Баянауыл аудандық газеті



жүктеу 0.59 Mb.

бет5/6
Дата14.01.2017
өлшемі0.59 Mb.
1   2   3   4   5   6

ЖАНДОС:

ЖАНДОС:

-  Бүгінгідей  Майра  Ілиясованың  жобасымен 

-  Бүгінгідей  Майра  Ілиясованың  жобасымен 

жазылған  «Сағындырған  əндер»  кеші  өзіміздің 

жазылған  «Сағындырған  əндер»  кеші  өзіміздің 

Баянауылға да  керек болып жүрген. Рухани азықты 

Баянауылға да  керек болып жүрген. Рухани азықты 

қанша  алсаң  да,  оның  тояттығы  жоқ  қой.  Бұл  ой 

қанша  алсаң  да,  оның  тояттығы  жоқ  қой.  Бұл  ой 

көптен ойымызда бар болатын. Сол бүгін іс жүзінде 

көптен ойымызда бар болатын. Сол бүгін іс жүзінде 

асып  жатыр.  Болашақта  бұдан  да  басқа дүниелерді 

асып  жатыр.  Болашақта  бұдан  да  басқа  дүниелерді 

шығарамыз деген ойымыз бар.

шығарамыз деген ойымыз бар.

Жалпы  осындай  концертті  болашақта  ақылы 

Жалпы  осындай  концертті  болашақта  ақылы 

қойып,  қайырымдылық  шараларын  да  жасаймыз  ба, 

қойып,  қайырымдылық  шараларын  да  жасаймыз  ба, 

деген ниеттеміз.

деген ниеттеміз.

 

    ҚАНАТ:



- Болашаққа деген ұмтылысымыз 

бар. Арманымыз көп. Жоспарымыз 

да  жетерлік.  Əркімнің  белестерге 

шыққысы келеді. Өмірден өзіміздің 

бір орнымызды тауып, халқымызға 

қызмет 

еткіміз 

келеді. 

Бос 

уақытымызды  Мəдениет  үйінде 

өткіземіз.  Соның  нəтижесінде 

халыққа 

бүгін 

əдемі 

тарту 

жасап,  демалтқымыз  келді    Ісіміз 

нəтижелі  болды  деп  ойлаймын. 

Бүгін  көрермен  көп  жиналды. 

Болашақтағы 

концерттерде 

одан  да  көп  халық  жиналса  деген 

ниеттеміз.

Өнерлі 

отбасылық 

жұппыз. 

Мақсат - өнерде    өзіміздің 

орнымызды тапқымыз келеді. 

 

ЖЕҢІСБЕК:

Бұл  қойылым  Мəдениет 

үйінің  жоспарына  енген 

болатын. 

Ата-əжелеріміз 

тыңдайтын, əке-шешелеріміз 

айтқан 


əдемі 

əндермен 

халықты сусындату жоспары 

бүгін  іске  асып,  халық  риза 

болып  кеткеніне  бəріміз 

қуаныштымыз.  Ендігі  ойы-

мыз «Шəмші əндерінен» бір 

кеш өткізу. Жігіттердің басын 

қосып,  шекаралас  Омбы 

қаласындағы 

«Мөлдір» 

орталығының 

директоры 

Алтынай 


Жүнісованың 

арнайы  шақыруымен 24 

наурыз  күні  өтетін  шоу 

концертке  бармақпыз.  Онда 

көбіне  əнші  жігіттеріміз 

жəне  мен  өзімнің  өнерімді 

көрсетпекпін. 

Орталықта 

қазақ  ұлтының  өнерпаздары  

қызмет  істейді.  Бұйырса, 

тағы да жоспарларымыз бар.

МЕРЕКЕ:

-  Өнерде  отбасылық  жұптың  бірге 

жүруінде қызығы мен қиындығы да бар. 

Бірге  гастрөлдік  сапарға  шыққанда, 

үйге  алаңдауын  болмаса,  көбіне  жеңіл. 

Өнер  адамдары  бір-бірлерін  жақсы 

түсінеді.  Сол  жағынан  ұтымды,  бір-

бірімізді 

түсінушілікпен 

қараймыз. 

Болашақтағы  мақсатымыздың  бірі 

жұппен  халықтың  алдына  шығып,  əлі 

талай  жаңалықтармен  сусындатпақ 

деген ойдамыз.

Қатысқан өнерпаздар:

Қатысқан өнерпаздар:

Ж.Адамов, А.Жылқыбаева, Г.Ахметова, 

Ж.Адамов, А.Жылқыбаева, Г.Ахметова, 

«Айбын 


тобы», 

Г.Жұмалиханова, 

«Айбын 

тобы», 


Г.Жұмалиханова, 

Б.Бектеміров,  А.Жылқыбаева,  Мереке 

Б.Бектеміров,  А.Жылқыбаева,  Мереке 

мен Адина Олжатаевтар мен Мəди жəне 

мен Адина Олжатаевтар мен Мəди жəне 

Айдана Есмақаевтар.

Айдана Есмақаевтар.

Сұхбаттасқан: Л.ТЕМІРТАСҚЫЗЫ


10

 27 ақпан 2015 жыл №9 (10660)                                                                                                                   Баянтау

ОЙ ТАЛҚЫ

Наурыз  мере-

кесі  бүгіндерде 

тойланып  жүр-

геніне  көңіліңіз 

тола  ма?  Қандай 

нақышта  қарсы 

алудамыз. 

Өз 

деңгейінде  деп 



айту 

қиын. 


Өйткені  мейрамды  тойлаймыз,  бірақ 

оны қарсы аламыз ба? Ал Жаңа жылды 

31-желтоқсанда  түнгі  сағат 12.00-де 

ресми түрде жұртшылық болып қарсы 

алып жатамыз. Жаңа жылдың алдында 

да, онан кейін де мереке бір қарағаннан 

көрініс беріп тұрады. Қоғамдық орын-

дарда,  көшеде  шырша  орнатылып, 

мекеме,  ұйымдардың  ғимараттары 

мереке  құрметіне  жарықтандырылып, 

əшекейленеді. 

Наурыз 


мейрамын 

қарсы алдық. «Наурыз құтты болсын!» 

деген  сөйлемді  қай  жерден  оқыдық? 

Жазу  іліну  керек  деп  жатсадағы 

құлақ аспадық. Наурызға да өте үлкен 

жарнама керек. Көшелерде, мекемелер 

алдында,  одан  бөлек  əрбір  ғимарат, 

орыстың жаңа жылы секілді Наурызды 

көркемдеуден, əрлеп-əспеттеуден неге 

жарыспайды? Неге Наурызға келгенде 

томпия,  томсырая  қалатынымыз  миға 

да  сыймайтын  жайттар.  Барлығы 

бірдей  безендірілмейді  деп  тұрғаным 

жоқ.  Ең  болмаса,  сарғайып,  өңі  кетіп 

бара 

жатқан 


қылқанжапырақтың 

қалдығының орнына болса да жаңадан 

құттықтау-жазулар  ілуге  болады  ғой.  

Неге?  Өйткені,  біз  мерекені  сана-

мызбен  қарсы  алып  тұрған  жоқпыз. 

Бізде əлі де біреу үшін тойлайтындай, 

«зорлық-зомбылық», «Не керегі бар?», 

«Қайтеміз?»  деген  пікір  ойымызды 

жайлап  алған.  Жиырма  үш  жылға 

тарта  Наурызды  тойлап  келе  жатсақ 

тағы,  əлі  де  жетіспейтін  дүниелердің 

бары  анық  екенін  бəріміз  білеміз, 

біле  тұра  қолсілтей  салатынымыз 

дұрыс  па  екен?  Тəуелсіздікпен  бірге 

запыран 

замандарда 

жоғалтқан 

ұлттық  болмыс-бітімімізді  бүтіндеп, 

құндылықтарымызды  қайта  жандан-

дырып жатырмыз. Десек те, барымыз-

ды  бағамдап,  байлығымызды  түген-

деуге  əлі  де  салғырт  қараудамыз. 

Мəселен,  бірсыпыра  салт-дəстүр-

леріміздің  тамыры  солғалы  қашан?! 

Ал,  салт-дəстүр  дегеніміз,  ол  қай 

ұлттың  болмасын  бет-бейнесі,  жаны, 

ұяты, ұлы қазынасы. 

«Наурыз»  мейрамы  ежелден  ата-

бабамыздың асыға күтетін, асыр салып 

тойлайтын думаны болды ғой. Шүкір, 

бүгінде  бұл  мейрамның  мəртебесі 

жыл санап артып келе жатқан сияқты. 

Алайда,  əлі  де  «əттеген-ай»  дейтін 

тұстары  баршылық.  Ол  «Наурыз» 

мейрамына  деген  дайындығымыз  бен 

тойлауымыздан тайға таңба басқандай 

байқалады.  Бұл  түркі  елдерінің  күн 

санауы бойынша - жаңа жыл. Ал, өзіңіз 

салыстырыңыз, «Наурыз»  мейрамын 

біз  қалай  тойлаймыз, 31 желтоқсан 

күні  Жаңа  жылды  қалай  тойлаймыз? 

Айырмашылық жер мен көктей. 

 Бір танысымның баласы үлкен болса 

да, күні бүгінге дейін Аяз Атаны күтіп, 

сыйлық  тосады.  Олар  да  баланың 

сенімін  ақтау  үшін,  сыйлықтарын 

жастықтың, 

шыршаның 

астына 

қойып  əлектеніп  жүреді.  Міне,  Жаңа 



жыл  біздің  санамызға  осындай  күйде 

қалыптасқан.  Ал,  неге  біз  Шығыс 

халықтарының  мейрамы,  Жыл  басы 

көктем мерекесі деп, Ұлыстың ұлы күні 

– Наурызға ерекше мəн бермейміз?. 31 

желтоқсан  күні  Аяз  ата  келеді  десек, 

21  наурыз  күні  Қызыр  ата  келеді  де-

ген сенімді қалыптастырайық. Қызыр 

ата  адамдарға  бақ-дəулет,  жақсылық 

тілеп  үй-үйлерді  араласа,  таза  үйге 

кірсе, ол шаңырақ пəле-жаладан, ауру-

сырқаттан аман болады деп, сыйлығын, 

батасын  беріп,  үйлерді  аралап  жүрсе, 

шынымен де балалардың да сенімдері 

артып,  ұлттық  дəстүр-мерекемізге 

деген  ынтығымыз  да  арта  түсер  еді. 

Сол  күні  ыдыстарды  аққа  толтырса, 

құт-береке даритынын ұрпақ санасына 

құя  беруіміз  керек.  Салт-дəстүріміз 

бен əдет-ғұрпымызға құрметпен қарау, 

мақтан тұту деген осыдан басталады.

Наурызды  көп  жерлерде  биліктің 

басшылығымен,  таңғы  сағат 9-дан 

бастап, əрі кетсе 4-ке дейін концерттік 

бағдарламамен  тəмамдалып  жатады. 

Сағат  түскі  екілер  шамасында  киіз 

үйдің  шаңырақтары  түсіп  жатқанын 

көргенде ішің удай ашиды. Наурыздың 

сəті - бір-ақ  қадам  ба  деген  ойда 

қаласың?


Жалпы 

жұртшылық 

Наурызды 

бір  көрнекі  жерге  жиналып,  таңның 

алғашқы  шапағымен  шынайы  əрі 

ресми түрде Наурыз мейрамын қарсы 

алу  дəстүрін  бастаса  ғой.  Мейрамға 

қатысты көптеген салт-дəстүрлер осы 

жерде жүзеге асырылса, мəселен,  ұмыт 

қалып  бара  жатқан  «Шырақ  жағу», 

«ұйқы  ашар», «селт  еткізер», «күнге 

сəлем  беру», «ағаштарға  ақ  бүрку», 

«ағаш  егу» «гүл  сыйлау»  сияқты 

дəстүрлер бізде көрсетілмейді. Наурыз 

мейрамын  қарсы 

алғаннан  кейін 

барып, 

мереке 


тойлануы  керек. 

Негізі 


дəстүрі  

солай. 


Шығыс 

халықтарының  

Наурызды  қалай 

тойлайтындығы 

ж а й ы н д а ғ ы 

көне 


 

Əбу 


Райхан  Бируни, 

Ибн 


Балхи, 

Омар 


Хайям 

еңбектеріндегі 

д е р е к т е р і н д е 

а й т ы л ғ а н д а й , 

иран 

тілдес 


халықтар 

Нау-


рызды 

бірнеше 


күн 

тойлаған. 

Олар  бұл  күндері 

əр жерге үлкен от 

жағып,  отқа  май 

құйып, жаңа өнген 

жеті  дəнге  қарап, 

келешек 


егін 

жайлы  болжаған. 

Жеті  ақ  кесемен 

дəстүрлі  ұлттық 

көже – «сумалақ» 

ұсынған,  ағаш  соқамен  бір  борозды 

жыртып, ат шаптырып, жамбы атысып 

жарысады;  көнетоз  киімдерін  тастап, 

үйдегі  ескі  шыныаяқты  сындырады; 

бір-біріне  гүл  ұсынып,  үйлерінің 

қабырғасына  дөңгелек  ою – «күн 

символын»  да  салған.Үйдің  тіреу 

ағашына  гүл  іледі.  Бұл  ырымдардың 

өзінде үлкен философиялық ой жатыр 

емес пе?

«Наурыз  көже».  Қарап  отырсаң, 

керемет  ас.  Біздің  ұлттық  тағам-

дарымыздың  қай-қайсын  алсақ  тағы 

табиғи  құндылығы  жағынан  болсын, 

маңыздық жағы болса да, емдік жағы 

өз алдына үлкен құрметке ие, қадірлі, 

тойымды,  сапалы  тағамдар.  Міне, 

осы «Наурыз көжені» неге біз Наурыз 

мерекесінде  ғана  ішуіміз  керек.  Ет 

жемейтін қазақ жоқ. Əр отбасында  жоқ 

дегенде жұмасына бір тойып ет жемеген 

қазақ, қазақ емес. Ет асылған күні мол 

сорпа  да  дайындалады.  Құрт  сорпа, 

атала  жасап  жатамыз,  дайын  сорпаға 

неге  «Наурыз  көже»  дайындамасқа. 

Көктем  келісімен  ұзынсарының  да 

есікті қағатыны белгілі.  Қыстан қалған 

сүрді асып, көрші-қолаңға, туыс,  дос-

жарандарға  «Наурыз  көже»  жасап, 

«ағымыз арылмасын», «көкке аузымыз 

тезірек  ілінсін», «пейіліміз  кеңейсін» 

деген  ниетпен  қымызмұрындыққа 

шақырған  сияқты,  дəмге  шақырысып 

жатсақ, бұл дəстүр əлі қалыптаспаған 

керемет  емес  пе? «Қымызмұрындық» 

демекші жазда ауылға асығып, қымыз 

ішеміз  деп  баратын  кездің  өзі  көрген 

түстей  болып  барады.  Жалпы,  қазақ 

ақты  сатты  ма?  Ақ  сату  деген,  ар 

сатумен  пара-пар.  Қазіргі  кезде  «ақ 

сату» бизнестің көзіне айналып отыр. 

Досыңның үйі түгілі, туысыңның үйіне 

барып қымыз ішу деген қалып барады. 

Түсінем, еңбек керек ақша табу керек. 

Десек те, 10-15 бие сауып отырып, сол 

қымызды  біреу  беру  былай  тұрсын, 

өзінің  балаларының  аузынан  жырып, 

бір кесе қымыз бере алмайтын үйлерді 

көргенде  ойлайсың,  біздің  қазақтың 

қонақжайлылығы, 

кеңпейілділігі 

қайда  кеткен.  Ертеде  ақжаулықты 

əжелері  мен  ақсақал  қариялары 

«қымызмұрындық», «көтен»  секілді 

дəстүрді жаңғыртып, сүрлерін қымызға 

салып, сарыбауырсақтарын отқа қарып, 

ойнап  жүрген  балаларды  үйге  жиып 

алып,  қымыз  беріп: «бір  кесе  ішпе, 

өспей қаласың, тағы бір кесе іш, сонда 

азамат  боласың»,-деп  қант-кəмпитің 

қалтаға  толтырып,  баталарын  беріп 

жататын  қарияларымыз  да  арамыздан 

сиреп  кетті.  Осының  бəрі  түс  секілді. 

Дəстүрімізді 

жаңғыртамыз 

деп 

жүргенде,  қолымыздағыдан 



айрылып бара жатқан жоқпыз ба?  

Қымыз  дегенің  астың  төресі.  Оның 

құрамында  қаншама  дəрумен  бар 

екені  айтпай-ақ  та  білеміз.  Жарайды, 

қымыз  шыққанда  алғашқы  қымызды 

тойып ішейік, мамыр айының қымызы 

əсіресе,  денсаулыққа  пайдалы  деп, 

сатып  алып  жатамыз.  Құдайым-ау, 

сол  қып-қызыл  ақшаға  сатып  алған 

қымыздың  өзі  таза  емес  қой.  Бұл 

деген  халықты  қанаумен  бірдей. 

Ал.  Наурыз  мерекесі  күні  сатылған 

«Наурызкөжені»  көргендеріңіз  де  бар 

шығар. Не деген сұмдық? Өзі шамалы 

уақыт  қана  тойланатын  мерекемізде 

көжені  тойып  ішпегеннен  кейін, 

басқасын не дерсің?

Өзі  бір-ақ  күн  тойланатын  ресми 

мерекемізді  тым  болмаса,  үш  күнге 

бөліп  тастасақ.  Бір  күнін  аспаздыққа 

неге  бермеске.  Өзбек  екеш  өзбектің 

өзі    де  палауының  жүз    түрін  пісіріп 

жарысып жатады емес пе?!  Халық осы 

күні  жанындағылармен  жабыла  бір 

тойынса,  бүкіл  ағайын-жұртыменен 

етті  көсіп-көсіп, «Наурызкөжелердің» 

түр-түрін  пісірсе,  тартыстың  көкесін 

осында  ұйымдастырып,  ең  мықты 

аспазшыны 

неге 


анықтамасқа?! 

Наурыз  көжені,  қазақтың  қазы-қарта, 

жал-жаясын ортаға қойып, тайқазанға 

пісіріп,  ағайын  арқа-жарқа  болып, 

келіншектер  үлгере  алмай    əбігерге 

түсіп  жатса –  осыдан  артық  береке 

бар ма?

Бар 


сəн-салтанатымен, 

ұлттық 


нақышымен  көркемделіп,  есімізге 

қазақ,  екендігімізді,  оның  ішінде 

текті,  терең  тамырлы  мəдениетіміз 

бен  этнографиялық  құндылығымыз 

топтасқан  жалғыз    мейрамымыз - 

Наурызда  асыр  салып,  неге  рухани 

жанданбасқа?!.

Шенеуніктер 

мен 

шен-шекпен-



ділердің ғана бас сұққанымен шектеліп, 

үстеріне өңдері кеткен камзолдары мен 

жалға  алған  шапандарын  иықтарына 

жамылып  алып,  есіктің  алдында 

тұрған  үй  иелеріне  сəлем  беріп,  тілек 

тілей  келгендерге  есіктерін  ашпай, 

«кім  керек?», «қай  жерденсің?»  деп 

көздерімен атып, қабақ бермегендердің 

де  куəсі  болдық.  Сайып  келгенде, 

бұл  мейрам,  адамдыққа  тəрбиелеп, 

кешірім  де  сұратып,  өз-өзіңе  есеп 

те  бергізетін  күн  емес  пе?  Ұлыстың 

Ұлы  күні  деген  тіркестің  өзі    барша 

қазақ  жамағатының  ұлы  күні  деген 

мағынада.  Ұлы  күніміз  өз  ішімізде 

итшілеп, жетімнің күйін кешіп жатқан 

жоқ па осы?

Бəсекеге қабілетті, алдымызға жанды 

шығармайтын,  бойымызда  атадан 

дарыған  көшбасшылық  қабілет  бар 

халықпыз.  Біздің  əрбір  ұлттық 

ойындарымыз үлкен мəн-мағынаны  

арқалауда.  Жыл  бойына  өткізу  өз 

алдына,  ұлттық  ойындарымыз 

неге 

Наурызда 



таса 

қалып 


жатады?  Ресми  тойланатын 3-4 

күннің бірі осы ойындарға  кетсе. 

Асық  ойындары,  қазақша  күрес, 

көкпар 


тартып,тоғызқұмалақ, 

аударыспақ,  тең  көтеру,  бағанаға 

өрмелеу,  жаяу  жарыс,  арқан 

тартыс,  қыз  қуып  жатса  қандай 

ғажап  болатын  еді,  шіркін!  Бірақ 

қазір  аталған  ойындардың 2-3-

еуі  ұйымдастырылады.  Менің 

ойымша, «Наурыз» 

ұлттық 

спартакиадасын 



өткізсе 

тіпті 


ғажап болар еді ғой.

Саусақтарынан 

бал 

тамған 


өнерлі    апайларымыз  қаншама. 

Көненің 


көзі 

деп, 


мереке 

қарсаңында 

этнографиялық 

құндылықтарымызды да кезеккке 

алып, шеберқол аға-апаларымдың 

өнерлерін  паш  ету  мақсатында 

ауылдарды бір аралап өтсе.Ұршық 

иіру,  жүн  түту,  оны  сабау,  кесте 

тоқу, ою ою, киіз басу т.б. өнердің 

түрлерінен бейне көрмелер жасап, 

сыйлықтармен 

марапаттаулар 

жасаса,  рухани  құндылыққа  деген 

құштарлығымыздың  арта  түспесіне 

кім  кепіл?  Тіпті  бұл  сайысты  жыл 

бойына  өткізуге  болады.  Алдын 

ала  хабарлап,  мереке  қарсаңында 

бір  жылғы  еңбектерінің  нəтижесін 

шығарып  отырса,  əдетке  айналып, 

жастардың да ынталары оянушы еді... 

Іске асыруға келгенде, қолымыз талмақ 

түгілі,  қимылдамайды  да.  Осыны 

алдын-ала жоспарлап жүзеге асырсақ, 

ата-бабамыздың  да,  келер  ұрпақтың 

да  бетіне  түзу  қарар  едік.  Барлығы 

ұмыт  болып  жатыр  деп  жарияға  жар 

саламыз. 

Сонымен,  мейрамның  мəртебесін 

қалай көтере аламыз? Не істеу керек? 

Мысалы, Наурыз мерекесі аясында бір 

ай бойы жер-жерде тазалық шараларын 

өткізіп  жатырмыз.  Ол  жеткілікті  ме?  

Мерекеге  дейін  «аластау»  дəстүрі, 

тазалық,  ағаш  отырғызу, «Атаңнан 

мал  қалғанша,  тал  қалсын!», «Бір 

тал  кессең,  он  тал  ек!»  дегендей 

көшет 

отырғызу, 



қайырымдылық 

шаралары  жаппай  үрдіске  айналуы 

қажет  сияқты.  Бұл  экологиялық 

тұрғыдан  да  керемет  игі  іс  болар  еді. 

«Наурыз-жаңару,  тазару  мезгілі  ғой. 

«Наурыз» тағамдарын ұлттық  брендке 

айналдырып,  тұрмыста  қолданысқа 

енгізу  жайын    ойласқан  жөн  сияқты 

ма, сіздер қалай ойлайсыздар? 

Наурыз  мейрамын  тойлау  көктем 

бойы жалғасса, жалпыхалықтық сипат 

алғаны емес пе?



Л. ТЕМІРТАСҚЫЗЫ.

КИІЗ ҮЙДІҢ ШАҢЫРАҒЫ

ЕРТЕ ТҮСПЕСІН


11

 Баянтау                                                                                                                     27 ақпан 2015 жыл №9 (10660) 

ХАБАРЛАНДЫРУ

ЕСКЕ АЛУ


ЕСКЕ АЛУШЫЛАР: ЖОЛДАСЫ, БАЛАЛАРЫ, НЕМЕРЕ-ЖИЕНДЕРІ

Біздің отбасымыз үшін тірліктегі орны бөлек, аса қымбатты əрі ардақты 

жан – Медаль Марақызының өмірден озғанына біраз жылдың жүзі болды. 

Тіршілігінде шаңырағымызды шалқытып, отбасымыздың береке бірлігін 

үйлестіріп  келген  асыл  жар,  аяулы  ана,  немере-жиендеріне  сүйікті  əже 

болған оның бақилық болуы бізді қатты күйзелтті. Амал қанша, Алланың 

ісіне қарсы болар дəрменіміз болмады.

Ол  өмірінің  ең  саналы  шағын  аса  мəртебелі  мамандық – ұстаздыққа 

арнап,  талай  шəкірттің  өмірлік  бағыт-бағдар  алуына  ықпал  етіп,  жаны 

жайсаң  адамдарды,  мейірімділікті,  жанашыр  болуды  жақсы  көрді. 

Төзімділік,  табандылық,  əділдік,  ізеттілік,  біліктілік  пен  қажыр-қайрат, 

сабырлық оның өмірдегі басты ұстанымы болды.

Жалған  дүние-ай,  егер  Медаль  арамызда  жүрсе  биылғы  наурыздың 1-жұлдызында 70 

жасқа толар еді. Амал нешік, тағдыр оған бұл қуанышты көруге жазбады.

Бүгінде Медальды сағына еске ала отырып, жатқан жері жайлы, топырағы торқалы, иманы 

саламат болып, өмірдегі көрмеген қызығын, жасамаған жасын Алла артында қалған бізге 

көруге нəсіп етсін деп тілейміз.

Жылдар өтті, біз өзіңді сағындық,

Тіршілігіңді елестетіп, сағым қып.

Жетпіс жасты тойлауыңа жазбады,

Амал нешік, Алла ісіне бағындық.

Арнасы едің, мөлдір анар бұлақтың,

Өзі едің, жылуы мол шуақтың.

Топырағың торқа болсын ылайым,

Иманды бол, төрінде бол жұмақтың.

Бақилыққа, марқұм деген атты алып,

Кеттің мəңгі оралмасқа аттанып.

Біз бүгін тебіреніп, толғанамыз.

Тірлігіңде жүрген шақты еске алып.

Ерек жан ең, текті əулеттен жаралған,

Бала-шаға бір өзіңнен нəр алған.

Орның бос, жоқсың бүгін арада,

Өзіңменен бірге кетті сан арман.

ХАБАРЛАМА 

Баянауыл ауданының ішкі істер бөлімін ІІМ оқу мекемелерінде оқуға тəлімгерлер-

ге таңдау жасап жатыр

Қазіргі уақытта ішкі істер министрлігінің жүйісінде 4 жоғарғы оқу орындары бар: 

ІІМ  Алматы  академиясы,  ІІМ  Қарағанды  академиясы,  ІІМ  Қостанай  академиясы 

жəне ІІМ Ақтөбе академиясы.

ІІМ  Алматы  академиясы – «Құқық  қорғау  қызметі»  мамандығы,  ал  келесі 

мамандыру  бойынша  жедел-іздестіру  жəне  ақпараттық  жүйелері  кадрларын 

даярлауды жүзеге асырады. 

ІІМ  Қарағанды  академиясы – «Құқық  қорғау  қызметі»  мамандығы,  ал  келесі 

мамандыру бойынша тергеу-криминалистикалық жəне жедел-криминалистикалық 

кадрларын даярлауды жүзеге асырады. 

ІІМ  Қостанай  академиясы – «Құқық  қорғау  қызметі»  мамандығы,  ал  келесі 

мамандыру  бойынша  əкімшілік – құқықтық  кадрларын  даярлауды  жүзеге 

асырады. 

ІІМ  Ақтөбе  заң  институты  – «Құқық  қорғау  қызметі»  мамандығы,  ал  келесі 

мамандыру  бойынша  ақпараттық  жүйелері,  радиотехника,  электроника  жəне 

телекоммуникация кадрларын даярлауды жүзеге асырады. 

ҚР  ІІМ  оқу  мекемелерінде  оқуға  тек  ҚР  азаматы,  орта,  орта-арнайы  немесе 

орта  мамандырылған  оқуы  бар,  ішкі  істер  органдар  қызметкерлеріне  қойылған 

талаптарына сай жəне денсаулығы бойынша əскери қызметке жəне оқуға жарамды 

тəлімгерлер таңдалып қабылданды.

 Сонымен бірге, оқу мекемелеріне осы жылдың 31 желтоқсанына дейін 17 жасқа 

толған жəне 25 жасқа дейінгі азаматтар қабылданады.

ҚР ІІМ оқу мекемелерінде оқуға түсетін тұлғалар бар болса, Баянауыл ауданының 

ішкі істер бөлімінің кадр жұмыс тобына толық ақпарат алуыңызды сұраймыз.




1   2   3   4   5   6


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал