А. Т. Елеусизова ветеринариялық микробиология



жүктеу 1.1 Mb.

бет1/12
Дата16.06.2017
өлшемі1.1 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

Қазақстан Республикасы білім және ғылым министрлігі 

А. Байтұрсынов атындағы Қостанай мемлекеттік университеті 

 

Ветеринариялық санитария кафедрасы 

 

 

 

 

 

А.Т. Елеусизова  

 

 

 

ВЕТЕРИНАРИЯЛЫҚ МИКРОБИОЛОГИЯ  



 ЖӘНЕ  ВИРУСОЛОГИЯ 

 

арнайы бөлімі бойынша  

зертханалық сабақтарын орындау үшін  

оқу-әдістемелік құралы  

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



Қостанай, 2016 

 



УДК 48.731.2 



ББК 48.4  

Е 50 

 

Авторлар: 



Елеусизова  Анара  Тулегеновна,  ветеринария  ғылымдарының  магистрі, 

ветеринариялық санитария кафедрасының аға оқытушы 

 

 

Рецензенттер: 



Мустафин  Батыржан  Муафикович,  ветеринария  ғылымдарының  докторы, 

КҒЗВС ЖШС филиалы КазҒЗВИ  

Исабаев  Азамат  Жаксыбекович,  ветеринария  ғылымдарының  кандидаты, 

Ахмет 


Байтұрсынов 

атындағы 

ҚМУ 

ветеринариялық 



санитария 

кафедрасының меңгерушісі; 

Кульпиисова  Алтын  Амантаевна,  ветеринария  ғылымдарының  кандидаты, 

аға оқытушы  

 

 

Елеусизова А.Т. 



Е  50  Ветеринариялық  микробиология  және  вирусология.  Әдістемелік  оқу 

құралы - Қостанай: А. Байтұрсынов атындағы ҚМУ, 2016 ж. – 100 б. 



ISBN 978-608-7481-46-9 

 

Әдістемелік  оқу  құралында  ауыл  шаруашылық  жануарларының 

инфекциялық  ауруын  қоздырушылар  сипатталған.  Бұл  әдістемелік  оқу 

құралында  зертханалық  диагностика  және  микробтар  идентификациясының 

әдістері  берілген.  Әдістемелік  оқу  құралы  келесі  бӛлімдер  жинағын  ӛзіне 

қосады:  тақырып  атауы,  сабақ  мақсаты,  материалдар  мен  жабдықтар, 

мазмұны, ӛзін-ӛзі тексеру үшін тапсырмалар мен сауалдар. 

        Әдістемелік оқу құралы 5В120200 - Ветеринарлық санитария, 5В120100 

-  Ветеринарлық  медицина,  5В070100  –  Биотехнология  мамандықтары 

бойынша студенттер үшін арналған. 

 

 

А.Байтұрсынов  атындағы  Қостанай  мемлекеттік  университетінің  оқу-



әдістемелік  кеңесімен  бекітілген,  _____  _____________  20____ж.  №  ____ 

хаттама. 

 

 

                                                                                                                                                                                



                                                                                            © А.Байтұрсынов атындағы  

Қостанай мемлекеттік университеті, 2016 



 



Мазмұны 



 

Кіріспе......................................................................................................................4 

1 бөлім. Арнайы микробиология........................................................................5  

1.1  Патогендік стафилококктар……………………..….......................................5 

1.2  Патогендік стрептококктар – желінсау қоздырушы, жылқы сақаулығы 

мен тӛлдердің пневмониясы (септицемия)....……….........................................10 

1.3  Шошқа тілмесі ауруының қоздырушы……...………………………..........15 

1.4  Листериозды қоздырушы...............................................................................20 

1.5  Эшерихиоздың қоздырушы. Колибактериоз...............................................26 

1.6  Пастереллез және туляремия ауруларының қоздырушылар......................30 

1.7  Бруцеллездің қоздырушысы..........................................................................35 

1.8  Сібір жарасының қоздырушы..………….....................................................39 

1.9  Патогендік анаэробтар – қатерлі ісік, эмфизематозды карбункул............44 

1.10 Патогендік анаэробтар - сіреспе, ботулизм, фузариобактериоздың 

қоздырушылар……...............................................................................................51 

1.11 Туберкулез бен паратуберкулездің қоздырушылар...................................55 

1.12 Актиномикоздың қоздырушы......................................................................60 

1.13 Кампилобактериоздың қоздырушы.............................................................62 

1.14 Лептоспироздың қоздырушы.......................................................................64 

 

2 бөлім. Арнайы вирусология...........................................................................71 

2.1

 

Шешек ауруының зертханалық диагностикасы..........................................72 



2.2

 

Құтырудың зертханалық диагностикасы.....................................................76 



2.3

 

Ауысыл ауруының зертханалық диагностика.............................................81 



2.4

 

Ірі қараның парагрипп-3 ауруының зертханалық диагностика.................89 



2.5

 

Ньюкасл ауруы мен құс тұмауы (құстардың классикалық жұқпалы 



ауруы) вирустарының дифференциалдық диагностикасы.........................93 

 

Ұсынылатын әдебиеттер тізімі..…...................................................................97 



Қосымша...............................................................................................................98 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 


 



Кіріспе 



 

Соңғы  кездері  жалпы  және  клиникалық  микробиологияның  кӛптеген 

бағыттары  шапшаң  дамуымен  сипатталады,  бұл  ауру  дамуында  біздің  микро 

ағзалар  рӛлін  тең  түсінетініміз,  сонымен  қатар  химиятерапия  және  арнайы 

алдын  алудың  қанағаттанарлық  соңғы  нәтижелерін  табысты  енгізу  және  алу 

мақсатында ветеринарлық дәрігерлердің ауру этиологиясы, қоздырушылардың 

қасиеттері  туралы  ақпаратын  үнемі  пайдалану  қажеттілігімен  шартталған 

шығар.  «Ветеринариялық  микробиология  және  вирусология»  әдістемелік  оқу 

құралы  осы  мәселелердің  негізгі  бӛлімдері  –  анықтау  және  жіктеу, 

микроорганизмдер сипаттамасы, зертханалық диагностика және микробтардың 

идентификациясының бағыттары мен әдістерін қамтиды.  

Пәнді  оқыту  мақсаты  -  жеке  ветеринариялық  микробиология  және 

вирусология бойынша білім мен тәжірибелік дағдыларды студенттерге беру. 

Пән  міндеттері  ауру  тудыратын  микробтар  -  адамдар  мен  жануарлар 

(зооантропоноздар)  үшін  ортақ  жануарлар  мен  құстардың  (зооноздар) 

инфекциялық  ауруларын  қоздырушылар,  жұқпалы  аурулардың  зертханалық 

диагностика  әдістерін  зерттеу,  жануарлар  мен  құстардың  жұқпалы 

ауруларын  арнайы  алдын  алу  және  емдеу  үшін  биопрепараттарын  іздестіру 

болып отыр. 

Жеке  микробиология  және  вирусология  бойынша  білімге  ие  болу 

жануарлардың  нақты  жұқпалы  ауру  диагностикасын  жасау  және  алдын  алу 

үшін  қажет.  Ет  комбинаты,  қасапхана,  микробиологиялық  ӛнеркәсіп 

кәсіпорындарындағы 

жұмыс, 


нарықтағы 

ветеринарлық-санитарлық 

сараптама  зертханасында,  ветеринарлық-санитарлық  қызметін  ұйымдастыру 

кезінде 


білімді 

хирургиялық, 

акушер-гинекологиялық 

практикада 

қолданылады.  

Соңғы 


он 

жылдықта 

фундаменталдық 

және 


қолданбалы 

микробиологияда жаңа ғылыми фактілер жинақталған, жаңа зерттеу әдістері 

құрастырылған. 

Осыған 


байланысты 

студенттерді 

ветеринарлық 

микробиология бойынша оқытуда микро ағза биологиясы, сонымен қатар әр 

түрлі  материалдар,  идентификациядан  оларды  бӛлу  әдістері,  инфекциялық 

ауру  диагностикасының  әдістері  және  алынған  білімді  түсіндіру  туралы 

барынша толық білім берілгені маңызды.   

 

Әдістемелік  оқу  құралының  материалы  оқу  бағдарламасын  ескерумен 



оқулықтардың жеке бӛлімдерін толықтырады және нақтылайды.   

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 


 



1 бөлім. Жеке микробиология 



 

1.1  Тақырып: Патогендік стафилококктар 

 

Сабақтың  мақсаты:  Әр  түрлі  ірің-қабыну  үдерісі  кезінде  зертханаға 

қандай  патологиялық  материалды  жолдауды  ұғыну.  Құнарлы  орта, 

стафилококтарды бӛлу және тарату әдістері, сонымен қатар патогендік және 

патогендік емес стафилококктар дифференциациясы әдістерімен танысу.  

 

Тапсырма: 

1. Зерттейтін материалды құнарлы ортаға себу; 

2. Жұғындыны дайындау және Грам бойынша бояу; 

3. Микроскопиясны ӛткізу; 

4. Нәтижелерді дәптерге салу. 

 

Материал мен жабдықтар: Ауру жануардан (клиника немесе оқу-тәжірибе 

шаруашылығынан)  қабынған  экссудат  (ірің),  мастит  ауруына  шалдыққан 

сиырлар  сүтінен  сынама;  құнарлы  орта:  ЕПС,  ЕПА,  селективтік  орта  — 

тұзды,  қанды  ЕПА  (стафилококтарды  бӛлу  үшін),  глюкозалық-сарсу  ЕПС; 

пастер пипеткалары.  

Көрсету  үшін:  кесте-cызба  «Стафилококкоз  кезінде  бактериологиялық 

зерттеу тәртібі». 

 

 

Жіктеу (Д.Берджи бойынша): 

Бӛлім – Firmicutes 

Секция –12, Грам оң кокктар. 

Класс - Schizomycetes 

Тәртібі – Eubacteriales 

Тұқымдас – Micrococcaceae 

Түр

 

– Staphylococcus 



Түрлері  –  St.aureus,  St.epidermidis 

haemoliticus, St.saprophyticus. 

 

 

1 сурет - Стафилококктың электрондық микроскопиясы             

 

       Стафилококктар  –  табиғатта  кеңінен  таралған  шар  тәріздес  формалы 



микро  ағзалар,  оның  кӛбісі  сапрофиттер.  Қазіргі  заман  жіктеу  бойынша    27 

түрлері белгілі, сонымен бірге 14 түрлері адам және жануарлардың терісі мен 

шырышты  қабығында  анықталған.  Кӛптеген  стафилококтар  мүлдем  зиян 

емес.  Патогендік  (гемолитикалық)  кокктар  және  патогендік  емес 

стафилококк түрлерінен олардың  дифференциациясы практикалық мүддесін 

білдіреді. 

Жануарлардың  (және  адамның)  стафилококкозы  клиникалық  танылу  - 


 

абсцесс, флегмондар, фурункул, сиырлар маститі, эндометриттер, пневмония, 



менингиттердің  алуан  түрлі  болуымен  сипатталады,  бірқатар  жағдайда 

пиемия  және  сепсис  ӛлімге  апарады.  Стафилококктардың  патогендік 

штаммалары  адамдардың  тамақ  токсикоинфекциясы  себебінен  болуы 

мүмкін. Олар тері және тыныс, ас қорытқыш, несеп шығаратын жолдарының 

шырышты  қабығында  мекендейді.  Шіріткіш  қасиеттеріне  ие  сапрофиттік 

стафилококтар шикізат пен азық-түліктер бұзылуына әкеледі.  

Стафилококктар  және  стрептококктармен  шартталған  инфекциялық 

үдерістер  әдетте,  ірің  пайда  болуымен  ілеседі,  сондықтан  патогендік 

кокктарды ірің тектес деп атайды.  

Стафилококктарға  жылқылар,  ірі  және  ұсақ  қара  мал,  шошқалар, 

үйректер, қаздар, күркетауық, тауықтар сезімтал.  

Бактериологиялық  зерттеу  үшін  материал:  Диагностикалық 

мақсатында зертханаға жолданатын патологиялық материалды дұрыс іріктеу 

үшін 

инфекциялық 



үдеріс 

ағымының 

сипаты 

үнемі 


ескеріледі. 

Стафилококкоз  кезінде  патологиялық  материал  жаралы  экссудат,  ірің,  жара 

ішіндегісі,  карбункул  болып  табылады,  мастит  кезінде  –  сиырлар  сүтінен 

сынама.  Ашық  жараның  үстіңгі  бетінде  немесе  кӛлемді  флегмондар  кезінде 

жаралы  экссудатты  (бӛліп  шығару)  бір  ұшында  жіңішке  сүрленген 

таяқшасымен  бүктелген  стерильді  мақта  тампонымен  алады.  Таяқшаның 

екінші ұшы мақталы пробкаға жалғанған және түтікшеге салынған. Осындай 

тампондармен түтікшелерді 10-15 данадан қағазға орайды және стерильдейді. 

Материал  сынамасын  алу  кезінде  түтікшені  ашады,  тампонды  шығарып 

алады  (таяқшасынан  ұстайды);  іріңді  сіңіртеді  және  қайтадан  түтікшеге 

салып,  зертханаға  жіберу  үшін  буып-түйеді.  Сұйық  экссудатты  стерильдік 

пипеткамен немесе шприцті инемен сорып алып, стерильді түтікшеге құяды. 

Егер  абсцесс  ашылмаса,  онда  жинақталған  экссудатты  (ірің)  асептикалық 

тұрғыдан алады: абсцестің үстіңгі бетін дезинфекциялайды, сосын стерильді 

шприцте  стерильді  инемен  тесік  жасайды  және  ішіндегісін  стерильді 

түтікшеге  тӛгеді,  тығынмен  жабады,  зертханаға  жолдау  үшін  темір  немесе 

ағаш  футлярға  (пенал)  орналастырады.  Зертханаға  келіп  түскен  материалды 

бірнеше рет зерттейді.  



ЗЕРТТЕУ  СЫЗБАСЫ:  жұғындының 

микроскопиясы,  құнарлы  ортаға  себу 

және  стафилококтың  таза  ӛсіндісін 

бӛліп  шығару,  оның  патогендігі, 

антибиотиктарға  тұрақтылығын  және 

биологиялық  сынамасын  анықтауды 

қосады. 

Микроскопия. 

Патологиялық 

материалды  құнарлы  ортасына  алдын 

ала 


себеді, 

сосын 


жұғындыны 

дайындайды: 

заттық 

шыныға 


физиологиялық ерітінді тамшысын  

2 сурет – Грам әдісімен бояу 

 

құяды  және  оған  бактериологиялық  ілмекпен  ірің  тамшысын  енгізеді 



(жағады).  

Жұғындыларды ауада  

кептірген  соң,  бекітеді,  Грам  бойынша  боялады,  микроскопиясын 

жасайды.  Стафилококктарға  тән  әдетте  әр  түрлі  топтастырып  орналасқан 

торшалардың  (диаметрі  0,7—1,0  мкм)  шар  тәріздес  формасы  болып 

табылады. Бірақ кейде кокктардың (шеге түрінде) іріңде топталуымен қатар 

жеке  немесе  жұп  клеткалар  немесе  2—4  клеткалы  кокктардың  қысқаша 

тізбегі ашылады. Кокктар кӛлемі тұрақсызданады (сапрофиттер едәуір ірі — 

2—4  мкм).  Стафилококктар  Грам  оң  боялады,  спора  және  капсула 

жасамайды,  қозғалыссыз.  Микроскопия  кезінде  үлкен  шар  тәріздес  L-

формалар мен ӛте ұсақ G-формалар кӛрінеді. Оларды әр түрлі факторлар (фи-

зикалық,  химиялық,  биологиялық)  ықпалына  түскен  стафилококктар 

дақылдары  мазоктарынан  байқауға  болады.  Егер  материал  ботриомикозбен 

(әдетте  жылқылар,  сирек  ірі  қара  мал,  шошқалар)  ауру  жануарлардан  келіп 

түссе,  ошақтардың  шырышты-ірің  ішінде  зооглейлер  —  жалпы  гомогендік 

капсуламен қоршалған зооглейлі кокктар тобы байқалады. 

        Тарату  және  культуральдік  қасиеттер.  Зерттелетін  материалдан 

стафилококктарды бӛліп  шығару  үшін  пастеров пипеткасымен  шағын іріңді 

сорып алады да, құнарлы ортаға 1—2 тамшыдан құяды. Егер ірің қою болса, 

оны стерильді физ.ерітіндісімен араластырады, сосын себеді. Стафилококтар 

құнарлы орта күйін талғамайды, кӛпшілік пайдаланатын орта — ЕПС, ЕПА, 

ЕПЖ-да жақсы ӛседі, рН 7,2—7,4. Ұтымды ӛсу температурасы 35-37°С, бірақ 

10-45°С шамасында да ӛседі. Аэробтар, факультативті анаэробтар. Себу үшін 

патологиялық  материалды  зерттеу  кезінде  селективтік  орта  —  тұзды  қанды 

ЕПА  (ЕПА    8—10 %  дейін  NaCl  және  5  %  дефибринленген  қан)  пайдалану 

қажет. Осы ортаны қолдану жоғары концентрация NaCl (16 % дейін) тӛзетін 

стафилококк  қабілетіне  негізделген.  Микро  ағзалардың  басқа  түрлері 

осындай  жағдайда  ӛспейді.  Селективтік  ортадан  басқа  қанды  ЕПА  (Петри 

шыны  аяғында),  сүтті-тұзды  агар,  40%    ӛтті  қосумен  ЕПА  қолданады. 

Стафилококктың  таза  дақылын  зерттелетін  материлды  5%  қанды  агарға 

сепкен соң алуға болады.  

Культуральдік қасиеттер ЕПС және шӛгінділердің мол кӛмескіленуімен 

сипатталады.  Сұр-ақ  қабырға  тәріздес  шеңбер  немесе  қабықша  танылуы 

мүмкін.  Тығыз  ортада  (ЕПА)  термостатта  инкубациялық  12—24  сағаттан 

кейін диаметрі 2—4 мм дӛңгелек ашық мӛлдір емес шоғырлар пайда болады. 

Олардың  түсі  стафилококк  түріне  және  ол  ӛңдейтін  пигментке  (қоңыр-ақ, 

алтын  немесе  ақ  сары,  лимон-сары)  байланысты  болады.  Қанды  агарда 

стафилококктардың  кӛптеген  патогендік  түрлері  колония  айналасында 

гемолиз  зонасын  жасайды.  Тұзды  немесе  қанды  ЕПА  оқшауланған 

колонияны қырылған ЕПА немесе ЕПС түтікшесіне себеді; ӛсіп шыққан таза 

дақылды идентификациялайды. ЕПЖ 24-26 сағаттан кейін ортада мол шаншу 

және сұйылту ӛседі, сосын ол артады.  

Стафилококктардың  ферментативтік  (биохимиялық)  қасиеттері  — 

оларды  анықтаудың  ерекше  диагностикалық  мәні  бар.  Таза  дақылды  сүтке, 



 

углевод ортасына, ЕПЖ (немесе бӛлініп жұмарланған жылқы сарсуы) себеді. 



Стафилококктар  протеолитикалық  қасиеттеріне  ие:  ЕПЖ  (түтікшеде  бағана 

түрінде) бесінші күні сұйылтады, сонымен қатар бӛлініп жұмарланған қанды 

сарсу  баяу  сұйылтады;  сүт  бӛлініп  жұмарланады,  сосын  ұйыған  казеин 

пептонизделеді.  Индол  жасамайды.  Нитратты  нитратқа  қалпына  келтіреді, 

каталаз,  уреазды  ӛндіреді.  Углеводтардан  лактоза,  глюкоза,  глицерин,  са-

хароза, 


мальтоза, 

маннитті 

ферменттейді 

(ажыратады). 

Манит 

ферментациясы стафилококктардың патогендік түрлер қасиеттері ретінде 



қарастырылады.  

Патогендік  стафилококктарды анықтау  кезінде  келесі биохимиялық 

қасиеттері ескеріледі: 

- ДНК-аздық белсенділігін айқындайды (ДНК-азды ферментін анықтау); 

- плазмокоагуляция реакциясы (коагулаза ферментін анықтау); 

- күкірт сутегін продуциялау- H

2

S; 



- аммиакты продуциялау; 

- маннит ферментациясы; 

- ықтимал гемолитикалық белсенділігіне ие болу. 

ДНК-азды  ферментін  стафилококктармен  продуциялауды  анықтау. 

Осы мақсатта келесі компоненттерді қолданады: сілті ЕПА (рН 8,4—8,6), 2 % 

NaOH  бірнеше  тамшыларын  қосу  арқылы  ДНК  (стерильді  дистиллирленген 

суда  —  20  мг/1  мл  воды)  натрий  тұз  ерітіндісі,  хлористі  кальций,  1  н.  тұз 

қышқылының  ерітіндісі.  Келесі  ДНК-азды  белсендігін  анықтау  әдістемесі: 

балқытылған  салқындатылған  агарға  ДНК  (1—1,5  мг/мл)  натрий  тұзы 

қосылады, 30—40 минут қайнату арқылы су буында стерильдейді. 60°С дейін 

ортаны  салқындатқан  соң  оған  асептикалық  түрде  хлористі  кальций  (0,8 

мг/мл)  қосады,  10—15  мл-нан  Петри  шыны  аяғына  құяды.  Агар  суығанда 

(тығыздалады),  оны  термостатта  кептіреді,  сосын  стафилококктың  сынап 

отырған дақылын ілмекке қол ұшын тигізу арқылы ЕПА үстіңгі бетіне себеді, 

18—20  сағатқа  (+37  °С)  термостатқа  орналастырады.  Колония  ӛсуін  алған 

соң,  шыны  аяққа  4—5  мл  тұз  қышқылын  салады,  оны  2—3  минуттан  кейін 

тӛгіп тастайды. Шыны аяқты қарайды, нәтижесін ескереді: ортаның кӛмескі 

фонында  колония  айналасында  сәуле  түсірген  зонасы  ДНК-азды 

продуциялау туралы куәландырады. Реакция мәні НСl әрекеті бойынша ДНК 

шӛгіндіге 

айналуда 

болып 

отыр. 


Патогендік 

стафилококктармен 

продуциялайтын ДНК-азды ферменті ДНК деполимерлейді де, шӛгінді пайда 

болмайды.  



Коагулазаны  (плазмокоагулаза)  анықтау  үшін  5  %  лимон  қышқыл 

натрий ерітіндісімен шайылған, шприцке киілген инемен үй қояны жүрегінен 

8 мл қан алады. Шприц ішіндегісін 2 мл 5 % лимон қышқыл натрий ерітіндісі 

бар түтікшеге құяды, ақырындап араластырады. Үй қоянының тері астына 8 

мл  стерильді  физ.ерітіндісін  енгізеді.  Қаны  бар  түтікшені  эритроциттерді 

тұндыру  үшін  4°С  температурасы  бойынша  сақтап  қояды  немесе  цитратты 

қанды  1500—  2000  айн/мин.  бойынша  центрифугадан  ӛткізеді.  Шӛгінді 

үстіндегі сұйықтық — плазма (сақтау мерзімі мұздатқышта сақталған кезінде 

4—5  күн).  Плазманы  1:5  физ.ерітіндісімен  араластырады,  0,5  мл 


 

түтікшелерге  құяды,  стафилококтың  0,5  мл  дақыл  сұйықтықтығын  қосады, 



сілкиді.  Егер  дақыл  тығыз  ортада  ӛсірілген  болса,  плазманы  1:10  бойынша 

араластырады, 1 мл түтікшелерге құйып, оған агар дақылының 1 тамшысын 

енгізеді.  Түтікшелерді  сілкиді,  температурасы  +37  °С  термостатқа  қояды. 1, 

2,  3  және  24  сағаттан  кейін  ескереді.  Желе  тәріздес  немесе  тығыз  ұйыған 

кезінде  оң  нәтижелі  болады,  бұл  плазмокоагулаза  ферментінің  патогендік 

стафилококпен  продуциялануы,  стафилококктардың  патогендік  факторы 

туралы куәландырады. 

Патогендік  және  патогендік  емес  стафилококтар  дифференциациясы 



үшін  арнайы  селективтік  ортасын  қолданады.  Тест  кристаллвиолеттің 

бактериостатикалық әрекетіне негізделген: 1 л 3,5 % ЕПА кристаллвиолеттің 

3,3  мл  0,1  %  қосады  да,  асептикалық  түрде  Петри  шыны  аяғына  немесе 

түтікшеге  (қырылған  агар)  құяды.  Патогендік  стафилококк  ӛседі,  оның 

колониясы  күлгін  немесе  қызғылт  сары  түсті.  Патогендік  емес 

стафилококктар ӛспейді.  

Стафилококктардың  жасырын  (ықтимал) гемолитикалық  қабілетін 5% 

қанды  ЕПА  бӛліп  шығарады.  Ол  үшін  шыны  аяқ  диаметрі  бойынша 

бактериологиялық  ілмекпен  стафилококтың  бета-гемолитикалық  штамма 

бойынша тік жолақпен себеді. Сосын осы жолақ бойынша перпендикуляр 4-5 

сыналатын  стафилококктар  штаммасын  екі  жақтан  себеді.  Тәулік  бойы 

инкубациядан  ӛткізген  соң  кейбір  гемолитикалық  емес  штаммалар  себілген 

стафилококктың  бета-гемолитикалық  штаммасына  тікелей  жақындықта 

айқын бейнеленген гемолиз зонасын жасайды. 

Сонымен қатар патогендік штаммаларды толық сипаттау үшін олардың 

экзотоксиндерін бӛліп шығару қабілетін анықтайды.  




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©emirb.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

войти | регистрация
    Басты бет


загрузить материал