда  қолмиш  ийди,  токим  бир  кун  бу  шахиъ  ул  кимсага 

193
ухшош  курдум,  они  қориб  ийдуб    уазир  ийтдим,  модомики 
хайотдайім  ман  они  мансаб  уазаратдін  азал  итмасман.  Илаһи 
агарча  афолда  мушобаһа  ишқийомиз  ликин  ахуолда  мушобаһа 
анбийомиз,  камол  карамингдин  қабоих  аъмолимизга  назар 
ийтмойуб анбийои каром уа русул фахом алайһим солауат уас–
салам  хазратлари  хурматина  идхол  ийдуб  дидорингга  муйассар 
айла. 
ЙИТТИНЧИ МУНОЖАТ
Сахих  Мүслимда  Тариқ  ибн  Ашим  Əл–əшжаъидин  (р.а.) 
маруидүрки:  Канар–ражүл  иза  аслама  алламаһүн–набиййү 
(с.ғ.с.)  əссалата  сүмма  амараһү  ан  йадъү  биһаүлаил–калимат 
«Аллаүммағфирли уа архамни уа афини уарзүқни» йаъни қачон 
бір кимса Исламға килса Əзіреті Расул акрам (с.ғ.с.) үнга намоз 
таълим  ийтор  ийди  уа  бү  дуони  үқумоққа  амр  ийтор  ийди  «Йа 
Алла мани йорлиқа уа рахмат айла уа һидайат айла сиххат масир 
ила  уа  ризқимни  саһулат  ила  ийсал  айла.  Имди  мүьминга  бү 
уажһла Хақ Тағалаға тазаррүъ ийтмак лазимдүр. 
Мунажот: Ай доно уа ай қоййум тауанно ай ануои əлтоф ила 
мазкур  уа  ай  алаи  уа  наъим  бирла  машкур  жауод  уа  караминг 
бандаларинга биниһойа уа ихсон наъимнинг құлларингга биғойа 
жалалинг  сукутиндин  кунгулларда  жуш  шароб  мухаббатнинг 
ғолабасидин  дилларда  хұруш  тажаллийотнинг  садмасидин 
зоһидларинг  чикралари  дағ  уа  жамолиң  иштийоқи  шауқиндин 
орифларнинг  чихраларида  чироғ  нича  минг  «анал–хақ»  дені 
Мансур уор ғойратиң бир дор ийтмиш уа нича жуз минг ошиқини 
жаллод ишқнинг қонларин тукмиш. 
Хабарда  килдики:  Бір  ошиқ  мискин  ошиқ  махбубнинг 
даулатхонаси  қоршусинда  бир  кича  нола  уа  зори  ийдуб  йиғлар 
уа зори нийоз ийтар ийди маъшуқ панжарасидин анга сатра ийла 
назар  ийдуб  ноласина  илтифот  ийтмаз  ийди  уали  һар  гушадин 
масир ийдуб таажжуб ийтор ийди чун сабох булди ошиқ камол 
хайрот  бирла  дунуб  китти  уали  ул  кимсанинг  йонина  куб 
ахуолиндин истифсор ийтди жауоб бирдики ул мандин мустағни 
уа ман анга мухтожман мақом иззатда уланнинг холи андоғ булур 
уа манзил заллатда уланнинг ахуоли бу иладур диди. Илоһи агар 
лутфинг бизни қулға қабул ийда саккіз биһишт анга фидодур агар 

194
қоһринг род айласа йитти жаһаннам андин бир шарорадир, шароб 
ишқнинг  «Уа  сақиһим  раббүһүм»  йадиндин  нуш  идан  орифлар 
хурматина  уа  жамол  бакамолнинг  мушоһада  ийдан  ошиқлар 
хурматина  бизни  дустларингдин  дур  айлама  уа  дорул–жалалда 
жамолинг мушоһадасидин махрум айлама. 
Риуойат  улунурки:  Нүшрауаннинг  бир  саки  бор  ирди  анга 
атлас жул ийтмиш, бир кун шакаргоһга шакара бармади, бір үзга 
сак шакари сойд ийтди. Сакбонлар айтдиларки бу жулни мундин 
олуб бу сакка китуролим. Нүшрауан айтди маъазалла бір калба 
бір жома бирмиш бүлсам, андин чықармақ мүрүууат иймосдур. 
Илаһи  бизга  хилъат  имани  уа  жомаи  урфони  үз  караминдин 
кидурдинг, тақсирот уа заллатимиз сабаби бирла ұрйон айлама.
Нақл  улунурки:  Хотам  бир  кун  ароб  улуғларин  зийофатға 
даъуат  ийтди,  ногаһ  бир  фақир  урйон  қапудин  зоһир  булди 
Хотам анинг қулин олуб сурига кичурди, айтдилар: «Ай Хотам, 
найладинг», Хотам жауоб бирдики: «Сізнинг һар бирингиз дау-
латингиз  йириға  кичурди.  Бул  фақири  урйони  манинг  карамим 
бу мақом аълаға иркурди. Илаһи Хотам бир махлуқ ийкан карама 
нисбат улунмағи бирла ул фақирни тарк ийтмойуб сұдра кичурди. 
Сан  хауд  акромүл–акроминсан,  подшоһ  бинийозсин  улкунки 
«йəума  нұхшарүл  муттақина  илар–рохмани  уафдан»
91
,  яғни  аһл 
тақуа ихсом бирла буроқлара сууор булуб килурлар уа сарирлар 
узра «фи мақъади сидқын ъинда маликин мұқтадир»
92
 үтуралар 
биз фұқарони тақи уларнинг мүуофақатлариндин айирма.
САКИЗИНЧИ МУНОЖОТ
Сохих  Мүслимда  Абдұллаһ  ибн  Ұмар  разиАллаү  анһүмадін 
маруидур:  Қола  Расулуллаһи  (с.ғ.с.): «Аллаүмма  мүсаррифүл–
құлуб  сарриф  құлубана  ала  таъатика»  яғни  хазрат  саййид  бани 
Адам Мұхаммад сАллаү алайһи уа саллам бүйурдики: «Йо, Алла, 
құлубімізни  тоъатиңа  сарф  айла»,  имди  құлуб  хазрат  роббүл–
иззатниң  құдратіндадур,  һар  нарайа  тиларса  сарф  айлар,  абдға 
лайық  үлдурки  доиман  Қозиул–хажатдін  истадаъа  ийдаки  үзи 
таъат уа ибадатина сарф идуб сүфлаи дүнйаға уа ризаи шайтанға 
сарф айламийа.  
91
 
«Марям» сүресі 85-аят.
92
 «Əл-қамар» сүресі 55-аят.

195
Мунажат:  Ай  фазл  уа  ато  ила  маъруф  уа  ой  ғуфрон  ила 
маусуф  ой  «каф»  уа  «нун»  ила  олами  макун  уа  ой  нуфус  мау-
жудоти  нақш  нигор  ила  мүлаууан  нур  уа  уахдатнинг  зауайаи 
қулуб орифинда шауоһид зоһир һар шауоһид ақиқатнинг сахаиф 
оламда  боһир  құлларнингга  шоһлиқ  мансабини  биркан  аһл 
исйонуор  боб  мүллаһинің  бир  оһ  сихри  бирла  айбларин  сатр 
идан  сансан  қалам  құратинг  бирла  жумла  мақдуроти  тақдир 
итдинг  уа  қудрат  комиланингки  изһор  итдинг  бу  дагу  сур  мух-
талифани  дафтар  мухтаротда  тахрир  уа  тасуир  итдинг  осмон 
ануор  иззат  уа  жабарутингнинг  ойнаи  доридур,  замин  асрор 
мулк уа малакутингнинг парда даридур, жаннат маьуа қапусинда 
«фараухүн  уа  райханүн  уа  жаннатү  наъим»  йоздинг  хамим  жа-
химда  нийран  азабини  таъбийа  еттің.  Илаһи  арифларинг  кузи 
йаши  хурматина  уа  ашиқларнинг  шараб  ишқлари  хурматина 
бизнинг  құлубимиз  нұқтасин  асрар  мағрифатнинг  паркариндин 
ихраж илама, уа бизни тауфиқингга қарин айла, ахир нафасда биз 
фақиринг аруахин иман бирла алиб рахмат мүлкларин ирсал айла.   
Нақл үлүнуүрки:  Машайых кабаьирдин бир кимсанинг үмри 
ахир бүлди. Үл халда мүридлари бош үчина жамаъа бүлүб «кали-
маи таухид» талқин итдилар. Шайық: «Димасман, димасман, ди-
масман»– деди. Мүридлар гирйан бүлдилар, шайық үзига келиб, 
холдин  сауал  итдилар.  Хикаят  итарларки,  шайық  айтти:  Чунки 
манга харарат ғалиб бүлди, су истамакка мажалим йұқ иди, шайтан 
фурсат бүлүб бир қадах су киткрди уа истарМұсан деди. Истарман 
дедим.  Айтдики  «халиқ  алам  йуқдур»,  бу  суздин  иъраз  итдим. 
Сул жанибимдин килуб қадах курсатди «Иса алайһис салам Алла 
Тағаланинг  ұғлидур»  дисанг  су  бирайин  деди.  Яна  иъраз  итдим. 
Қаршума  келуб  айтди,  дики  «Хақ  Тағала  үчүншиниг  биридур», 
«димасман» дедим. «Үч дафаъа уа илла маъазалла калимаи шаһа-
датдин  иъраз  итдим»  диб  шаһадат  калимасин  китурарак  жанини 
Раббина таслим итди. Илаһи бизни ахир нафасимизда бү калимани 
такаллум итдирак рухимизни қабз айла. 
ТҰҚҰЗИНЧИ МҮНАЖАТ
Сахих Бұхари уа Мүслимда Əбу Һүрайра разиАллау анһудин 
маруидур «Анин наби (с.ғ.с.) қала: «Наузу биллаһи мин жаһдил–
балаи  уа  даркиш–шақаьи  уа  суьил–қазаи  уа  шаманатил–аъдаи» 

196
йаъни  Əзіреті  Саййидул  мүрсалин  салауатуллаһи  алайһи  уа 
саллам бүйүрдики: «Алла таъалиға сиғинурман шиддат баладин 
уа шаққа йитмишдин уа суьи қазадин уа шаматат аъдадин». Имди 
маълум бүлдики дуалар балаларни дафаъа итар имиш уа шақани 
мұрад итгач рафаъа итар имиш уа қазани тақи муаллақ ау либажқ 
табдил  итар  имиш.  Бас,  Хақ  таъаладин  ризасин  мүьмин  қатаъа 
итмайуб тазарруъ уа зоридин хали улмамиқ киракдур. 
Мүнажат: Ай маужуд би алат уа ай маужуд би ъиллат, ай зулмат 
қауалибнинг мүнаууари уа һайьат ажсаднинг мүсаууири, гүлистан 
бүлбүллари Санинг хамд уа санонгнинг нағмаларин айтар уа бүстан 
гүллари Санинг лүтфинг уа ниъаминг баян айлар. Илаһи камил əл–
ыйар улан құлуб хұрматина уа Фирдаус уа биһиштда улан хур уа 
қасир би құсур хұрматина асоси махкам иман уа ийқан хұрматина 
уа руш дилларки ануари фалаклардин аруж итмиш бүлур уа шул 
мажаррададки  талус  дүня  доминларина  бүлмамишдур,  анларнің 
хұрматіна мані асир шаһуат уа нафс уа һауада шайтана уал–айш 
дүнйага мафтун уа мағбун бүлудүн халас ила. 
Нақл бүлүнурки: Хасан Басри Рахматулла бір жаназа ақибінда 
күрстанға  барді.  Маййіти  дафн  иткандін  сүңра,  мүрақабада  бір 
кушада үтурди. Фараздақ нам шаирки фисқ уа фүжур ила маъруф 
уа  машһур  иди,  йирақдін  назр  идуб  чуқ  ағылди.  Хасан  Басри 
Рахматулла сабаб бакасін сауал итди. Фараздақ айтди: «Əй, Имам 
үзімниң паришан халима йіғларманки халқ маңа назар итарлар: 
«Нə йарамаз фиъллу кішидур» дирлар. Уа саңа назар идуб: «Нə 
айу кимсадур» дирлар. Агар Хақ Тағаланың маъамиласи халқнің 
маъамиласи  каби  бүлурса  хал  макаддардір»–  деді.  Имам  айтді: 
«Əй, Фараздақ, һич бір амалің бармидур, анга иътимад идасан»? 
Фараздақ: «Үч  нисна  бар,  анлар  ила  үмид  идам.  Біри,  йитмиш 
йіл  Исламда  сақал  ағарттім.  Иккінчи,  Алла  Тағала  хазратларін 
бір  білунман.  Үчінчи,  күнəһкарлиғыма  мүътарифман»–  диди. 
Чун  Фараздақ  ахиратға  интиқал  итді.  Хасан  Басри  Рахматулла 
уақиасінда  күрдики  Фараздақ  сүдр  жаннатда  саллануб  гүзарай. 
(Хасан Басри): «Фараздақ, Хақ Тағала санга нə айлади»– диганда, 
айтди: «Йə,  Имам,  манім  йитмиш  йиллиқ  таухидима  мани 
бағышлайуб йарлиқаді». Илаһи, Əзіреті Адам (а.с.)дін аууал бір 
хизмат садір бұлмасдін, хилафат садрина кичурдің уа біздін бір 
нарса  сабіқ  итмадиң,  таж  карамат  кидірдиң.  Лүтфиңни  қатаъа 
айлама уа біз дүшкунлари қалдируб дасткир бул. Илаһи, құларіңнің 
дүняда  турт  синаъатлари  бар,  иккіси  йарамаз  уа  иккіси  айуадур. 

197
Йарамаз уланларнің біри, ахиратда йарамаз, біри маъсият уа біри 
күфірдір. Күфір маъсиятдін йарамаз идики – мүқаррардір. Уа айуа 
уланларнің біри ахиратда тақи айуадірки – таъат уа имандір. 
Иман таъатдін айуа идики – мүхаққақдір. Илаһи, ул іккісінің 
йарамазики  күфірдір – тəрк  итдик.  Уа  ул  іккі  айуанің  аъласики 
имандір – ани  үшладік.  Иманіміз  хұрматінə  маъсиятімізни  афу 
идуб, таъат нақисамізні қабул айла. 
ҮНІНЧІ МҮНАЖАТ
Сахих  Бұхарида  уа  Мүслимда  Əнəс  бин  Малик  разиАллаү 
анһүдін  маруидір: «Қала  кана  Расулуллаһи  саллалаһи  алайһи 
уасаллам  йақул: «Аллаүмма  инни  аузубика  минал–ъажзи  уал–
касали  уал–жүбни  уал–һарами  уал–бұхли  уа  аузубика  мин  
азабил–қабри  уа  аузубика  мин  фитнатил–махйа  уал–мəмат» 
уа  фи  риуаяти  «уа  залаъид–дин  уа  ғалабатир–рижал»  яғни: 
Саййидүл–аууалин  уал–ахирин  уа  Хабибү  Раббил–аламин 
алайһис салатү уасаллам даиман айдарлар иди: «Я, Алла, Санга 
сіғінурман ажиз уа касалдін уа құрқақликдін уа пирлик заъфиндін 
уа Санга сіғінурман азаб қабірдін уа хаят уа мамат фитнасіндін. 
Уа бір риуаятінда: «Бурж сақлатіндін уа халқ ғалабасіндін Санга 
сіғінурман». Хақ Тағала бу үмурдін жүмламізни хифз айла.
Мүнажат: Илаһи, əй қадір уа қадир уа əй самиъ уа басир уа əй 
сұлтан биназир уа патша биуазир қаһр уа жабарутің нича «Инна 
раббүкүмүл–əъла»дин  фарағнани  даряи  азабға  ғарқ  итмішдір. 
Уа  сатут  уа  қаһриң  нича  қарунни  қаһр  замина  индирмішдір. 
Агар  жалалиң  бирла  тəжəлли  идар  исаң  һазар  тағат  уа  ғибадат 
харами барбод бүлур. Уа агар, насим лүтфің мəһəб ихсандін иса 
(ессе) нича йуз миң карра жүз миң асилариң исяни мəху уа һəба 
бүлур. Илаһи, əһіл уаждки хамаи уүжүдларин ишқ уа шауқла чак 
итмишлардур,  анларнің  хұрматіна  уа  шул  абидларки  йузларин 
хак  мазаллатға  уазаъа  идуб  нияз  жанкдаз  итарлар,  анларнің 
иззатіна зүлүмат шаһуатта қалан дардманлара һидаятің нури ила 
раһнама ул. Уа намүрадлиқ уадисінда жанлари ағызлариға кілган 
ташналарни об инаят бірлан қандыр. Йə, Рабб, агар азаб идасан 
хүкм Санің, уа агар күнаһларимиз сатр уа афу идарсан ихсан уа 
карамің Санің. Мұтиъ уа аси уа дани уа қасини рахматиң бирла 
тауила. 

198
ҮН БІРІНЧІ МҮНАЖАТ
Сахих  Бұхарида  уа  Мүслимда  Абдұллаһ  бин  Ұмар  уа  Ибн 
Əл–ъасдин маруидірки: «Ан Əби Бəкр разиАллаү Тағала анһүм, 
əннаһү қала лиРасулуллаһи саллАллаү алайһи уасаллам аллимни 
дұъаи үдъу биһи фи салати қала: «Құл, Аллаүмма инни заламтү 
нафси зүлман касиран уа ла йағфирүз–зүнуба илла анта, фағфирли 
мағфиратан мин индик уархамни, иннака антал–ғафурүр–рахим» 
яғни: Хазрат Əбү Бəкр сыддық разиАллаү анһү Хазрат фахр алам 
уа  саййид  бани  Адам  Мұхаммед  Мұстафа  саллАллаү  алайһи 
уасаллама  айтдиларки: «Йə,  Расулалла,  маңа  бір  дұға  тағлим 
əйла, намазда аниң бирла дұға итайін». Расулуллаһи саллАллаү 
алайһи  уасаллам  бұдұғані  таълим  итди,  яғни: «Йə,  Алла,  тах-
қиқан  ман  нафсима  зүлм  касир  итдим,  касир  саьи  масласа 
иладір.  Баьи  мүуаххида  ила  кабиран.  Тақи  риуаят  улүнмішдір, 
бу дұғані уқубан касиран кабиран димак уладур. Зүнубни Сандін 
үзга кимса йарлықамас, Үз ихсаніңдін мані йарлықа. Уа рахмат 
ила  Сан  мүбалаға  ила  йарлиғаучи  уа  рахмат  идучисан.  Улама 
рахимаһүмүлла айтдилар: «Бу дұғані агарча намазда уқумақ үчін 
таълим  бирурдилар.  Лакін  хар  холда  уа  һар  маканда  бу  дұғані 
уқумақ мүнасибдур. 
Мүнажат: «Əй, Халиқ зүлүмат уа нур уа əй, уа əй, Разиқ мар уа 
мур, əй Мүсаууир ашбах уа əй, мүнаууар аруах , əй манбаъ рахмат 
уа əй, сахибү мағфират Сан бір патшасанки лүтфуң бір қатрани 
дар  самин  айлар.  Уа  құдратің  бір  рашхані  сурат  инсан  қилур 
«ФатабаракАллаү ахсанүл–халиқин». Ұқул уа хаул идрак зат уа 
сипатиңда хайран уа қауи дарок ажайіб санаъаниңда саркарданлар 
малаикаи  мүқаррабин  «Ма  абаднака  хаққа  ъибадатик»  димдин 
узга  калам  бирла  дам  урмаслар.  Оммаи  улама  уа  хауос  ұрфан 
«Ма  арафнака  хаққа  мағрифатак»  димак  ила  ажизларин  изһар 
итарлар. «Илаһи,  сақиьү  бақи  мүхаббат  құлиндин  шараб  ишқи 
нуш  идин  мастан  хұрматіна  уа  мақам  ұзірда  мансур  уор  наъра 
уран мүштақлар иззатіна. 
Нақл  улунурки,  шайық  Жанид  қаддаса  сирраһү  айтур: «Агар 
руз  қиямат  манга  айтурларки  мүшаһадаи  жамолүллаға  кузуң  ач, 
ман кузум ачмасман, дүстдін үзга бирлаки уосита улур. Аниң ила 
дүняда дүстімни курдум биуосита курдум, бу күн тақи биуоситаьи 
жісм  дидарын  мүшаһада  итарман.  Бу  азизлар  хұрматіна  бізга 
таубаьи тауфиқиң насиб айла. Уа офат балайадін бізни халас айла. 

199
Бъзи  хикмиятда  мазкурдурки  «Ла  илаһа  иллалла  мұхаммадүр 
расулулла»  йетті  калимані  мүтазамминдур,  бірнича  хикмати 
бардур. Біри, улдурки инсанниң йетті хотари бардур. Біріси маут 
хатарідурки,  күфір  бирлами  улур  йахуд  иман  бирлами  улур. 
Иккінчи,  қабір  хатарідурки  зүлімани  ми,  йахуд  нурани  мидур. 
Үчүнчі,  сауал  малакайндурки  жауаб  бо  сауоб  бирар  ми,  йахуд 
йаңілур ми. Түртүнчи, хатар хашардурки, йузи оқ ми булур, йахуд 
сиях ми булур. Бешінчи, хатар хісабдурки, асанлық била мүяссар 
булур ми, йахуд булмас му. Алтінчи, хатар мизандурки, хасанати 
им  зияда  булур,  йахуд  саййиати.  Йеттінчи,  хатар  тарихатдурки, 
жаһаннама  му  суқ  улунур,  йахуд  жаннатга  му.  Бас  бу  калима 
хұрматіна    Хақ  Тағала  құлни  бул  йетті  хатардін  халос  айла.  Йə, 
Раббана,  бу  калимані  бізга  насиб  итдиң,  ахир  нафасда  башарат 
иман  била  малаика  килуб  «Алла  тахафу  уа  ла  тахзану»  дийа 
килурлар, уа қабірда фарух уа райхан уа жаннат наъим уа Мүнкар 
уа  Нəкир  алайһимас  салам  килганда  «Йасбитүллаһил–лазина 
аману бил–қаулис–сабит» хүжжатин масир айла уа баъасада «Ла 
хауфү алайһимүл–йаума» нидасин құлағымізка иркур. Уа хисаби 
сүһүлатла айла уа хасанатіміз кафасін ағир қил, Сиратни йилдирам 
каби кичуруб жаннатда «Уа лакүм фиһа ма таштаһи анфүсакүм» 
лүтфін  майсир  айла.  Уа  хур  уа  ризуан  уа  ғилман  насиб  айла 
уа  малаикадін  «Саламүн  алайкүм  тибтүм  фадхұлуһа  халидин» 
хитабин насиб итуб лиқангни арзани айла.
УН ИККІНЧІ МҮНАЖАТ
Сахих  Бұхарида  уа  сахих  Мүслимда  Əбу  Мұса  Əл–Əшъари 
разиАллаү анһүдін маруидур: Анин–наби саллалаһү Тағала алайһи 
уасаллам  «Əннаһү  кана  йадъу  биһазад–дүъа  «Аллаүммағфирли 
хатиати уа жаһли уа исрафи фи үмри уа ма анта анта аъламү биһи 
минни,  Аллаүммағфирли  жадди  уа  һазли  уа  хатаи  уа  амади  уа 
күллү залика ъинди. Аллаүммағфирли ма қаддамтү уа ма аххартү 
уа ма асрартү уа ма аълантү уа ма анта аъламү биһи минни, антал 
мүқаддим  уа  антал–мүаххир  уа  анта  ала  күлли  шайин  қадир» 
яғни,  Хазрат  сүрур  анбия  уа  құдуаи  асфия  Мұхаммад  мүстафа 
алайһи  афзалүс  салауат  уа  аълаһа  бу  дұға  бирла  дұға  итарди. 
Үмматина  таълим  үчүн  дұғаи  азимдір,  мадауамат  мүнасибдур 
уа маъна шариф будур: «Йə, Алла, манім хатамни уа жаһлімни 

200
уа  үмрімда  улан  исрафімни  йарлиға  уа  Сан  мандін  аъламү  сан, 
тақсиратімни  йарлиға.  Уа  йə  Алла,  кірчіклик  ила  уа  латифа 
ила улан құсурімни тақи уа хата ила уа қасд ила уланлари тақи 
йарлиқа,  жамиъси  мандіндір.  Йə,  Алла,  тұқаддим  иттим  ми  уа 
тааххир  иттим  ми  уа  махфи  уа  ашкара  итдим  ми  йарлиғарсан, 
мандін  хуб  билурсан.  Уа  тұқаддим  иткучи  уа  тааххир  иткучи 
Синсін,  уа  һар  шайьға  қадирсан.  Сабах  уа  ақшам  бəлки  аксар 
ауқатта бу дұғаға мүлазамат итмак кирак.
Мүнажат: «Əй, алимүс–сир уал–хұфият уа əй, басир би алат 
уа самиъү мүнажат, əй мүхтажларнің ниязин истимаъ идан маулай. 
Уа кəтм адамдин бу даклу асбабни уүжуда китурган тауоно. Уа 
əй,  нича  золли  йула  китурган  бинияз  санің  қапунк  бикана  уа 
ашнаға мафтухдур уа залимлардін мазлумларнің хаққыни халас 
иткан Паруардигарсан. Санің илмиң кашіф асрардур уа карамің 
марһам жарахат фүжжардур. Илаһи, тариқ сауабда мүһтади улан 
əһіл  истиқамат  хұрматіна  уа  атбаи  фақр  уа  бəлада  ана  чикуб 
ғина  шакан  күстаран  əһл  мүжаһида  иззатіна  синаларімізни  нур 
мағрифатиң бирла шарх айла уа күңлумізни карамат бирла фатх 
айла. Илаһи, агар біздін хисаб истиясан халиміз маълумдур, бізни 
мүърраз хисабка китурмайуб лүтфиң бирла мүамала айла. Илаһи, 
каримларнің  шаьни  улдурки  фақир  уа  мүфлис  уа  мұхтажларға 
мажлісларінда  нəзір  инаят  айларлар.  Сан  Хұдо  акрамүл–
акраминсан, біз фақир уа мұхтажларни махрум айлама. 
Нақл  улунурки,  бір  күн  бір  фақир  иски  жома  бірла  бір 
патшанің  мажлісіна  дахил  булді.  Патша  ул  даруишдін  əлəм 
чикти,  мүсахиблардін  біріси  айтди: «Əй,  даруиш,  сан  бу  даклу 
билмасМұсанки  патшалар  хұзуриға  мүндағ  жома  бірла  килмақ 
айібдур».  Даруиш  ариф  айтди,  жауаб  бирдики: «Иски  либас 
бірла патша хұзуриға килмак айб имасдур, амма иски либас бірла 
патша мажлісіндін яиқмақ айібдур»– диди. Патшаға бу суз хуш 
килуб  чуқ  ихсан  итди.  Біз  фұқарани  тақи  йə,  Рабб,  хұзуріңдін 
ұрян  йібарма,  йаум  қияматда  анбия  уа  аулия  хүлаллар  киядики 
уақытда Хабибиң хұрматина тақи махрум айлама. 

201

1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал