Бағдарламасы «Алтыбақан» жайлы профессор М. Барманқұлов: «К конкурсным, игровым передачам можно отнести на Казахском телевидении «Что можем, что умеем»



жүктеу 69.86 Kb.

Дата04.03.2017
өлшемі69.86 Kb.
түріБағдарламасы

      

    152


      

    153


Л.Н. Гумилев атындағы ЕҰУ Хабаршысы 

№3 (82) 2011

тұрғындарының салт-дәстүр аясындағы өнерін дамытуға арналған бағдарлама. Қазақ теледидарындағы 

алғашқы  ойын-сауық  бағдарламасы  «Алтыбақан»  жайлы  профессор  М.  Барманқұлов:  «К  конкурсным, 

игровым передачам можно отнести ... на Казахском телевидении - «Что можем, что умеем», «Пай-

пай жиырма бес», «Алтыбақан», - дейді [6]. М. Барманқұлов «Алтыбақанды» конкурстық, ойын-сауық 

түріне жатқызса, ғалым Н. Шыңғысова, «Әйтсе де «Алтыбақанның» түрі конкурстық хабарға келмейді. 

Хабардың сипаты әзіл-сықақ, сазды әуендер мен ойын-сауыққа, көңіл көтеруге негізделген» деген пікірді 

алға тартады. Қос ғалымның пікірі де бір-бірінен алшақ кетпеген. Екеуі де ойын-сауықты ауызға алған.

Ал, менің пікірімше, «Алтыбақанда» ойын-сауық пен әзіл-қалжыңның да, сазды әуен мен конкурстық 

ойын түрлерініің барлық элементтері бір мезгілде тоқайласқан деп түйіндеуге негіз бар.

Ал,  «Алтыбақанның»  салт-дәстүр  жағына  келетін  болсақ,  оның  атына  заты сай ма деген сұрақтың 

алдында көлденең түрары анық. Мұндағы негізгі сауалдар күнделікті тұрмыс-салттағы, әсіресе, жаңадан 

отау құрғалы отырған жастардың ата-баба дәстүрін қалай түсінетіндігі жайында бастау алады.

Өмірдегі  көкейтесті  сауалдардың  келелі  топта  әңгіме  арқауына  айналуы  орынды-ақ.  Екі  жастың 

тұрмыс құрарының алдындағы үсақ-түйектерге дейін тақырып аясында әріс алуы өзгеше құбылыстың 

көрінісіндей әсер қалдырады. Алайда, олардың қойылған сұраққа тиянақты әрі жүйелі жауап бере алмаған 

жерлерінде көрермен не тыңдарман адамдардың көмектерін көрсетіп, толықтырып отырулары да ешқандай 

әбестік туғызбайды.

Осы жайлы профессор Н. Омашев: «Хабардың ұлттық табиғатын беру деген оңай шаруа емес. Бұл 

тұрғысында жалпы талпыныстар бар. Мысалы: «Алтыбақан», «Көкпар», «Ақ сүйек», «Қымызхана», «Та-

«Алтыбақан», «Көкпар», «Ақ сүйек», «Қымызхана», «Та-

маша», «Алтын сақа» сияқты хабарлардың пішімі ұлттық табиғатта жасалған» [7], - дейді.

Дегенмен, теледидар табиғатына сай ізденістің мол өрнектері хабардың кейбір сандарында жетіспей, 

олқы  түсіп  жатты.  Көрермен  қашанда  хабардың  тілі  жеңіл,  әңгіме  арқауы  ширақ,  әзіл-қалжыңы  мол 

болғандығын  қалайды  емес  пе?  Көрермен  хаттары  турасында  «Алтыбақан»  хабарында  былай  дейді:  - 

«Иә, хаттар көп келеді. Кейбірі нұры тасып, түлей келеді, кейбірі бұл қалай деп жүдей келеді. Ақ жүректің 

лүпілін ақ параққа ораған сол хаттармен бірге құшақ-құшақ тілек келеді. Соның бәрі көбіне «Алтыбақанда» 

айтылмаған ән айтылса, шертілмеген күй шертілсе, оқылмаған жыр оқылса, танылмаған талант танылса», 

- деп келеді [8]. Көпшілік пікіріне құлақ тұру, олардың аманатын орындау - парыз. Редакция ұжымы ел 

арасындағы таланттар менен қатар өнер жүлдыздары, ақын-жазушылар мен елге танымал тұлғаларды 

экран арқылы әрдайым көпшілікке таныстырып отырды.

«Алтыбақанның» өн бойындағы қысқа, қызықты сюжеттер көрермендерді ынтықтыра, өздеріне тарта 

түсті: «Ақ сүйекті лақтырған боп өз жеңіне тығып қойды. Бәрі жүгіріп іздеп кетті.

- Ой, ішім-ай! Ха-ха-ха (ішек сілесі қатып күле береді).

- Сізге  шайтанның  салқыны  тиіп  кетті ме? Кеткен елдің соңынан қарғаша қарқылдап не жетті? [9]».

Хабардың өн бойында халқымыздың бойында бар ұлттық сипат көрінісі сабақтаса дамып, жарасымды 

жалғастыққа  ұласты.  Алайда,  уақыт  өте  келе  көрермендердің  хабарды  жүргізушілерге  деген  өкпе-

наздары  көбейе  түсті.  Ол,  парасат-пайымы  жоғары  көрерменнің  табан  астында  айтылған  жауап  пен 

тапқырлықтарының  олқылықтарына  деген  ренішінен  болар.  Кейде,  студияда  оғаш  пікірлер  айтылып, 

жағымсыз көріністер де кездесіп жатты. Алайда, «Алтыбақан» хабары өзінің сипаты, пішіні, нышаны 

жағынан Қазақ теледидары тарихында «ұлттық хабар» ретінде қалды. Ол осынысымен де құнды.

Дегенмен  «Алтыбақан»  хабарын  уақыт  кезеңіне  орайластыра  қайта  жандандырып,  ұлттық  ойын-

сауық түрлерін бүгінгі күннің жастар түсінігіне жақын  түрлерімен  астастыра  отырып  дем  берсе,  оған 

қызығушылық  танытатындар  аз  болмаса  керек-ті.  Жастар  санасының  Батыстық,  шетелдік  үлгілермен 

уланып жатқаны жанға батады. Жаңашыл бастаманың қашанда суреткердің биік ой-парасаты мен терең 

пайымдауынан, батыл шешімдерінен туатыны ақиқат.



ӘДЕБИЕТТЕР

1. Кенжеахметұлы С. Халықтың салт-дәстүрлері// Егемен Қазақстан. -1998.- 18наурыз.

2. Андронников И. Я хочу рассказать вам. - Москва: Искусство, 1972. - 123 с.

3. Сейдімбек А. Қазақ әлемі. - Алматы: Санат, 1998. - 464 б.

4. Семсеров С. Жастардың жаңа клубы// Лениншіл жас. -1977. -9 ақпан.

5. Шыңғысова   Н.   Қазақ   теледидарының   жастар   бағдарламасы. -Алматы: Қазақ университеті, 1999. - 34 б.

6. Барманкулов М. Телевидение: деньги или власть. - Алматы: Санат, 1997. -С.268., 

7. Омашев   Н.О.   Қазақ   теледидары   және   оның   ұлттық   табиғаты/7 Қазақстан мектебі. -1994. -№3. -8 6.

8. Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Орталық архиві, 1489-қор,  4-тізбе, 580-іс.

9. Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Орталық архиві, 1489-қор,4-тізбе, 800-іс.

Редакцияға 28.12.2010 қабылданды.

М.Т.  МУКАШЕВА

 

ПУБЛИКАЦИИ О НАУКЕ В ПЕРВЫХ КАЗАХСКИХ ПЕРИОДИЧЕСКИХ ИЗДАНИЯХ

In article analyzed activity of first country publications and about educational, enlightenment, sciences’ prob-

lems in there.

Как свидетельствует история, пресса в Казахстане существует уже более 135 лет. За это время создавалась и 

закрывалась масса периодических изданий вследствие разных причин: от революционных преобразований 

до закрытия того печатного органа, который выполнил свою задачу на определенном историческом этапе 

развития Казахстана. Кроме того, газеты сыграли определенную роль в обучении грамоте населения.

Первым изданием казахской периодической печати явилась газета «Түркістан уалаятының газеті» (1870-

1882  гг.),  согласно  монографии  первого  крупнейшего  исследователя  истории  журналистики  Казахстана 

Хаиржана Нургожиновича Бекхожина которая выходила два раза в месяц на казахском языке и узбекском 

языках в Ташкенте и распространялась по всему Казахстану. Хотя она носила общественно – политических 

характер, но освещала также вопросы истории, этнографии, культуры казахского народа [1].

Следующая газета, оставившая значительный след в истории, - это «Дала уалаятының газеті», которая 

выходила в 1888 – 1902 гг.  Она издавалась еженедельно в Омске как приложение к Акмолинским (1888 

– 1904 гг.), Семипалатинским (1894 -1905гг.) и Семиреченским (1894 – 1901 гг.) областным ведомостям. 

Это была одна из первых казахских газет, пропагандировавшая  прогрессивные идеи великих казахских 

мыслителей – Абая Кунанбаева, Чокана Валиханова, Ибрая Алтынсарина и др. В монографии «Очерки 

истории печати Казахстана» (1860 – 1958 гг.) впервые были показаны истоки отечественной журналистики. 

( Очерки истории печати Казахстана (1860 – 1958 гг.) Х. Бекхожин 239  Алма-Ата, Мектеп, 1981) Точных 

данных о ее тираже не сохранилось. Но один из источников указывает о 1332 обязательных подписчиках 

[2].

В «Қазақ журналистикасының тарихы» («История казахской журналистики») (1870 1995 гг.) К. М. Алла-



 («История казахской журналистики») (1870 1995 гг.) К. М. Алла-

берген, Ж.Н. Нускабайулы, Ф.М. Оразай о «Түркістан уалаятының газеті» речь идет следующим образом: 

«Редактором  был  Башкир  Мирасулы  Ибрагимов.  Защищавший    интересы  казахского  народа,  хорошо 

знавший русский, а также многие восточные языки, переводчик местного генерал – губернатора» [3].

На своих страницах «Түркістан уалаятының газеті» публиковала материалы по истории, этнографии, 

культуре, образованию, археологии, фольклору  и др. Газета первой напечатала сведения о жизни и научной 

деятельности Чокана, Ибрая, Абая.

Кроме того, газета постоянно писала о культуре и психологии русского и других европейских народов, 

их  науке  и  образовании,  призывали  брать  лучшие  примеры.  На  страницах  издания  можно  было  найти 

советы о  ветеринарии, зоотехнике, агрономии.

Под    влиянием    русской  журналистики  в  «Түркістан  уалаятының  газеті»  стали  возникать  и 

совершенствоваться такие газетные жанры, как заметка, корреспонденция, фельетон, очерк.

По своей роли русской ученый Петр Остроумов сравнивал «Түркістан уалаятының газеті» с Петровскими 

«Ведомостями».

Проведем    ретроспективу  статей,  опубликованных  в  «Түркістан  уалаятының  газеті»  по  проблемам 

науки и образования. В № 4 за 1870 г. была опубликована информация о создании почты и телеграфа в 

Туркестанском крае, которая утверждала, что новые веяния прогресса  должны улучшить жизнь в крае и 

теперь запросто можно будет связаться с самым отдаленным районом и со всем миром. 

В  статье    «О  солнечном  затмении»    (выпуск  за  10  декабря  1870  г)  населению  пытались  объяснить 

природу столь непонятного для них явления и призывали людей не пугаться, поскольку ничего плохого 

оно не обещает.  

Под  рубрикой  «Новости  науки»  газета  пыталась  регулярно  рассказывать  об  открытиях  и  новых 

изобретениях. В частности, на протяжении  первых лет издания газета сообщала о полетах на воздушных 

шарах;  тайне  выпадения  снега  и  дождя;  о  солнечной  системе  и  планетах,  которые  в  нее  входят.  Были 

опубликованы  статьи  о  том,  что  Земля  действительно  является  шаром,  что  подтвердило  путешествие 

вокруг света Фернанда Магеллана.

Здесь  же  увидели  свет  «Кудатғу  біліг»  («Благодатные  знания»)  Ж.  Баласугуни,  часто  появились 

пословицы и поговорки, собранные М. Кашагари, пословицы С. Бабажанова, которые заставляли людей 

задуматься над смыслом жизни,  тянуться к лучшему, образцы устной литературы (поэмы «Кобланды», 

«Козы-Корпеш – Баян- сулу», эпос «Алпамыс» и др.) Газета напечатала изложение айтысов известных 

акынов 70-х годов ХІХ века: Орынбая, Досанбая, Майлыкожи.

Отрадно,  что  газета  не  ограничивалась  просто  публикациями  о  науке  и  технике.  Она  пыталась 

пропагандировать науку, новые знания, нести их в народные массы.

«Түркістан  уалаятының  газеті»  призывала  подрастающее  поколение  к  образованию,  изучению  наук, 

публиковала  письма  образованных  людей  о  том,  как  надо  учить  детей.  Таким  образом,  все  эти  формы 


      

    154


      

    155


Л.Н. Гумилев атындағы ЕҰУ Хабаршысы 

№3 (82) 2011

газетной работы можно назвать первыми регулярными опытами популяризации науки в  казахстанской 

печати. Именно здесь стали появляться портретные очерки и путевые заметки.

Следующее  издание  -  «Дала  уалаятының  газеті»,  в  котором  согласно    справочника      «Статей, 

опубликованных  в  «Киргизской  степной  газете»  в  1888  –  1902  гг.»,  также  имеются  статьи,  прямо  или 

опосредованно популяризирующие знания, науку, образование.

Среди них: «Білім Һәм медресесі турасынан» («Из истории науки и медресе»), в которой речь идет о 800 

– летней истории итальянского университета, о пользе образования и просвещения, книгоиздательстве, 

школах – медресе. Автор подводит читателя к мысли, что человек немыслим без развития, оно возможно 

лишь при наличии определенных знаний. 

В  статье  «Жолаушы  Пржевальский»  («Путешественник  Пржевальский»)  рассказывается  об 

исследованиях ученого и путешественника, его вкладе в развитие географии, об успехах в изучении края, 

которые позволяют развивать и совершенствовать эту науку. 

В «Білім турасынан бір хабар» («Информации о новостях в области познания») речь идет об организации 

профессором Петербургского университета Э.Ю. Петри выездной научной    экспедиции  для  изучения 

истории, быта, культуры казахов. По результатам ее будет составлен научный отчет, обнародованный в 

университетских журналах. Редакция обещает познакомить читателей с результатами экспедиции.

Редакция публикует «Балқаштан баспанаханаға хат» (Письмо из Балхаша в редакцию), в котором чита-

 (Письмо из Балхаша в редакцию), в котором чита-

тели обращаются с просьбой: публиковать в «Дала уалаятының газеті» побольше сказок, легенд, эпосов, 

рассказов, поднимать проблемы литературы, рассказывать о новых произведениях.

Привлекает внимание сообщение о новых книгах «Жаңа кітаптар», где дается рецензия на книгу А.М. 

Дохмана «Кумыс и его значение при лечении различных болезней».

Таким образом, на страницах «Дала уалаятының газеті» за годы ее существования мы можем отследить 

большое количество статей, сообщений, рецензий, извлечений по научно – познавательной тематике, что 

позволяет  нам констатировать зарождение этой специализации в казахской журналистике. В газете были 

опубликованы материалы показывающие стремление казахской молодежи к знаниям. Как указывает  Х.Н. 

Бекхожин, «в «Дала уалаятының газеті» печатались статьи казахских просветителей. Хотя они написаны 

с  точки  зрения  политики  царского  правительства,  эти  статьи  как  фактический  материал  представляют 

большой интерес».

Необходимость  и  значение  просвещения    в  газете  пропагандировалось  в  специальных  «беседах» 

(здесь мы можем провести аналоги с произведениями Ломоносова и Герцена, которые довольно подробно 

описали в начале главы). Вот беседа «Об ученьи»: «Всякое дело требует знания. Знание всему учит, во всем 

поможет. Поможет и по хозяйству. Если будешь хозяйничать по совету людей знающих, хозяйство будет 

успешно идти и доходу принесет. Знание поможет и как от беды и от болезни избавиться.

Ученого, знающего, трудно обмануть, обидишь, он скоро найдет защиту, ибо знает закон.

Учение  и  порядку  научит,  и  добру  наставит,  научит,  как  из  своих  детей  сделать  людей  хороших  и 

полезных, чтобы и им жилось лучше.

Учение поможет и в достатках, и в бедности. Потому что сейчас подскажет, как лучше управиться, что 

нужно сделать, чтобы помочь себе.

Ученье свет, неученье тьма!»

В своем исследовании «Қазіргі қазақ баспасөзіндегі ұлттық мәдениет, салт-дәстүр және стиль мәселелері» 

(«Проблемы национальной культуры, традиций и обычаев, языка и стиля в современной казахской печати») 

исследователь Д.Баялиева, ссылаясь на мнение ученого Г.Абилькасымова, содержащееся в труде «Алғашқы 

қазақ  газеттерінің  тілі»  («Язык  первых  казахских  газет»),  пишет:  «Первые  ласточки  национальной 

периодической  печати  –  «Түкістан  уалаятының  газеті»  и  «Дала  уалаятының  газеті»  явились  большим 

событием в культурной жизни казахского народа. Хотя данные издания (как многократно подчеркивалось) 

являлись органом местного колониального управления, они, несмотря на это, сыграли доминантную роль 

для казахов: призывали народ к оседлости, культуре, науке, образованию. На своих страницах газеты под-

нимали вопросы, касающиеся проблем развития казахского языка. Их издание на казахском языке оказало 

большое влияние на развитие казахского письменного литературного языка. Сформировался отсутствовав-

ший ранее общественно-политический стиль, стиль деловых бумаг, начал формироваться научный стиль. 

Были сделаны первые попытки перевода. Шел процесс заимствования слов из других языков, формиро-

вались новые термины. Язык таким образом активно развивался. С помощью газет укрепилась структура 

грамматики казахского языка».

«Киргизское  наречие,  -  писала  «Дала  уалаятының  газеті»,  -  хотя  и  выходит  в  состав  тюркского 

языка, издревле имеет самостоятельное употребление и отличается в произношении собственными ему 

фонетическими  акцентами,  помимо  грамматических  особенностей,  не  свойственных  другим  наречиям. 

Сами слова представляют довольно видную разность по форме, в произношении, свойственном каждой 

нации и в изменчивости элементов, входящих в состав самих слов, которые переделывались сообразно 

характерам,  манере  речи  каждого  народа.  Например,  звуку  «я»  в  татарских  словах  по-киргизски 

соответствует  в  большинстве  случаев  «ж»,  «ш-с»,  «м-б»  и  пр.  Киргизская  речь  отличается  простотою, 

свободною непринужденностью произношения и патриархальной жизнью народа».

ЛИТЕРАТУРА

1. Бекхожин Х. Қазақ баспасөзі тарихының очеркі. –Алматы: Мектеп, 1981. 

2. Козыбаев С. К., Нода Л. П., Рожков А.В. Журналистика Казахстана. Энциклопедия. – Алматы, 2006.

3. Субханбердина Ү Дала уалаятының газеті. -Алматы: Ғылым, 1996. -61 б.

Поступила в редакцию 17.01.2011.

Ұ.М. ЕСЕНБЕКОВА

ЖАҢА КЕЗЕҢ ТЕЛЕПУБЛИЦИСТИКАСЫНДАҒЫ ДӘСТҮР САБАҚТАСТЫҒЫНЫҢ 

ҰЛТТЫҚ СИПАТЫ

Ұлттық  дәстүрлер  көркемдік  шеберліктің  халықтар  жинаған  мол  қазынасын  ғасырдан  ғасырға 

әкеліп тапсыратын эстафета іспеттес... Дәстүрлер шебер суреткерлердің жаңашылдық ізденуі арқасында 

толысып, түрленіп отырады.

Расында да, елеулі үрдістер негізінде телехабарлардағы ұлттық нышандар да қоғам дамуы мен кезеңге 

орай жаңа мазмұнда, тың түрде ілгері дамиды. Өмір шындығын сол кезеңнің кейіпкерлерінің ішкі сезім 

күйлерімен қабыстыра оған экранның сан қырлы, кескінді әдіс-тәсілдерін байланыстыра білу керек дейді 

маман тележурналистер.

Астанада  2002  жылдың  наурыз  айының  14-ші  жүлдызында  бұқаралық  ақпарат  құралдары  туралы 

мәселеге байланысты Қазақстан Парламентінде өткен тыңдаудан кейін журналистермен болған кездесуде 

«Хабар»  ЖАҚ  директорлар  кеңесінің  төрайымы  Дариға  Назарбаева  жаңа  жағдайда  телеарналарға 

түсіністікпен қарап, мемлекет тарапынан қаржылай көмектің қажеттігі, кадрлар даярлау мәселесі жөнінде 

өз ой-пікірін ортаға салып, қазақ тіліндегі бағдарламалардың сапасын және ұлттық хабарлардың санын 

арттыруға ерекше назар аударылуына тоқталды.

Ал, мемлекеттік тілдің жай-күйіне өз көзқарасын білдірген мемлекеттік «Дарын» жастар сыйлығының 

лауреаты Қыдырәлі Болманов ойын былай түйіндеді: «Қазақ «көш жүре түзеледі» дейді, бірақ бізде әлі 

көш қозғалған да жоқ. Телеарналардың ең әсерлі тәрбие құралы екенін ескерсек, ұлттық мүдде тұрғысынан 

жоғалтарымыз қаншама. Олай болса, көшті қозғамай болмас».

Демократия мен жариялылық телепублицистерге жаңа, тың тақырыптармен қатар, өзгешеліктерін 

де ала келді. Саяси-экономикалық, әлеуметтік-мәдени салалардағы жаңаша ойлау үрдісінің телехабарларда 

объективті  көрініс  табуы  оңайға  соқпады.  1985  жылдың  сәуір  айынан  бастап  қоғамды  қайта  құру  және 

жаңарту  үрдісі  басталды.  Республиканың  түрлі  салаларындағы  саяси,  экономикалық,  мәдени 

өзгерістер, әр түрлі көзқарастар, ой еркіндігі теледидар хабарларының да бағытын, мазмұнын өзгертті. 

Бағдарламалардың танымдық, тарихи сипаты белең алды: «Демократия алдымен там-тұмдап жұрттың 

санасында қозғалысқа түсті. Кейін ұшқыннан жалын лаулады» [1].

Жетпіс  жыл  бойына  партияның  саясатына  риясыз  бойсұнып,  сол  кезеңнің  беделін  жоғары  бағалаған 

халықтың  бұл  өзгерістерді  бірден  қабылдай  қоюы  оңайға  түспеді.  Бір  қоғамнан  екінші  қоғамға  өтудегі 

көпшіліктің  мұндай  дағдарысының  болуы  заңды  да.  Осы  құбылысты  дер  кезінде  байқаған  теледидар 

басшылары  телехабарлар  мазмұнын  арттырып,  оларда  талдамалы-сараптау  әдісін  қолдануға  мол  орын 

берді.  Бүгінгі  күннің  объективті  өміріне  жақындап,  қоғамдық-саяси,  экономикалық  құбылыстарды 

көрерменге ұғынықты түсіндіре білді, әрі бір мезгілде ұлттық сана-сезім сілкінісін тудырды. Демократия 

табалдырығына  аяқ  артқан  алғашқы  жылдары  тіл,  дін,  ұлттық  дәстүр,  мәдени  мұра,  имандылықты 

жаңғыртып, тарихтағы тың деректерді ашуға атсалысқан бағдарламалар мамандар пікірімен дәйектеліп 

отырылды. Жаңа, тың тақырыптардың ашық айтылуы бағдарламалар мәні мен маңызын арттырды. Осының 

бәрі  де  экрандағы  телепублицистің  интеллектуальдық  алымдылығына  сын  болды.  Хабардағы  көрініс, 

ойдағы мазмұн, түрдегі жаңашылдық, ізденістегі түрлілік, пішіндегі өзгешелік бәрі де телепублицистің 

тереңдігі мен парасаттылығына баланып жатты.

Қай кезеңде де журналист өз заманының көзі мен құлағы, тілі мен үні болған. Ол өзінің айналасында 

болып  жатқан  оқиғалар  мен  қоғамдағы  өзгерулерге  дара  интеллектуальдық  алымдылығымен  үн  қоса 

отырып,  өмір  сүріп  отырған  кезең  жайлы  өз  пікірі  мен  түйгендерін  ақыл-ой  биіктігінің  дәрежесінде 

баяндайды. Ал, кешегі күнгі журналистер қауымы кеңестік жүйенің қыры мен сырын, озық тұстары мен 

табыстары жайлы шалқи тебіренсе, бүгінде заманның ыңғайына орай кезеңнің қиындықтары мен одан 

шығу жолдарын, нарық қатынастарының қоғамдағы көңіл-күйге тигізіп жатқан өсері жайында үзбей 

жазып, теледидардан көрсетіп, радиодан әңгімелеуде.

Дегенмен, біз әліге дейін бүгінгі нарық кезеңіндегі телепублицистердің кім екендігін, оның қандай 

принциптерді  басшылыққа  алып,  нендей  мәселелерге  баса  көңіл  бөлуі  керектігін  әлі  де  толықтай 






©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал